ความทุกข์และการครองเรือน : หน้า 121/134

ทะเลาะเบาะแว้งกัน ก็ ใช่ว่าชีวิตจะมีแต่สุข เพราะคนเราเกิดมา แล้วย่อมหนีไม่พ้นเรื่อง แก่ เจ็บ ตาย ความแก่นั้น ยา เหมารวมไปหมดทั้งแก่ ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้น แก่กล้าด้วยกิเลสท่าให้ มัวเมาหลงผิดไม่รู้ตาม และ ความเป็นจริง จึงประ กอบเหตุให้ต้องแบก บาปไม่จบไม่สิ้น ส่วน เจ็บนั้นไม่ว่าเจ็บเพราะ กายป่วยหรือใจป่วย มันสร้างทุกข์สร้าง ความทรมานให้เราทั้ง กัน ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสนยิ่งจะคลั่ง นึกถึง ทุกวันเหมือนเดิม ผมก็เลยไม่อยาก วันที่ผมเกือบถูกรถชนเพราะใจลอยจะ ปรึกษาอะไรด้วย คนที่อยู่ด้วยกันแล้ว เดินข้ามถนนขณะรถกำลังแล่นมาเร็วๆ ทะเลาะกันทุกวันอย่างนี้น่าเบื่อจังเลย แล้วยังเสียวไม่หายเลยครับ โชคดีจริงๆ นะครับ ถ้าแต่งงานแล้วต้องมาทะเลาะ ที่น้องคนนั้นช่วยดึงผมเอาไว้ทัน กันแบบนี้ ผมว่าอย่าแต่งดีกว่า” “ที่โชคดีก็เพราะว่าเรายังมีบุญ คุณย่ายิ้มกับหลานชายแล้ว พูดว่า “ตาหนูเอ๊ย กลับไปบ้านคราวนี้ อย่าลืมกราบขอบคุณพ่อกับแม่นะ ขอบ เก่าหนุน ถ้าบาปเป็นฝ่ายหนุนแล้ว ไม่ มีใครช่วยเราได้หรอกจ้ะ เรื่องทั้งหมด ไม่ได้เล่าให้พ่อกับแม่ฟังเลยใช่ไหม” คุณที่เขาแสดงโทษของการครองเรือน "ครับ พ่อกับแม่ยังทะเลาะกัน ให้เราดู ชีวิตคู่นั้นแม้สามี ภรรยาไม่ มิถุนายน ๒๕๕๐ 8 กัลยาณมิตร นั้น เมื่อถึงคราวใกล้ จะตายถ้าขาดสติ ขาด บุญคอยส่ง แถมมีบาป คอยฉุดคอยถ่วง ภพที่ไปกำเนิดใหม่ จะย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิมไม่รู้กี่เท่า มนุษย์เรานอกจากต้องเจอทุกข์ ประจำ โลกแล้ว ก็ยังหนีไม่พ้นธรรม ประจำโลก 5 ประการ คือ มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ มีนินทา มีสุข มีทุกข์ สิ่งเหล่านี้ทำให้ เดี่ยวสุขเดี่ยวทุกข์ เอาแน่นอนตายตัว ไม่ได้ เราต้องเรียนรู้ให้เท่าทันจึงจะ เอาตัวรอด”