การศึกษาและการพัฒนาตนเอง : หน้า 65/132

พระมหาจ่าวเรียน สิกฺขาสโภ ป.ธ.๙ ปีที่สอบไล่ได้ ป.ธ.๙ พ.ศ. ๒๔๔๐ อายุ ชาติกาล ชาติภูมิ บรรพชา ๓๐ ปี พรรษา ๗ กันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๔๑๑ ต.น้ำเย็น อ.แกลง จ.ระยอง กันที่ ๘ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๔๒๘ ณ กัดอบทม จ.อ่างทอง โดยพระมหาทองใบเป็นพระ อุปัชฌาย ณ พระอุโบสถ กัดเบญจม บพิตรดสีตวนาราม ทำให้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสปีกฝนอบรมตนเอง จากหมู่คณะ คือ ได้เรียนรู้ด้านปริยัติธรรม ได้ปีกปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเสมอ และที่ สำคัญคือได้ปีกการทำงาน ซึ่งในขณะนั้นต้อง ทำงานหลายๆ อย่างพร้อมๆ กัน คือ ช่วง เข้า-บ่าย ต้องทำหน้าที่ป็นอาจารย์ ช่วงเย็น คา ต้องทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองดูแลสามเณร ขณะเดียวกันก็ต้องทำหน้าที่เป็นนักเรียน หา เวลาดหนังสือเอง เมื่องานหนักมากๆ บาง ครั้งจึงหาเวลาดูหนังสือได้ยากเหล่านี้ล้วนเป็น บทเรียนที่มีคุณค่าที่ได้หล่อหลอมข้าพเจ้าให้ แข็งแกร่ง มีหัวใจเป็นนักสู้ไม่ท้อถอยที่จะปีก ฝนตนเอง ทั้งปริยต ปฏิบัติ และทำงานหนัก ทั้งหมดทำให้ได้มีโอกาสพัฒนาศักยภาพของ ตนเองขึ้นมา ได้ระดับหนึ่ง ความสำเร็จที่เกิดขึ้น จึงมีใช่เกิดจาก ข้าพเจ้าแต่เพียงลำพัง แต่ทั้งหมดเกิดจาก แรงจูงใจจากพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง อาจารย์ใหญ่ พระอาจารย์และหมู่คณะทุกท่าน ซึ่งเป็นพระคุณที่ข้าพเจ้ายากที่จะลืมทีเดียว ททมเท ทั้งชีวิต ภาวนา เพือปีกฝน ปกครองคน ปกครองตน เรียนรู้ คุณธรรม อุปสมบท วันที่ ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๓๒ ๏ ด้วยกายใจ ปีกลัดจิต ปกครองงาน ลือดทน พระอุปัชฌาย์ พระพุทธิวงศมุนี (สมเด็จ เริ่มศึกษา บาลี ปีสามศูนย์ พระพุทธชินวงศ์) ซึ้งพระคุณ ในสํานัก อุปถัมภ์ การศึกษา ขั้นประถมศึกษา ครูอาจารย์ กัลยาณมิตร ผชินำ ขอจดจํา เอาไว ไม่ลืมเอยฯ ได้ถ่ายทอดความในใจว่า นับทั้งแต่เข้ามาศึกษาพระปริยัติธรรม มิถุนายน ๒๕๔® ๖๓ วารสารกัลยาณมิตร