ชีวิตเป็นทุกข์ : หน้า 32/132

อย่าว่าแต่อย่างนี้เลย กระทั่งตายฉันนั้นเหมือน ขึ้นด้วยการ ศึกสมาธิ หรือ แม้ไปได้เมียสวยๆ มาก กัน เพราะฉะนั้นที่อยู่กันนี้ สัมมาสมาธิ เพราะเมื่อมีใจ ยังเป็นทุกข์ ทุกข์ตั้งแต่ว่า โดนขังคุกอยู่ทั้งนั้น ให้รู้ นั่นคงแล้ว ความสว่างข้าง ในเกิดพอแล้ว ก็จะเข้าใจ กว่าจะได้มาก็แทบตาย ตัวกันไว้ด้วย หระสัมมาสัมพุทธฟ้า ไม่ใช่มีปิงเสยาในโลก ซะอีก นอกจากจะจ้อง ได้คิดอย่างนี้ พระองค์จึง แย่งแล้ว เราก็ต้องตาม ทรงตั้งใจซักหนักเข้าๆ เอาอกเอาใจ แล้วก็ระวัง ตามทางสายกลาง หรือ ได้มาแล้วยังมีคนจ้องแย่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถูกในเรื่องชีวิตมากขึ้น จน กปีนหน้านี้ก็เกยมี จนกระทั่ง หาใช้คำว่า พระสัมมาสัมพุทธฟ้า ระแวงก็หึง ก็หวง ในที่สุด อริยมรรคมีองค์ ๘ คือ ฆ่ากันก็มี ฆ่าเพราะรัก มีสัมมาทิฏฐิ ความเห็น ที่ส่างสันมาแล้วในปีดีต นั่นแหละ ทุกข์อีก หรือ ชอบ คือ มีทฤษฎี ว่า มีมากมายฝันอสงไขย พระปิง ไม่ก้าน หรืออย่างที่เตยได้ยิน กระทั่งเข้าใจถูกในเรื่อง สวรรค์ เรื่องนรก เรื่องนิพ- พาน พอเข้าใจถูกอย่าง นั้นก็ยิ่งคิดถูก พูดถูก ท่า ถูก อาชีพถูก เป็นวงจร แล้วเป็นวงจรเล่า ในที่สุด ได้ทรัพย์สมบัติมาก็มีเรื่อง ชีวิตเป็นทุกข์ โลกทั้งโลก ก็ตรัสรู้ธรรม เห็นความจริง เดือดร้อน มีมากก็ถูกโกง ถูกปล้นถูกฆ่ากันก็มี ตกลง สรุปว่าชีวิตเป็นทุกข์ คือคุก พอเข้าใจถูกหรือมี ของสรรพสิ่งทั้งหลายใน ทฤษฎีถูกแล้ว ก็เลยเกิด โลก รู้หมดเลยที่เรียกว่า สัมมาสังกัปปะ หรือ คิดถูก ตรัสรู้ กันอยู่บ่อยๆ ว่า นอกจากพระองค์จะ ตามมา คิดได้ตรงแนว คือ หระสัมมาสัมพุทธฟ้า ที่ส่างสันไปแส้าไนอดีต มีมากกว่าเม็ดทราย เมื่อใครตรัสรู้เองได้ พบแล้วว่าชีวิตเป็นทุกข์ คิดจะละชั่ว คิดจะทำความ อย่างนี้ท่านเรียกว่าพระ แล้วก็เวียนว่ายตายเกิด ดี และคิดจะทำจิตใจให้ สัมมาสัมพุทธเจ้า แล้ว กันไม่รู้จบรู้สิ้นเสียที ก็ยัง ผ่องใส เพราะคิดถูกเลย พระองค์ก็ทรงสอนให้คน ทรงไม่พบต่อไม่อีกว่า ไอ้ เป็นช่องทางให้ พูดถูกหรือ อื่นรู้อย่างพระองค์ คำสอน ในท้องมหาสมุทรทั้งส์ การเวียนว่ายตายเกิดนี้ก็ สัมมาวาจา และเพราะพูด ที่ออกจากพระโอษฐ์ของ เวียน ไม่เวียนมาอยู่ในโลก ถูกจึงทำให้ทำถูก ทำอะไร ท่าน เราเรียกว่าพระธรรม น้อง เมื่อฝึกสมาธิมาก ก็ไม่ฆ่า ไม่สัก ไม่ประ แล้วใครที่เชื่อปฏิบัติตาม เข้าๆ พระองค์พบ เลย พฤติผิดในกาม นั่นแหละ พระธรรมคำสอนนี้ กลายเป็นว่าโลกทั้งโลกนี้ ทำถูก แล้วจากนี้ก็เพียร เรียกว่าพระสงฆ์ เมื่อมีครบ คือคุกที่ขังเราอยู่นั่นเอง พยายามซีกฝนแก้ไขตน ทั้ง พระพุทธ พระธรรม เห็นเขาเลี้ยงไก่เอาไก่ขังไว้ เองให้ยิ่งๆ ขึ้นไป เป็นสัม- พระสงฆ์ อย่างนี้ บางนิ พระพุทธ- ในกรง พอมันโตขึ้นเสร็จ มาวายามะ นอกจาก ศาสนาก็เลยเกิดขึ้นมา เรียบร้อยแล้วก็เอาไม่ฆ่า พยายามแก้ไขตัวเองแล้ว ตกลงพระสัมมาสัม เอาไม่กิน ไม่มันถูกขังอยู่ ก็หวั่นซีกสติ คือซักคุมตัว พุทธเจ้าคือใคร ก็คือผู้คน ในกรงจนกระทั้งตายฉันใด เองให้ได้ สัมมาสติ พอสติ พบพระธรรมแล้วก็ตั้งพระ เราก็ถูกขังในโลกนี้ จน ดีแล้ว ก็นึกใจให้มั่นคงยิ่ง พุทธศาสนาขึ้นมานี่เอง วารสารกัลยาณมิตร ๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๑ เรา