การปฏิบัติธรรมและการสร้างบุญ : หน้า 97/132

ทุกตปที่คุณแปล่า ณ นุ่นก็รู้สึก ยินดีไปต้านแตะก็เต็มใจ ไม่ตย เยียดายโดยตะ แยกจ่าเย็น ด็จที่ตีจามแตะถูกต้นจ หลัทน์จะมี ประโยแม้มากที่สุดปี มีปีติแทต จากใจไห้เปซี่นมเยินนุกเนจเยิน ยิจที่ถูกต้นจการมากที่ต เพราะเห็นประโยแน่ที่จะยิจผตไป ไนกทแาติค่นไป วัน เมื่อพิธีในตอนเย็นสิ้นสุดแล้ว อย่างไว้บ้าง" นุ่นก็ตอบท่านว่า นักเรียนอภิญญาจึงกลับมาที่หมู่ “ส่วนมากเมื่อใจนิ่งแล้ว มักจะถอน บ้านปฏิบัติธรรม และเวลา ๒ ทุ่ม ออกมาค่ะ” ท่านก็พยักหน้า แล้ว ก็ขี่จักรยานไปที่อาคารภาวนาเพื่อ บอกพี่อุปัฏฐากให้เปิดเพลงวันเกิด ไปบูชาธรรมพระเดชพระคุณหลวง นุ่นฟังไปเรื่อยๆ จนครบ ๓ เพลง พ่อ ปีนี้ท่านให้โอวาทลูกๆ สามเณร และเพลงขอบคุณอีก ๑ เพลง ชอบ และนักเรียนอภิญญา ท่านพูดเรื่อง เพลงแรกมากที่สุดค่ะ ที่มีเนื้อร้องว่า ลังขารว่า “ลังขารนั้นเสื่อมลงไปทุก “ฉันเกิดมาแล้ว เกิดมาแล้ววันนี้ ความแก่ของหลวงพ่อนั้นชัดเจน เกิดมาสร้างบารมี ทำหน้าที่ที่ให้มา แต่ของลูกทุกคนนั้นไม่ชัด มันทำ ทุกวินาทีของฉันมีคุณค่า สร้างบุญ เหมือนว่าลูเจริญสดชื่นขึ้น แต่ ตลอดเวลาให้สมเกิดมาชาตินี้” ฟัง ความจริงแล้วสังขารมันเสื่อมไปทุก แล้วรู้สึกว่าใจพองฟูเลยค่ะ และก็ดี วัน หลวงพ่ออยากให้ลูกทุกคนมี ใจที่หลวงพ่อท่านยังเมตตาด้วย สังขารเลื่อมแต่ใจเจริญ ต้องให้มัน จากนั้นนั่นก็ถามท่านเรื่องการนั่ง สวนทางกัน ทำให้เข้าถึงความ ธรรมะ ท่านก็สอนบอกว่า “ทุก ละเอียดให้ได้” ท่านอยากให้ลูกๆ อิริยาบถให้ตรีกสิจ๊ะ ใจจะได้นิ่งๆ ไม่ประมาทและเอาจริงเอาจังกันค่ะ และก็ให้ระวังเรื่องผัสสะ ตากระทบ เพื่อที่จะได้เท่าเทียมทันกันทั้งทีม รูปให้ไปกระทบที่ใจ หูกระทบเสียง ท่านให้โอวาทประมาณ ๑๐ กว่า ให้ไปกระทบที่ใจ จมูกกระทบกลิ่น นาทีค่ะ จากนั้นพวกเราก็กลับหมู ให้ไปกระทบที่ใจ ลิ้นสัมผัสรสให้ไป บ้านปฏิบัติธรรมกัน กระทบที่ใจ และการสัมผัสต่างๆ ก็ วันลัดมาเป็นวันเกิดของลูก ให้ไปกระทบที่ใจ” คือ ท่านสอนให้ ครบ ๑๖ ปี รู้สึกแปลกๆ ค่ะ พี่ๆ ก็ ลูกวางใจไว้ตรงกลางขณะที่เห็นรูป มาแฮปเบิร์ธเดย์ คิดว่าอายุเรา ได้ยินเสียง ได้กลิ่น ลิ้มรส และสัมผัส มากขึ้นอีก ๑ ปีแล้ว ในเวลาเที่ยง นุ่นก็พูดกับท่านว่า “นุ่นมักจะได้ นุ่นก็ขี่จักรยานเข้าไปกับพี่กุ้ง ไป อารมณ์นิ่งสบายๆ ในช่วงที่ไม่ได้ทำ กราบถวายปัจจัยและแจกันดอกไม้ สมาธิเรื่อยเลยค่ะ” นุ่นก็ยกตัวอย่าง แด่หลวงพ่อที่อาคารภาวนาคะ ไป ให้ท่านฟังว่า มีอยู่ครั้งหนึ่ง นั่น ถึงพี่กุ้งก็ไปรอในห้องน้ำ ให้นุ่น กำลังนั่งอยู่เฉยๆ ฟังคนอื่นพูด ก็ เข้าไปถวายคนเดียว หลวงพ่อท่าน ฟังไปผ่านๆ แต่พอรู้สึกตัวอีกที ให้พร นุ่นก็ทำใจนิ่งๆ ไว้ตรงกลาง รู้สึกว่าอยู่ๆ ใจก็เย็นสบายอย่างน่า แล้วท่านก็ถามว่า “นั่งธรรมะเป็น ประหลาด นิ่งๆ และองค์พระก็ขึ้น มิถุนายน ๒๕๔๑ ๙๕ วาวสาวกัสยาณมิตร