การเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า : หน้า 19/120

พระเจ้ากรัณฑะประทับยืนครุ่นคิดอยู่เป็นเวลา นานมาก ข้าราชบริพารใกล้ชิดจึงเอ่ยเรียกพระองค์ ขึ้นว่า “ข้าแต่จอมกษัตริย์...” “เราไม่ใช่กษัตริย์ เราคือพระปัจเจกพุทธเจ้า " พระเจ้ากรัณฑะตรัสตอบ “พระปัจเจกพุทธเจ้าไม่เหมือนพระองค์หรอก พระพุทธเจ้าข้า” “พระปัจเจกพุทธเจ้าเป็นอย่างไร” ทรงตรัสถาม “พระปัจเจกพุทธเจ้าจะต้องปลงผม ปลงหนวด ครองผ้ากาสาวพัสตร์ ไม่อยู่ครองเรือน ไม่เกี่ยวข้อง กับหมู่คณะ และอาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์ พระพุทธเจ้า ข้า” จากนั้นพระกรัณฑะปัจเจกพุทธเจ้าได้เสด็จ ประทับกลางอากาศ ทรงประทานโอวาทแก่มหาชน แล้วเสด็จเข้าสู่ภูเขานันทมูล ป่าหิมพานต์ ในครั้งนั้น ณ ในครั้งนั้น ณ นครตักกสิลา แคว้นคันธาระ มีพระราชาทรงพระนามว่า พระเจ้านัคคชิ วันหนึ่ง พระเจ้านัคคชิประทับอยู่บนปราสาท ทอดพระเนตร เห็นสตรีนางหนึ่งสวมกำไลแก้วมณีข้างละวง กำลัง นั่งบดเครื่องหอมอยู่ไม่ไกล ต่อมาอีกสักครู่สตรีนั้น ถอดกำไลจากมือขวามาใส่ที่มือซ้าย แล้วลากเครื่อง หอมไปบดด้วยมือขวา กำไล ๒ วงในมือซ้ายก็กระทบ กันส่งเสียงดัง พระเจ้ากรัณฑะได้ฟังดังนั้น ก็ทรงระลึกถึงสัจจะ พระเจ้านัคคชิได้ยินเสียงกำไลกระทบกัน จึง ที่พระองค์ทรงประพฤติมาตลอดทุกภพทุกชาติ กับ ทรงดำริว่า สัจจะที่พระองค์ตั้งพระทัยสละราชสมบัติออกบรรพชา “...กำไลนี้เมื่ออยู่ในข้อมือข้างละวงไม่ แล้วทรงยกพระหัตถ์ลูบพระเศียร ทันใดนั้น เพศ กระทบกัน แต่พอเอามาใส่ไว้ในมือเดียวกันกลับ สมณะก็บังเกิดแก่พระองค์ทันที พระองค์กลายเป็น กระทบกัน ...มนุษย์เราก็เหมือนกัน เราควรจะ พระปัจเจกพุทธเจ้าแล้ว ท่ามกลางความปีติและตื่น ทำตัวเหมือนกำไลข้างเดียว ปกครองแต่ตนเอง ตะลึงของอำมาตย์ข้าราชบริพารทั่วหน้า ไม่ปกครองคนอื่น....” OR KA กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๗ Kalyanamitra.org