การยอมแพ้และการจับกุม : หน้า 92/132

เมื่อพระเจ้าโกศลยกทัพย่างล่วงเลยมาได้โดยง่ายเช่นนั้น ก็ทรงลังเล พระทัย เกรงว่าอาจจะมีอุบายซ่อนเร้นอยู่ก็เป็นได้ จึงส่งพระราชสาส์น เข้ามาทูลถามว่าจะยกราชสมบัติให้หรือจะรบ พระเจ้ามหาสีลวราชจึงทรงตอบพระ- ราชสาส์นกดับไปว่า ข้าพเจ้าไม่รบหรอก หากพระ องค์ปรารถนาราชสมบัติ ก็จงเข้า มารับไปเถิด ข้าพเจ้ายินดีมอบให้ จากนั้นพระองค์มีรับสั่งให้เปิดประตูเมืองทุกด้าน แล้วเสด็จขึ้นประทับเหนือพระราชบัลลังก์ พร้อมด้วยนักรบ ทั้ง พันนายเข้าเสาแวดล้อมอยู่โดยสงบ เมื่อพระเจ้าโกศลเข้ายึดเมืองได้ ทรง จับพระเจ้ามหาสีลวราชพร้อมด้วยนัก รบทั้งพันนายมัดไ^ เรายึดพาราณสีได้โดยไม่ต้องออกแรง เลยสักนิด บัดนี้พระเจ้ามหาสีลวราชอยู่ใน กำมือของเราแล้ว พระองค์ไม่โปรดการรบ ราฆ่าฟัน เราก็จะไม่ประหารพระองค์ วารสารกัลยาณมิตร ๗๐ มิถุนายน ๒๕๔® มิใช่ว่าพระเจ้าโกคลจะทรงเมตตา หากพระองค์กลับมีรับสั่งให้จับพระเจ้า มหาสีลวราช กับอำมาตย์ทหารทั้งพันคนไปฝังทั้งเป็นในป่าช้าผีดิบ ซึ่งเป็น ที่ทิ้งซากศพในสมัยนั้นโดยให้ชุดหลุมลึกฝังลำตัวไว้แล้วโผล่ศีรษะขึ้นมาแค่คอ เพื่อรอให้ ฝูงสุนัขและสัตว์ร้าย ทิ้งกินเป็นอาหาร มากัด