การปฏิบัติธรรม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2541 ฉบับที่ 6 หน้า 80
หน้าที่ 80 / 132

สรุปเนื้อหา

ไปดีกว่า ได้บุญทุกครั้งที่ กะชั้นเนี่ย" หยุดตั้งสติได้ ไหน ผู้ฟังต้องลงมือเดิน ลงมือปฏิบัติ จะเห็นอะไร แล้ว ป้าก็ชี้แจงไปว่า “การ ทางด้วยตนเอง ในพระ ไม่เห็นอะไร ภาวนาครั้ง ปฏิบัติธรรม เป็นของ ประวัติของพระองค์ทรง เฉพาะตัว เหมือนเรากิน สอนให้เหล่าศิษย์ปฏิบัติ ข้าว ใครกินใครอิ่ม ไม่ใช่ ด้วยตนเองทั้งสิ้น ไม่ใช่ กินแทนกันได้ คุณต้อง ทรงทำให้ผู้ใดบรรลุธรรม ปฏิบัติด้วยความ “อย่า โดยผู้นั้นไม่ต้องปฏิบัติสัก อยากเห็น” ยิ่งอยากก็ยิ่ง รายเดียว แล้วคนทั่วไป ไม่มีวันเห็นเพราะจิตไม่ อย่างเราๆ จะมีทางทำได้ หยุด ให้ถือว่า เรามีหน้าที่ อย่างไร ใครอ้างว่าทำได้ ให้กิน หาผีหน้าที่ทากาวบา และนีกฉฝัดใาไนไปปียไป จะกี่วัน กี่เดือน กี่ปี ก็ข่าไป ที่ปิปการเห็นเป็นที่ฉปคี่เยาเกิด ของพาเปิง ชังดันไม่ได้ ทำภาวนาและนึกน

หัวข้อประเด็น

- การปฏิบัติธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ไปดีกว่า ได้บุญทุกครั้งที่ กะชั้นเนี่ย" หยุดตั้งสติได้ ไหน ผู้ฟังต้องลงมือเดิน ลงมือปฏิบัติ จะเห็นอะไร แล้ว ป้าก็ชี้แจงไปว่า “การ ทางด้วยตนเอง ในพระ ไม่เห็นอะไร ภาวนาครั้ง ปฏิบัติธรรม เป็นของ ประวัติของพระองค์ทรง เฉพาะตัว เหมือนเรากิน สอนให้เหล่าศิษย์ปฏิบัติ ข้าว ใครกินใครอิ่ม ไม่ใช่ ด้วยตนเองทั้งสิ้น ไม่ใช่ กินแทนกันได้ คุณต้อง ทรงทำให้ผู้ใดบรรลุธรรม ปฏิบัติด้วยความ “อย่า โดยผู้นั้นไม่ต้องปฏิบัติสัก อยากเห็น” ยิ่งอยากก็ยิ่ง รายเดียว แล้วคนทั่วไป ไม่มีวันเห็นเพราะจิตไม่ อย่างเราๆ จะมีทางทำได้ หยุด ให้ถือว่า เรามีหน้าที่ อย่างไร ใครอ้างว่าทำได้ ให้กิน หาผีหน้าที่ทากาวบา และนีกฉฝัดใาไนไปปียไป จะกี่วัน กี่เดือน กี่ปี ก็ข่าไป ที่ปิปการเห็นเป็นที่ฉปคี่เยาเกิด ของพาเปิง ชังดันไม่ได้ ทำภาวนาและนึกนิมิตไว้ ก็เรียกว่าโอ้อวดตนวิเศษ ในใจเรื่อยไป จะกี่วัน กี่ เกินกว่าพระบรมศาสดา เดือน กี่ปี ก็ช่าง เรื่อง แล้วค่ะ การเห็นเป็นเรื่องที่เขาเกิด เดือนนี้ป่ามีเรื่องอานุ- ของเขาเอง บังคับไม่ได้ ภาพของบุญเล่าให้ฟังน้อย เมื่อใดจิตหยุดสนิทก็เห็น ไปหน่อย มัวแต่เจ็บป่วย ได้เอง ตราบใดยังหยุดจิต ไม่ได้ไปวัด จดหมายและ ไม่ได้ ก็ไม่เห็นอะไร แต่ โทรศัพท์ก็ไม่มี ป่าจึงคุย ไดก็ได้บุญทุกครั้ง เราก็ได้บุญ ได้วิริยบารมี มีบางรายโทรศัพท์ ขันติบารมี ฯลฯ ไปเรื่อยๆ มาสั่งบังคับป่าว่า ช่วย อยู่แล้วค่ะ สอนให้เขากำหนดภาวนา คนประเภทนี้ ถ้าใคร เรื่องสัพเพเหระ เป็นปกิณ กธรรมนะคะ เดือนที่ แล้ว พฤษภาคม เราได้ทำบุญ วันวิสาขบูชาไปเต็มที่ เห็นดวงแก้วหน่อย ถ้า พบเข้า เราต้องแผ่เมตตา เดือนหน้ากรกฎาคมมีงาน สอนไม่ได้ เขาจะเลิกสน คือปรารถนาดีต่อเขาให้ บุญเข้าพรรษา นอกจาก ใจปฏิบัติแล้ว ไม่ทำอีกต่อ มากๆ คิดว่า เขาเป็นคนน่า ทำทานตามเทศกาลแล้ว ไปในชีวิตนี้ สงสาร ขาดความรู้ความ ป่าใคร่ขอชวนให้ทำเป็น ป่ายังเป็นปุถุชนคน เข้าใจ เราควรเป็นกัลยาณ- อาจิณด้วย เช่นใส่บาตรทุก ธรรมดา ยังไม่หมดกิเลส มิตรให้ ไม่ควรนึกหมั่นไส้ วัน ไม่ว่างหรือไม่สะดวก ฟังแล้วต้องรีบตั้งสติให้ดี อย่างที่บ้านึกทีแรก พระ ก็หยอดปัจจัยสะสมแทน ไม่งั้นกลั้นความหมั่นไส้ สัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมี พอวันอาทิตย์ก็นำไปใส่ตู้ อดโกรธไม่ได้ อาจจะตอบ ความสามารถเลิศสั้นเพียง บริจาค ค่าภัตตาหารที่วัด ไปว่า “ไม่ทำก็อย่าทำซี ใด พระองค์ยังทรงบอก ก็ใช้ได้ สำหรับเรื่องการ มันเรื่องของคุณ จะเอาบุญ เหล่าสาวกว่า ทรงเป็น รักษาศีล ขอเรียนเชิญให้ หรือเอาบาปก็ไม่เห็นเกี่ยว เพียงผู้ชี้ทางว่าทางใดไป กระทำเป็นอาจิณเหมือน วารสารกัลยาณมิสร ๗๘ มิถุนายน ๒๕๕๑
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More