ความว่างและการรู้ธรรม : หน้า 113/120

แกลล vauberwovenija 2000 COOND © สรรพสิ่งนิ่งวางและว่างอยู่ ว่างจากผู้ผูกจิตอันผิดเขลา ไร้พันธะที่จิตยึดติดเอา เป็นเราเขาขานนามนิยามตน นั่นมิใช่ไม้หญ้าฟ้าดินน้ำ เพียงวาทะถ้อยคำเพื่อผล การแบ่งแยกเพื่อประโยชน์จดจ่ายล คราที่คนเกี่ยวข้องขานน้องนาม จึงได้สั่งจริงจังอันตั้งอยู่ ด้วยความรู้ล่วงพ้นค้นคิดข้าม มากความไม่มีจริงสิ่งนิยาม เต็มด้วยความเคว้งคว้างอันว่างวาย จันทร์จึงส่องใสสว่างสู่ว่างเปล่า ไร้สิ่งที่ทำเงาพริ้งเพราฉาย สว่างกว่าทุกกาลบันดาลกลาย พรรณรายรัศมีกว่าที่เคย ผู้แจ้งในฐานะ อฐานะ ย่อมรู้ว่าวาระควรจะเอ่ย นี่มิใช่ฐานะจะมีเลย การเปิดเผยพุทธต้องถึงสององค์ ในวาระเดียวนี้ย่อมมีหนึ่ง ผู้รู้ถึงธรรมดาไม่ราหลง ย่อมเข้าถึงธรรมชาติโลกธาตุปลง พระผู้ทรงสัจธรรมพระสัมมา (อ่านต่อฉบับหน้า) ธรรมดีกา โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๑๑