ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชิ 1-ดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโฮเไ
และแล้วเข้าวันหนึ่ง
สุดแสนจะขึ้นมาน
วันทีจึงคอยมานาน
วันสงกรานต์ผมพ่อเรา
เเววว/ [จร^ 7601-, Oรก/ Vรก/ 618/3866 ?0น 0001ก.
เปาหมายไม่มี่ยงเมน
เพระราเป็น “อภิญญา”
หลวงพ่อท่านมีเมตตาตอบกลอนมาเป็นโคลงลิ่ลุภาพว่า
สงกรานต์รดพ่อด้วย
เย็นขึ่นรื่นหทัย
ดุจลูก หลั่งมณีใส
ใจพ่อข่มฉ่าแล้ว
อีกวันหนึ่ง เขียนอีกว่า
น้ำใดฤๅมากแม่น
ด&/&ว/(±o
น้ำใจ
ดั่งแก้ว
สู่ใจ พ่อนา
กว่าได้ดื่มสวรรค์
สุนทรพ่อ ๑๕ เม.ย. 20
น้ำใจ
นาพลังจากดาวใด
นส
รวมหมดหมื่นอสงไขย
แสนโกฏิ ฟ้าเฮย
รดหลังพ่อป
ลึกซึ้ง ถึงใจ
สุนทรพอ ๑๕ เม.ย. ๕๐
นุ่นคิดว่า โคลงที่ท่านแต่ง ต้องค่อยๆ มีความ
หมายเนื่องจากโคลงนี้มีความหมายลึกซึ้ง ไม่ใช่ตื้นๆ
ไพเราะมากใช่ไหมคะ นุ่นจดมาไม่ทุกโคลงนะคะ วันที่
ท่านแต่งกลอนแปดอีกว่า “ปฏิธานน้ำค้าง”
๑๖
อยากเป็นน้ำหยดนิ่งติดปลายหญ้า
ให้เสงฟ้าพาระเหยสู่สวรรค์
กลั่นเป็นก้อนเมฆใสโดยเร็วพลัน
แล้วพาฉันโปรยปรายสายธารา
ให้ล่าสัตว์ทั้งหลายได้ดื่มกิน
นกมีแรงโมยบินสู่เวหา
ส่วนมนุษย์หยุดได้กลางกายา
แสวงหาจนพนสมนิพพาน
สุนทรพ่อ ๑๖ เม.ย. 20
๑๐.๕๕ น.
นุ่นอ่านเสร็จแล้วชอบมากชอบ
ความหมายมากที่สุด เพราะบทกลอน
จะแต่งให้ไพเราะนั้นไม่ยากเท่ากับ
แต่งแล้วมีความหมายดี เป็นค่า สอนได้ด้วย นุ่นคิดว่า บท
กลอนสามารถสื่อได้ว่า ผู้แต่งนั้นคิดอะไรอยู่ใจกำลังผูก
พันอยู่กับสิ่งใด อย่างเช่นกลอนนี้นั่นเห็นว่าใจของหลวง
พ่อท่านผูกพันอยู่ในเรื่องอยากจะขนสรรพสัตว์ไปนิพพาน
อยากให้ทุกคนเข้าถึงธรรม และแสดงให้เห็นถึงการอุทิศ
ตนของท่านด้วย เห็นถึงความเมตตากรุณาอันไม่มีประมาณ
คุณแม่ลองนึกดูสิคะ จะหาใครที่คิดถึงอยากจะช่วยเหลือ
แต่ผู้อื่น โดยที่ตนเองยอมเหนี่อยและอุทิศตนเองทั้งชีวิตใต้
บ้าง นุ่นว่า อาจจะมีคนอื่นทำ อย่างนี้ได้ก็จริง แต่ไม่มีใคร
คิดอยากจะช่วยเป็นจำนวนทั้งหมดแน่ เอาให้แค่หมดโลก
ก็คงหมดกำลังใจ หันหลังกลับกันไปแล้ว นี่หลวงพ่อท่าน
จะเอาทั้งหมดเลยตลอดแสนโกฏิจักรวาล อนันตจักวาล ทั้งๆ
ที่ท่า อย่างนี้แล้วท่านก็ไม่ได้อะไร ผู้ที่ได้น่ะคือลูกๆ ของ
ท่านทั้งนั้น
เมื่ออ่านกลอนปณิธานนาค้างเสร็จแล้วนุ่นก็ตั้งใจว่า
จะพยายามนึกฝนตนให้ดียิ่งขึ้น ให้เต็มที่กับหน้าที่ของตัว
นั่นเอง นั่นจะขอตัวเองก่อนว่าเต็มที่กับหน้าที่ของเราแล้วรี
ยัง แล้วค่อยไปดูผู้อื่น ถ้านั้นยังไม่ดีพอ นั่นก็ยังไม่มีสิทธิ์ที่
จะไปดูคนอื่นเค้า คนแรกที่นุ่นจะสอนจะว่า นุ่นตั้งใจไว้ว่า
ขอให้เป็นตัวเอง อยากจะนั่งสมาธิให้ดีมากๆ ให้สมกับที่
เกิดมาเป็นลูกหลวงพ่อ และลูกของคุณแม่ แล้วก็อยากจะ
กัลยาณมิตร
มิถุนายน ๒๕๔๐