จากใจลูก : หน้า 94/132

จากใจลูก โต!!! ฉากตัวจนลูกที่ธกิแม่มากที่ ถึง...คุณแม่ที่คารพ เพราะตอนนั้นก็ไม่มีใครมาทำแทนได้ และไม่คิดว่าจะตกจริงด้วยค่ะ ขึ้น ๒ คุณแม่สบายดี ครั้งแรกก็ไม่เป็นไร พอครั้งที่ หรือเปล่าคะ นุ่น บันไดมันสั่นเพราะพื้นที่ตั้งขาไม่เรียบ แข็งแรงดี ตอนนี้อากาศที่วัดร้อน นุ่นยืนอยู่ขั้นเกือบบนสุดไม่มีที่จับ มากค่ะ ทำให้นึกถึงห้องชาวน่า ดี ก็หล่นลงมากันกระแทกรู้สึกว่ามัน ตรงที่ทำให้การขับถ่ายเหงื่อดีค่ะ เร็วมาก แล้วก็เห็นบันไดล้มลงมา และก็เป็นธรรมดาของหน้าร้อน ทับอีกที แต่โชคดีว่ามันมีช่อง เดือนเมษายนนี่ ก็เป็นเดือนที่ร้อน ระหว่างขาบันได นั่นเลยไม่โดน ที่สุดอยู่แล้ว และเป็นเดือนที่ นัก บันไดทับ ตอนนั้นรู้สึกมือชา พี่เมย์ เรียนอภิญญา เกิดกันมากที่สุดคือมี ก็วิ่งเข้ามาจับมือ ถามว่าเป็นอะไรมั้ย ๔ คนได้แก่ พี่เต้ย พี่เปียก พี่ปี นั่นก็ เอ๊ะ! ทำไมมือพี่เมย์เหนียวๆ และนุ่น (เรียงตามวันเกิด ๑๐,๑๙,๒๑ มาจับมือเรา ก็เลยมองมือพี่เมย์ และ ๒๓) เกิดติดๆ กันไปหมด ที่ เห็นมือพี่เค้าเลอะเลือดเยอะมาก ก็ สำคัญที่สุดคือวันที่ ๒๒ เมษายน ตกใจรีบมองมือตัวเอง แต่พี่เมย์ไว เป็นวันคล้ายวันเกิดของพระเดช กว่าค่ะรีบเอาทิชชูโปะมือนั่น นั่นจึง พระคุณหลวงพ่อ ปีนี้ท่านมีอายุครบ เห็นแต่หลังมือ มีเลือดไหลมาจาก ๕๔ ปีแล้วค่ะ ก่อนจะถึงวันเกิดนั้น ง่ามนิ้วอาบหลังมือ รู้สึกใจไม่ดี แต่ ไม่กี่วัน นั่นก็ได้ไปรับบุญพัฒนาท่า ก็ไม่ได้โวยวายค่ะ นั่นรีบบอกวิธี ความสะอาดอาคารภาวนาคะ จำได้ เช็ดกระจกกับพี่กุ้งว่าใช้อะไรบ้าง ว่าวันนั้นนุ่นรับบุญกวาด-กู เข็ด ตอนนั้นคิดว่าต้องไม่ทำให้ใครตกใจ กระจกห้องหลวงพ่อคะ ทำไปก็มีปีติ แล้วรีบซ้อนท้ายพี่เต้ยไปสถาน ในบุญที่ท่า ตอนที่นั่นเช็ดกระจก พยาบาล โดยมีพี่เมย์รีบขี่ไปเบิกทาง ด้านนอก ก็ต้องปีนบันไดขึ้นไปเช็ด ที่สถานพยาบาลค่ะ ซึ่งก็ตลกมาก นน ทํา ใจกล้าปีนขึ้นไปเกือบบนสุด เป็นเรื่องที่น่นทราบภายหลังว่าพี่เมย์ คิดว่าไม่เป็นไรถึงตกก็ไม่เป็นไร ไปในสภาพที่ทำให้คนเค้าตกใจ วารสารกัลยาณมิตร ๙๒) มิถุนายน ๒๕๕๑