คนไร้แก่น : หน้า 29/132

ใอ) อ) ๆๆฬพระ^คระ โดย พระธรรมกิตติวงศ์ (กองติ สุรเตโช ป.ธ.๙, ราชบัณฑิต) คนไร้แก่น อสาเร สารมติโน สาเร จาสารทสฺสโน เต สาร์ นาธิคจฉนดิ มิจฉาสงฺกปฺปโคจรา ฯ ผู้เข้าใจสิ่งที่ไม่เป็นสาระว่าเป็นสาระ และเท็นสิ่งที่เป็นสาระว่าไม่เป็นสาระ เขามีความดำริผิดเป็นอารมณ์ ย่อมไม่ประสบสิ่งที่เป็นสาระ คนที่เห็น อะไรผิดไปจากความเป็นจริง ซึ่งคนทั่วไปและวิญญูชนทั้งหลายยอมรับ ว่าเป็นอย่างนั้นจริง ด้วยอำนาจของความคิดที่ผิดๆ ท่านเรียกผู้นั้นว่าคนเห็นผิด หรือมิจฉาทิฏฐิบุคคล เช่น คนที่เห็นกงจักรเป็นดอกบัว เห็นว่าเป็นขาว เห็นว่าบุญ บาปไม่มี นรกสวรรค์ไม่มี บุญคุณของพ่อแม่ไม่มี เป็นต้น คนที่เห็นอย่างนี้แหละ เรียกว่าคนเห็นผิด ตัวอย่างเช่น ในทางโลกคนทั่วไปเขาเห็นว่า ความขยันอดทน ความมัธยัสถ์ การ ทำมาหากินโดยสุจริต เป็นความดี เป็นสาระแก่นสารของชีวิต แต่คนเห็นผิดกลับเห็นว่า มือใครยาวสาวได้สาวเอา ความซื่อสัตย์สุจริตเป็นเรื่องของคนโง่ ทำให้เจริญเติบโต ช้า สู้รวยทางลัดไม่ได้ เป็นต้น หรือในทางธรรม ท่านว่า ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ มิถุนายน ๒๕๔๑ ๒๗ วาวสารกัลยานมิตร