การทำทานและความสุข : หน้า 87/132

ทั้งยังสามารถปฏิบัติตามที่ ไม่เคยเห็นมาก่อน สังเกต พระอาจารย์และพี่เลี้ยง จากใบหน้า แววตา กิริยา แนะนำ ได้เป็นอย่างดี อาการของน้องๆ แสดงถึง แม้กระทั้งเรื่องการ ความปลื้มปิติที่เกิดขึ้นใน กราบไหว้หรือการแสดง ดวงใจ อันบริสุทธิ์ ทำให้ ความเคารพต่างๆ ต่อผู้ที่ เข้าใจคำว่า “ทาน” เพิ่ม ปล่อยไปแล้ว น้องๆ ทุก คนต่าง พูดเป็นเสียงเดียว กันว่า มีความสุขในการ ให้ชีวิตเป็นทาน และเข้า ใจว่าสัตว์ทุกตัวก็รักชีวิต เหมือนกัน เพราะต่างก็ มีอายุสูงกว่า น้องๆ ก็ มากขึ้นกว่าที่ผ่านมา เข้าใจแล้วว่า สามารถเรียนรู้ได้อย่างรวด และ ยิ่งไปกว่านั้น ทอฝึกหัดได้ ๕ วัน สิ่งแรกที่เห็นก็คือ รูปทระธรรมกายเป็น "การทำทาน ทำให้มี องค์ใสๆ ขนาดเล็กๆ ผุด เร็วและทำได้ดีมากๆ โดย น้องๆ ยังได้มีโอกาสไป ความรู้สึกที่อยากจะให้ผู้ ขึ้นมาหลายๆ องค์อย่าง เฉพาะการใช้ภาษาต่างๆ ปล่อยปลาให้ชีวิตสัตว์เป็น อื่นอยู่เสมอ และทำให้เรา ที่ต้องมีการปฏิสัมพันธ์กับ ทาน ที่ศูนย์ศิลปาชีพบาง บุคคลอื่น อย่าง มื่อตอน ไทร เป็นสิ่งที่น่าแปลกใจ มีความสุข ที่มาถึงวัดใหม่ๆ เมื่อพี่ เพราะในชีวิตเคยรู้เคย “การทำทานช่วยให้ เลี้ยงทำสิ่งใดให้ น้องๆ จะ เห็นมาแต่เพียงว่า ปลา การทำทาน ช่วยให้คนเรา กล่าวคำว่า “ขอบใจ” แต่ เป็นได้อย่างเดียวเท่านั้นคือ สามารถลดความตระหนี่ลง หลังจาก แนะนำาไปเพียง “อาหารมนุษย์” ครั้งนี้กลับ และเป็นเหตุให้กิเลสในใจ ครั้งเดียว น้องๆ ก็สามารถ นำปลามาปล่อย แต่เมื่อ เบาบางลงอีกด้วย" ใช้ค่าใหม่ ที่เหมาะกับผู้ที่มี อายุมากกว่า คือคำว่า “ขอบคุณ” ได้อย่างไม่ เคอะเขิน ให้...ให้อย่างชาวพุทธ ยามเช้าตรู่ คณะพระ ภิกษุสงฆ์เดินมารับบิณฑ บาต ท่านมีศีลาจารวัตร อันงดงาม มีท่วงท่าอัน สงบสำรวม แม้มีจำนวนถึง ๕๐๐ กว่ารูป ก็ยังคงลู เป็นระเบียบเรียบร้อย เป็นภาพที่ น้องๆ เหล่านี้ เร็วมาก และมีเสียงว่า สัมมาอะระหัง ดังก้องมา พร้อมกัน ทุกอย่างจะดู สว่าง และสบายมากๆ หลังจากนั้นมา ก็มีองค์ พระธรรมกายใสๆ แต่คราว น้ำใหญ่กว่าเดิมตั้งอยู่ที่ ศูนย์กลางกาย มิถุนายน ๒๕๗๑; ๘๕ วารสารกัลยาณมิตร