การนำคนเข้ามาอาศัยในบ้าน : หน้า 80/124

อย่า ชั ก ค น เ ข้ า อ ย่ า ส า ว ค น อ อ ก คน เข้าอย่าสาวคน ออก Uzr ญาติมิตรที่จะมาอาศัยค้างวันค้างคืนอยู่กับเราในบ้านท่าน อย่างไรก็ดีเราต้องนำ ความร่ำเรียนรับอนุญาตเสียก่อนจึงควร ไม่เพิกเฉยปกปิดลุแก่อำนาจด้วยประการ ใด ๆ ทั้งสิ้น และเราต้องรู้ว่ามาทำธุระ หรือมีชะนักติดหลังมาอย่างไรด้วย ถ้า มาดีเราจึงควรรับ ถ้ามาร้ายก็ควรที่จะปฏิเสธเสีย อย่าให้มีเหตุเกิดความเดือดร้อน ขุ่นเคืองมาถึงท่านได้ และลักษณะนำคนเข้า แนะคนออกนี้ต้องระวังให้ดี คนที่จะนำเข้ามานั้น ก็รู้แล้วว่าเป็นคนดี จึงนำเข้ามาหาท่าน อย่าไปนำคนชั่วคนเหลวไหลเข้ามาให้ท่าน เราพลอยเสียไปด้วย การแนะนำคนออกนั้นข้อนี้ก็สำคัญ ไม่ควรที่เราจะประพฤติ ไม่ใช่หน้าที่ของเราจะจัดการ เพราะที่ว่าชักนำคนออกนั้นไม่มีทางดีอันใดเลย ย่อมเป็นทุจริตเกี่ยวอามิสแก่ตนทั้งนั้น ผู้หญิงก็ให้หลบหนีหรือเสือกไสไปกับผู้ ชาย เป็นต้น เป็นสิ่งที่ไม่ควรแท้ที่เราจะประพฤติ โบราณติเตียนมากในข้อนี้ เพราะปรารถนาดีมันไม่มีอะไรเลยอย่างนี้ จนมีภาษิตกล่าวไว้ว่า สิบคนเข้าก็ไม่ เท่าหนึ่งคนออก ดังนี้มิใช่หรือ” จรรยาข้อนี้อธิบายความโดยสรุปคือ การที่เรานำผู้ใดมาค้างแรมที่บ้านของ เจ้านายก็ดูให้ดี ๆ เสียก่อนว่า เป็นคนไม่มี พิษมีภัยจึงจะนำเข้ามาได้ ถ้าไม่เช่นนั้นจะ นำความเดือดร้อน และก่อนจะพาเข้ามาก็ ต้องขออนุญาตท่านเสียก่อน อย่าทำไป โดยพลการ ไม่บอกเล่าเก้าสิบ ยิ่งถ้าเป็นกรณีนำคนเข้ามาอยู่ใน บ้านของนายอย่างถาวร ยิ่งต้องช่วยกัน คัดคนให้ดี อย่าปล่อยให้มีชะนักติดหลังเช่น เคยเป็นนักโทษ หรือเคยเป็นนักการพนัน เข้ามาอยู่ด้วย เพราะอาจนำปัญหามาให้ หรือแม้ที่สุดเราจะไม่ได้เป็นคนชักนำมา แต่ว่าเขาสมัครใจขอมาอยู่เอง ถ้าเรารู้ประวัติ เขามาว่าเป็นคนไม่ดี ก็อย่าไปปิดบังนาย ต้องเรียนให้ท่านทราบ ไม่เช่นนั้นอาจก่อ ๒๘ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org