ขันธ์ ๕ และการเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 118/132

ขันธ์ ๕ จึงเท่ากับบอกว่า เพราะ พระองค์เข้าถึงธรรมกาย จึงทรง ขันธ์ ๕ นี้โม่ใช่ตัว เมื่อก่อนก็เปรียบกายมนุษย์ ไปพบความลับของขันธ์ ๕ ว่า นี่ กับกายทิพย์เห็นกายทิพย์สว่างกว่า แหละคือตัวการสำคัญที่ปิดบังสัตว์ ประณีตกว่า ก็ไปหลงใหลได้ปลื้ม โลกทุกประเภทให้หลงยึดมั่นถือ กับกายทิพย์ คิดว่านี่แหละเป็น มั่นเอาว่า ขันธ์ ๕ (รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ) นั้นเป็น ตัวเป็นตนที่แท้จริง จึงทำให้ลัดวโลก ทั้งหลายเข้าไม่ถึงธรรมกาย ก็เลย ไม่ได้ "วิชชา" ทำให้ต้องเวียนว่าย ที่สุดไม่มีกิเลสแล้ว พอเข้าไปถึง กายพรหม กายพรหมก็ดีกว่ากาย ทิพย์อีก พอถึงกายอรูปพรหม โอ้ โฮ! กายอรูปพรหมยิ่งดีกว่า ประณีต กว่าอีก แต่ว่าพอมาเข้าถึงธรรมกาย ตายเกิดกันไม่รู้จักจบจักสิ้นอย่างนี้ เท่านั้น รู้เลยว่ากายทั้งหมดที่ผ่าน แต่เพราะพระองค์เข้าถึงธรรม มามันไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนไม่ใช่ของจริง พอหลุดออกมาได้ก็รู้เลยว่า กายทั้ง กาย จึงทรงเห็นความจริงชัดเจน แล้วประกาศเปรี้ยงออกมาเลยว่า หลายเหล่านี้นี่เป็นอนิจจัง ทุกขัง ขันธ์ ๕ ไม่ใช่ตน ในขณะที่ใครๆ ยึดว่าใช่ และเพราะใครๆ ไปยึดเอา ว่าร่างกายนี้ป็นตัวเวลาโดนเขาตบ หน้าฉาดเดียว ชาตินี้ทั้งชาติ ฝังใจ เจ็บไม่มีลืม ทั้งๆ ที่เวทนาคือ ความเจ็บตรงนั้นน่ะหายไปตั้งนาน แล้ว แต่ แต่เพราะความที่ผูกใจเจ็บ ไป คิดว่าขันธ์ ๕ เป็นตัวเราผ่านไปแล้ว ๔ ปี ๑๐ ปี ก็ยังไม่หายเจ็บ ความ โกรธก็เลยหุ้มใจมีดไปหมด เมื่อพระองค์เข้าถึงธรรมกายที่ เป็นของจริงแท้แน่นอน ก็รู้เลยว่า ขันธ์ ๕ นั้น ยังตกอยู่ในไตรลักษณ์ ทำไมจึงรู้ ก็เพราะเอาธรรมกาย เข้ามาเปรียบ ธรรมกายเป็นธรรม อนัดดา แต่ธรรมกายเป็นนิจจัง สุขัง อัดดา รู้อย่างนี้ความสว่างก็บังเกิด ขึ้นมาเลย กิเลสใหญ่น้อยทั้งหลาย อะไรก็ทุ่มใจพระองค์ไม่ได้ หลอก ไม่ได้อีกต่อไป แล้วก็เห็นต่อไปอีกว่า ที่พระ องค์มาเข้าถึงธรรมกายได้นั้น ก็ เพราะอาศัยจรณะ ๑๕ ประการ ที่ พระองค์แน่นอน เพราะฉะนั้นการที่ พระองค์ทรงเป็น อรหัง และล้มมา สัมพุทโธได้นั้น พื้นฐานจรณะของ พระองค์ต้องหนักแน่นมั่นคงอย่าง ต่อเนื่องเป็นเลิศไม่มีใครเทียบได้เลย แม้ว่าจรณะนี้จะเป็นข้อปฏิบัติ ที่เป็นกลางประจำโลกก็จริง แต่คน อื่นไม่พบ พระองค์ทรงพบ หรือคน อื่นอาจจะพบ แต่ก็พบเพียงบางส่วน ทำให้ไม่สามารถไปจนถึงที่สุดได้ ทั้งอาฬารดาบส อุทกดาบส แม้ ทุ่มเทซึกสมาธิมาตลอดชีวิตก็คิดก็ ต้นอยู่แค่นั้น เพราะจรณะไม่พอ แต่ จรณะของพระองค์หนักแน่น มั่น คงพอ เมื่อพอแล้วจึงได้เข้าถึง ธรรมกาย เพราะเข้าถึงธรรมกาย จึงเป็นอรหัง ควรแก่การกราบไหว้ เคารพเทอดทูนบูชา | และเป็นสัมมา- ลัมพุทโธ ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง โดยชอบ พระพุทธคุณทั้ง ๓ ประการที่ กล่าวมาตั้งแต่คนนี้จะเห็นว่ามีความ ได้ทรงประพฤติปฏิบัติมานับภพ เกี่ยวเนื่องถึงกันและกัน อย่างที่ว่า นับชาติไม่ถ้วน เท่ากับบอกว่า มานี้ และพระพุทธคุณทั้ง เหตุที่มนุษย์ในโลกนี้ คาสดาต่างๆ ในโลกนี้ แม้จะเคยฝึกสมาธิมาบ้าง อย่างท่านอาฬารดาบส อุทกดาบส หรือใครก็ตาม แต่ก็ยังเข้าไม่ถึง ธรรมกาย ก็แสดงว่าจรณะของเขา ขันธ์ ไม่ตกอยู่ในไตรลักษณ์ พอ ยังไม่พอ ถ้ามีจรณะพอแล้วละก็ ๓ ประ การนี้ยังเป็นเหตุประการสำคัญที่ จะส่งผลเป็นพระพุทธคุณอีก 5 ประการที่เหลือต่อไปอีก เปรียบเข้าอย่างนี้ก็รู้ทันทีเลย ว่า จะต้องเข้าถึงธรรมกายได้อย่าง วารสารกัลยาณมิตร ๑๑๖ มิ ถ นาย น ๖๕๕