จรณะ ๑๕ และการประพฤติธรรม : หน้า 28/132

อุทาหรณ์ คิดว่าจะตั้งปัญหาถาม พระศาสดา ถ้าแก้ไม่ได้จะจับโยน ข้ามมหาสมุทร ครั้นมาถึงก็เรียก พระองค์ว่ามานี่ ยังมิทันจะได้พูด อะไรต่อไป พระองค์ก็ล่วงรู้เสีย ก่อนแล้วว่า อาฬวกยักษ์คิดมา จรณะ ๑๕; ต่อไปนี้ถึงเรื่อง จรณะ ๑๕ จัก ได้ขยายความพอสมควร จรณะ แปลว่าประพฤติหรือธรรมควร ประพฤติ ๑.ศีลสังวร ได้แก่ความสำรวม อย่างไร พระองค์ทรงตอบเย้ยไปว่า ในพระปาฏิโมกข์ ๒.อินทรียสังวร การสำรวม ท่านจะจับเราโยนข้ามมหาสมุทร อินทรีย์ทั้ง 5 คือ ตา หู จมูก สิ้น จะเรียกตถาคตไปเล่า เข้าไปหา แล้วในที่สุดได้ตรัสตอบไปว่า ปัญ กาย ใจ มิให้อารมณ์ส่วนที่จะชักนำ ท่านบอกไว้ไปไหม แล้วเราจะบอก สังวรเหล่านี้มีประจําพระองค์เป็น หาที่ท่านคิดจะถามเรานั้นพ่อของ ไปทางชั่วเข้าติดอยู่ได้ แต่การ ท่านได้ต่อไปด้วยว่าพ่อท่านได้รับ ปกติอยู่ มีข่าวต้องพยายามฝนอย่าง บอกมาจากพระกัสสปสัมมาสัม เช่นปุถุชนทั้งหลาย พุทธเจ้า นี่ล่วงรู้ใจคนได้อย่างนี้ ปุพเพนิวาสวิชชา แปลว่าความ ๓.โภชเนมัตตัญญตา การรู้ ประมาณในการบริโภคพอสมควร รูที่ระลึกชาติหนหลังได้ ว่าชาติไหน ไม่มากไม่น้อยเกินไปเป็นจริยาที่เรา เป็นอะไร เกิดที่ไหนมาแล้ว ดังมี ควรเจริญรอยตาม ว่าโดยเฉพาะ เรื่องเวสสันดรชาดกเป็นหลักฐาน การบริโภคอาหาร ถ้ามากเกินไป ไม่มีสิ่งที่จะพึงระแวงสงสัยอย่างไร แทนที่จะมีคุณแก่ร่างกายกลับเป็น เป็นองค์แห่งสัมมาสัมโพธิญาณแน่ โทษ แท้ อาสวักขยวิชชา แปลว่า ความ รู้ที่ทําลายอาสวะให้หมดสิ้นไปกล่าว คือ กามาสวะ ภวาสวะ ทิฏฐาสวะ อวิชชาสวะ ทั้ง ๔ ประการนี้ พระ ๔.ชาคริยานุโยค ทางประกอบ ความเพียรทำให้พระองค์ตื่นอยู่เสมอ คือรู้สึกพระองค์อยู่เสมอ นิวรณ์ เข้าครอบงำไม่ได้เป็นปกติ ๕.สัทธา พระองค์ประกอบด้วย องค์มีทัตนะปรีชาญาณหยั่งรู้วิถี สัทธาอย่างอุกฤษฏ์ ที่ปรากฏในเวส ทางที่ท่าให้หมดสิ้นไปไม่มีในพระ กมลของพระองค์แม้แต่สักเท่า ยองใย ลันดรชาดกเป็นด้น พระองค์ได้ บำเพ็ญทานบารมีบริจาคของนอก กาย ทานอุปบารมีสละเนื้อเลือดเมื่อ (พระธรรมเทศนา อ่านต่อหน้า ^๔) วารสารกัลยาณมิตร ๒๖ มี ด น า ย น ๒๕๕๑