แผนผังชีวิต : หน้า 6/132

โอ)วๆ พ.พ^วงพ่อ เรียบเรียงจากพระธรรมเกศนา พระราชกาวนาวิสุกรี (หลวงพ่อธัมมชโย) แผนผังชีวิต เมื่อชีวิตถูก าหนดให้มีการ แข่งขัน หรือให้มีความรู้สึกว่าจะ ต้องเป็นหนึ่ง ความคิดก็ยิ่งเพิ่ม มากขึ้นกว่าปกติ ยิ่งถูกหล่อหลอม ด้วยการแข่งขันที่เกี่ยวพันกันไปทั้ง โลก และมีผลกระทบมาถึงตัวเรา เราก็ยิ่งมีความคิดเพิ่มขึ้น นอกจาก หนทางที่จะนำไปสู่อายตนนิพพานนั้นอยู่ในกลางตัวเรา เป็นเส้นทางสาย เวลาตื่นแล้ว แม้เวลาหลับพักผ่อน กลางสายเดียวไม่มีสอง อยู่ในกลางกายเรา เริ่มต้นจากศูนย์กลางกายฐานที่ ก็ยังเอาความคิดไปคิดต่อไปอีก ๗ ซึ่งวิธีการที่จะไปสู่อายตนนิพพานนั้น เราจะต้องฝึกใจให้หยุดนิ่ง ใจเราที่ แวบไปแวบมาคิดไปในเรื่องราวต่างๆ ให้นำมาหยุดนิ่งอยู่ตรงศูนย์กลางกาย ใหญ่ ฐานที่ ๗ วางใจให้หยุดนิ่งตรงนี้ให้ได้ตลอดเวลาอย่างสบายๆ และถ้าหากว่ายิ่งคิดด้วยใจที่ฟัง ปัญญาไม่เกิดก็ยิ่งกลับยิ่งคิดไปกัน ชีวิตที่ตกอยู่ในอิทธิพลของ การฝึกใจให้หยุดให้นิ่งเราอาจ ความคิด จึงเป็นชีวิตที่มีแต่ความ จะคิดว่าเป็นสิ่งที่เราไม่คุ้นเคย แต่ ทุกข์ทรมานไม่มีความสุข มีความ แท้จริง เป็นสิ่งที่เราเคยมีเมื่อยัง เครียดสั่งสมอยู่ตลอดเวลา ดังนั้น เป็นเด็กๆ อายุยังน้อย ชีวิตในช่วง เมื่อเรามาปฏิบัติธรรม จะฟักใจ ทารกไร้เดียงสานั้น เรามีความสุข เข้าไปในแหล่งกำเนิดสันติสุขภายใน เพราะปลอดจากความคิด แต่พอ อันเป็นแหล่งของสติปัญญา แหล่ง เจริญเติบโตขึ้นมาเรื่อยๆ สิ่ง ของอานุภาพภายใน ตลอดจนเป็น แวดล้อมก็ได้หล่อหลอมชีวิต ทำให้ แหล่งแห่งความปรารถนาดีต่อเพื่อน เราค่อยๆ คิดขึ้นมาคิดมากขึ้นเรื่อยๆ มนุษย์สรรพสัตว์ทั้งปวง และเป็น ยิ่งอายุมากขึ้น ภารกิจก็มีมากขึ้น แหล่งแห่งความสมปรารถนา วิธี มีพันธนาการชีวิตมากขึ้น การจึงตรงกันข้าม โดยเราจะต้อง วารสารกัลยาณมิตร ๔ มี ถุ น า ย น ๒ ๕ ๔ ๑