หน้าสุดท้าย : หน้า 132/134

หน้าสุดท้าย โดย: นวธรรม... คิกกั้งเขมมักสร้างข!5มี ใน สภาวะที่โลกมีการพัฒนา เปลี่ยนแปลง ปรับปรุงเทคโนโลยี และ วิทยาการทันสมัยต่างๆ อย่างไม่หยุดยั้ง คิดค้นสิ่งแปลกใหม่เกิดขึ้น อย่างมากมาย แต่ในขณะเดียวกันสภาพจิตสำนึกความนึกคิดของคน ปัจจุบัน กลับเต็มไปด้วยความคิดหมกหมุ่นในเรื่องของกามคุณ หลงใหลในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส คิดอาฆาตพยาบาท เบียดเบียน เอาเปรียบผู้อื่น คิดแต่เรื่องไร้สาระ สร้างความทายนะให้เกิดขึ้นกับตัวเอง สังคมและคน รอบข้าง มากกว่าการคิดสร้างสรรค์ แม้โลกจะพัฒนารุดหน้าไปมากเพียงใดก็ตาม หากสภาพจิตใจของมนุษย์ไม่ได้ถูกยก ระดับพัฒนาให้สูงขึ้นไปด้วยแล้ว สังคมนั้นก็จะเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม ทุกคนอยู่กัน อย่างหวาดระแวง เกิดปัญหาขัดแย้งตลอดเวลา หากทุกคนหันกลับมาคิดท่า ความดี ทำสิ่งที่ดี ตั้งแต่ตื่นนอนกระทั่งเข้านอน กระแส แห่งความดีและความปรารถนาดีต่อกัน จะส่งผลให้โลกเราเต็มไปด้วยคนดีมีศีลธรรม ทรัพยากรที่มีอย่างจำกัด จะถูกแบ่งปันแจกจ่ายออกไป ให้พอเหมาะสำหรับการดำเนิน ชีวิตอย่างสงบสุข และเมื่อใดที่ทุกคนหยุดการแสวงทาภายนอก เพื่อแสวงหาภายใน คือ การทำใจหยุดนิ่งที่กลางกายเรา นั่นคือการกลับเข้าสู่แหล่งกำเนิดชีวิตดั้งเดิม ที่เต็มไป ด้วยความสุข ไร้ทุกข์กังวล เป็นชีวิตที่ปลอดภัย ไม่ต้องดิ้นรนต่อไป “นักสร้างบารมีต้องคิดทำความดี ทำสิ่งที่ดี เพื่อสร้างบารมีให้ถึงที่สุดแห่งธรรม” กัลยาณมิตร — ๑๖๘ "มิถุนายน ๒๕๕๐" -