ข้อความต้นฉบับในหน้า
1.
ห้องสมุด
ปัญหาชีวิต
ท
กครั้งที่เราผิดหวัง หากเรานำ
ความผิดหวังนั้นมาเป็นบทเรียน จะทำให้เรา
ได้เข้าใจชีวิต และเข้าใจโลกได้ดียิ่งขึ้น ถึงแม้
เราอาจจะต้องเจ็บปวด ขมขื่นสักเพียงใดก็ตาม
แต่นั่นน่าจะกล่าวได้ว่ามันคือกำไรชีวิตของเรา
มิใช่หรือ...
๒๗ มีนาคม ๒๕๓๒
เรียน คุณธีรญา ที่นับถือ
ดิฉันได้ซื้อหนังสือกัลยาณมิตรมาอ่าน
เป็นฉบับแรก ความจริงแล้วดิฉันสนใจเกี่ยว
กับเรื่องศาสนามาสัก ๒-๓ ปีแล้ว เพราะ
ช่วงนี้ดิฉันเริ่มมองดูตัวเองและเห็นข้อบกพร่อง
ในตัวมากมายเหลือเกิน ประกอบกับดิฉัน
มีความทุกข์สุมอกมากมาย จึงต้องการที่พึ่ง
ทางใจ เปรียบเหมือนคำกล่าวที่ว่า “จะเห็น
คุณค่าของธรรมะ เมื่อยามชีวิตของเรา
ประสบกับทุกข์เข็ญ” ดิฉันว่าปัญหาของ
ดิฉันนั้นมันแก้ยากมาก เพราะมันเกิดจาก
จิตใจของดิฉันเอง ดิฉันจะเล่าประวัติย่อ
และปัญหาทุกข์ใจของดิฉันนะคะ
ตอนนี้ดิฉันอายุ ๑๘ ปี พ่อแม่ดิฉัน
มีลูก ๒ คน ดิฉันมีพี่ชาย ดิฉันเป็นคนอาภัพ
เพื่อน ไม่มีใครอยากจะคบด้วยหรอก ตอน
เด็กก็ชอบทะเลาะกับเพื่อนโกรธกับเพื่อน
๙๒ ก ล ย า ณ ม ต ร
โดย ธีรญา
จำได้ตอนนั้นอยู่ ป.๓ ทุกคนโกรธกับดิฉัน ตอนนี้ ดิฉันเป็นคนต่างจังหวัดไปเรียน
หมด ดิฉันต้องอยู่คนเดียวมันช่างทรมาน
เหลือเกิน คือโรงเรียนดิฉันตอนนั้นนะสมมติ
ดิฉันโกรธกับเพื่อนคนใดคนหนึ่ง เพื่อน ๆ
คนอื่น ๆ ต้องเลือกว่าจะดีฝ่ายใคร ตอน
เด็ก ๆ ดิฉันเป็นเด็กที่ซนมากไม่เคยกลัวใคร
แต่ตอนนี้ดิฉันกลับกลายเป็นคนไม่กล้า กลัว
ทุกอย่าง ไม่มีความเชื่อมั่นในตัวเอง ดิฉัน
จะบอกข้อเสียให้ฟังคือ เป็นคนโกรธง่าย
หยิ่งในบางครั้ง ชอบอิจฉาคน และอื่น ๆ
อีกหลายอย่าง ซึ่งตอนนี้ดิฉันคิดไม่ออก
ซึ่งเรียกว่าเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายก็ได้
เรื่องที่ดิฉันทุกข์ใจตอนนี้คือ ดิฉันไม่มีความ
มั่นใจในตนเอง ไม่กล้าคิดไม่กล้าทำอะไร
เพราะดิฉันเป็นคนชอบทำอะไรเป็น ๆ อยู่
เสมอ ทำในสิ่งที่ตัวเองหน้าแตกบ่อย ๆ ชอบ
เก๊ก เวลาที่ดิฉันทำอะไรถ้ามีคนนั่งอยู่ข้าง
ดิฉัน จะทำไม่ค่อยได้เหมือนมีคนจับตามอง
อยู่ เลยกลายเป็นคนไม่ค่อยชอบคบหากับใคร
และไม่ค่อยกล้าไปไหน ชอบอยู่แต่ในห้อง
เป็นคนเฉื่อยชาไปเลย และดิฉันก็เป็นคน
คบคนยาก มองกันครั้งไม่ถูกชะตาไม่พูดกัน
เหมือนกับโกรธทางใจ ดิฉันอยากไปวัด
พระธรรมกาย แต่ไม่ทราบไปอย่างไร ไม่รู้จัก
ใครที่นั่นเลย อยากจะฝึกสมาธิและเรียนรู้
สัจธรรมต่าง ๆ เพื่อดิฉันจะมีปัญญารู้แจ้ง
แสงสว่างบ้าง ไม่ใช่ชีวิตที่มืดมนเหมือน
กลับบ้านต่าง
กรุงเทพฯ ตอนนี้ปิดเทอม
จังหวัดคิดจะไปบวชชีพราหมณ์สักอาทิตย์
ถ้าท่านตอบจดหมายดิฉันได้ทันวันที่ ๒๗
เมษายน ก็ขอให้ตอบมาที่ สยุมพร กาญจน
ภักดิ์ ๑ หมู่ ๑ ต.พ้อแต่ง อ.หลังสวน จ.ชุมพร
๔๖๑๑๐ แต่ถ้าส่งเลยวันที่ ๒๗ เมษายน
ส่งไปที่ สยุมพร กาญจนภักดิ์ ๑๑๐๕/๓๒
ช.พณิชยการธนบุรี แขวงคูหาสวรรค์ เขต
ภาษีเจริญ กทม. ๑๐๑๖๐ จะขอบพระคุณ
เป็นอย่างสูง ดิฉันยังมีเรื่องทุกข์ใจอีกมากมาย
นัก แต่ขอให้ตอบข้อนี้ก่อน
โดยความนับถือ
สยุมพร กาญจนภักดิ์
สวัสดีค่ะ... น้องสยุมพร
เรื่องของอดีตผ่านมาแล้วก็ผ่านไปอย่าไป
คำนึงถึงอีก เสียเวลาเปล่า ๆ เอาเวลามา
ปรับปรุงตัวเอง ทำปัจจุบันให้ดีขึ้นดีกว่านะคะ
สำหรับความอิจฉาริษยานั้น เป็นเรื่อง
ธรรมดาสำหรับผู้หญิง มันสำคัญตรงที่ว่า
เรารู้เท่าทันความอิจฉานั้นหรือไม่ เราต้อง
ไม่ปล่อยใจไปอิจฉาใครจนใจเราเองต้อง
เป็นทุกข์ เวลาเกิดความอิจฉาขึ้นมา ขอให้
เราเตือนสติตัวเองว่า เป็นเพราะคุณความดี
ของเรายังมีน้อย เป็นความผิดของเราเอง
เราต้องรีบสร้างบุญ สร้างความดี ปรับปรุง
Kalyanamitra.org