การทำความเพียร : หน้า 116/132

(พระธรรมเทศนา ต่อจากหน้า ๒๖ ทำความเพียร ทานปรมัตถบารมี ในสำนักต่างๆ เป็นลำดับมา จน กระทั่งอาฬารดาบส และอุทกดาบส สละได้ถึงชีวิตมาแล้วอย่างสมบูรณ์ 5.สตินั้นได้แก่ที่เรียกว่าสติวินัย ซึ่งได้ทรงเรียนรู้รูปฌาน อรูปฌาน พระองค์ไม่เผลอในกาลทุกเมื่อ มาจากสำนักนี้ เราผู้ปฏิบัติควรเจริญรอยตามดัง ๑๐.อุปักโม ความเพียรไม่ละลด แนวที่ทรงสอนไว้ในมหาสติปัฏฐาน ดั่งเช่นทรงบำเพ็ญพุทธกิจ ๔ เป็น สูตร ไม่ว่าจะเดินยืนทั้งนอนให้มีสติ ประจำ อยู่เสมอ สติ ในมหาสติปัฏฐานสูตร ท่านหมายเอาสติที่ตรึกถึง กาย ๑.เวลาเช้าบิณฑบาต ๒.เวลาเย็นทรงแสดงธรรม ๓.เวลาค่ำทรงประทานพระโอวาท แก่ภิกษุ เวทนา จิต ธรรม ๗.หิริ การละอายต่อความชั่ว ๔.โอตตัปปะ สะดุ้งกลัวบาป ทั้ง ๔.เวลาเที่ยงคืนทรงเฉลยปัญหา ๒ ประการนี้ เป็นจรณะที่คิดประจำ เทวดา พระองค์อยู่อย่างสมบูรณ์ ๔.เวลาใกล้รุ่งพิจารณาเวไนยสัตว์ ๗. พาหุสัจจะ ฟังมาก นี่ก็มี ที่จะพิงโปรด ประจำพระองค์มาแต่ครั้งยังสร้าง ๑๑.ปัญญา มีความรู้ความเห็น บารมี พระองค์ทรงเอาใจใส่ฟังธรรม กว้างขวางหยั่งรู้เหตุผลถูกต้องไม่ วารสารกัลยาณมิตร ๑๑๔ มิถุน า ย น ๒๕๕๑