การทำสมาธิและการตั้งใจ : หน้า 98/132

หลวงพ่อไล้ให้โอกาสลูกๆ สร้างบุญใหญ่ที่จะเป็นที่พึ่ง เป็น บ่อเกิดแห่งความสุขความสำเร็จในชีวิต ชี้ทางให้ลูกๆ รู้เป้าหมายของการเกิดมาเป็นมนุษย์ และหลวงพ่อท่านก็มีความปรารถนาอยากให้ขาวโลกเข้าถึงพระธรรมกายภายใน ๑ เลย มาที่กลางโดยที่ไม่ได้นึกอะไร ตอน เห็นดวง แล้วก็เห็นกายในกาย” ซึ่งนั่นก็พยายามจำมาให้ได้มากที่สุด นั้นอยู่ที่ดอยค่ะ ก็สงสัยมานาน แล้วท่านก็หลับตาท่านิ่งๆ ให้ดู นุ่น ท่านบอกว่า “ให้นั่งทำเฉยๆ ปล่อย เพราะนั่นแน่ใจว่าไม่ได้นึกนะคะ ก็ถามท่านว่า “ทำอย่างไร เมื่อใจ ทุกสิ่ง อยู่ อย่าไปนั่งอย่างโมโหโทโสไป หลวงพ่อท่านเข้าใจและพูดว่า “เออ นิ่งแล้วจึงจะไม่ถอนคะ” หลวงพ่อ คิดว่า แหม...สอบเรายังได้ที่ ...ตอนนั้นฟังผ่านๆ ใช่ไหม นี่แหละ บอกว่า “ให้คิดว่า ให้เราอยู่กับตรง ทำไมแค่นี้ทำไม่ได้" (นุ่นจำได้ว่า เฉยๆ แล้วท่านก็จะขึ้นมาเอง เวลา นี้ได้สักนิดก็ยังดี อย่าไปคิดว่าจะ นั่นไม่เคยเล่าเรื่องความคิดนี้ให้ นั่งก็ท่าแบบนี้สิ การทำเฉยๆ นั่น ต้องอยู่กับตรงนี้ให้นานที่สุด ถ้าคิด ท่านฟังสักหน่อย) “ไม่ใช่ว่าก่อนนั่ง แหละเรียกว่า การท่าสมาธิ ส่วน อย่างนี้แล้วจะเกิดความอยาก ใจก็ การตั้งใจนั่นไม่เรียกว่า การทำสมาธิ จะหยาบ ก็ถอนออกมา ถ้าฟิกให้ใจ เนี่ยก็นั่งหลับตาไปเฉยๆ นิ่งๆ ไม่ อยู่ตรงนี้บ่อยๆ ก็จะได้นานขึ้นไปเอง” ต้องทำอะไร เดี๋ยวแสงสว่างก็เกิด แล้วท่านก็สอนนั่นอีกหลายเรื่อง วารสารกัลยาณมิตร ๙๖ มิถุนายน ๒๕๔๑ อารมณ์ดี พอนั่งแล้วอารมณ์ไม่ดี” แล้วท่านก็ให้กำลังใจว่า “ตอนเด็ก ยังนั่งได้เลย ตอนนี้ก็ต้องได้” แล้ว หลวงพ่อก็สอนลูกต่อว่า "หลับดีกว่า