การบรรลุวิปัสสนา : หน้า 22/132

วารสารกัลยาณมิตร ๒๐ มิถุนายน ๒๕๔® เพียรมั่น รู้อยู่เสมอไม่เผลอ เพียง แต่ชั้นกายทิพย์เท่านั้นก็ถอดส่งไป ยังที่ต่างๆ ได้ ไปรู้ไปเห็นเหตุการณ์ ได้เหมือนตาเห็น คล้ายกับนอน หลับฝัน แต่นี่ไม่ใช่หลับ เห็นทั้งตื่นๆ การนอน คนธรรมดาสามัญจะหลับ เมื่อไรไม่รู้ จะตื่นเมื่อไรก็ไม่รู้ แต่ สมถะนั้นเอง สมเด็จพระสัมมาสัม พุทธเจ้าของเรา ก็ได้เรียนฌานมา แล้วจากในสำนักฤาษี กล่าวคือ อาฬารดาบสและอุทกดาบสก็ได้ผล เพียงแค่นั้น พระองค์เห็นว่ายังมี อะไรดียิ่งกว่านั้น จึงได้ประกอบ พระมหาวิริยะบำเพ็ญเพียรต่อไป ถ้าถึงชั้นกายทิพย์แล้วจะต้องการให้ จนในที่สุดพระองค์ได้บรรลุวิปัสส หลับเมื่อไร จะให้ตื่นเมื่อไรท่าได้ ตามใจชอบ พวกฤาษีที่ได้บำเพ็ญ ฌานเขาก็ทำได้ แต่ทั้งนี้ก็อยู่ในขั้น นาวิชชา เมื่อถึงขั้นนี้แล้วจึงมอง เห็นสามัญลักษณะ เห็นนามรูปด้วย ตาธรรมกาย เพราะพระองค์ทะลุ