การไม่ทำสงครามและคุณธรรมของทหาร : หน้า 91/132

โดย กรมข สุขะจนดนากาญจน์ nisquam 5S SU กรุงพาราณสีในครั้งนั้น มีอำมาตย์นักรบผู้เกรียงไกรอยู่หนึ่งพันนาย ความสามารถของนักรบเหล่านี้ อาจกล่าว ได้ว่า ไม่มีใครในโลกนี้อาจหาญสู้ได้ อย่าว่าแต่มนุษย์ด้วยกันเลย แม้แต่จะให้สู้กับช้างตกมัน ก็ไม่คิดหวาดหวั่น ดังนั้นเมื่อพระเจ้าโกศลยกกองทัพมาประชิดชายแดน อำมาตย์นักรบเหล่านี้จึงขออาสาออกไปต่อสู้เพื่อจับตัว พระเจ้าโกศลมาลงโทษให้จงได้ แต่พระเจ้ามหาสีลวราชตรัสว่า การทำ ลึกสงครามนั้น เป็นการล้างผลาญชีวิตกัน เป็นการก่อบาปก่อเวรไม่สิ้น สุด อย่าเลย... เมื่อพระเจ้า โกศลต้องการราชบัลลังก์ ของเรา ก็ให้เขามาเอาเถิด ด้วยเหตุนี้พระเจ้าโกศลก็เคลื่อนทัพเข้ามาประชิด เมืองหลวงโดยไม่มีการต่อสู้ขัดขวาง www แม้บรรดาอำมาตย์นักรบของพระเจ้ามหาสีลวราชอยาก จะออกรบนักหนา แต่ก็สู้อดใจไว้ เพราะความเคารพ ในพระราชดำรัสขององค์พระประมุขของตน อันเป็น คุณธรรมที่ยอดเยี่ยมของทหารหาญ พ ร ะ ม ห า ส ล ว ร า ช ว่าด้วยการปรารัก ความเพียร Kaต่อจากฉบับที่แล้ว)org