ประโยชน์จากการให้ทาน : หน้า 106/124

วิ เ ค ร า ะ ห ก า ร เ จ ริ ญ ส ม ส วิ ปั ส ๑๐๔ กั ล ย า ณ มิตร "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลให้ทานด้วยความเชื่อแล้ว ในที่ที่ผลแห่งทานนั้นเกิด ขึ้นแก่เขา เขาย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก และเป็นผู้มีรูปร่างน่าดู น่าชม ประกอบด้วยความเป็นผู้มีผิวพรรณงดงามยิ่ง "บุคคลให้ทานด้วยความเคารพแล้ว ในที่ที่ผลแห่งทานนั้นเกิดขึ้นแก่เขา เขาย่อม เป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก และเขามีบุตร ภรรยา ทาส คนรับใช้ หรือกรรมกร ก็ตาม บุคคลเหล่านั้นย่อมสนใจฟัง ย่อมเงี่ยหูฟัง ย่อมตั้งจิตรับรู้ "บุคคลให้ทานตามกาลแล้ว ในที่ที่ผลแห่งทานนั้นเกิดขึ้นแก่เขา ย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มี ทรัพย์มาก มีโภคะมาก และความต้องการทั้งหลายของเขาที่เกิดขึ้นตามกาลย่อมบริบูรณ์ "บุคคลให้ทานมีจิตอนุเคราะห์แล้ว ในที่ที่ผลแห่งทานนั้นเกิดขึ้นแก่เขา เขาย่อมเป็น ผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก และจิตใจของเขาย่อมน้อมไป เพื่อบริโภคในกามคุณ ๕ อันโอฬาร (มีทรัพย์แล้วคิดใช้ทรัพย์ ไม่ใช่ทนอดอยากแบบปู่โสมเฝ้าทรัพย์) "บุคคลให้ทานไม่กระทบตนไม่กระทบผู้อื่นแล้ว ในที่ที่ผลแห่งทานนั้นเกิดขึ้นแก่เขา เขาย่อมเป็นผู้มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก และความล่มจมแห่งโภคะของเขาย่อมไม่มา จากที่ไหน ๆ คือ จากไฟ จากน้ำ จากพระราชา จากโจร หรือจากทายาทซึ่งไม่เป็นที่รัก” (๒๔) ประโยชน์จากทานต่อผู้อื่น เป็นการเกื้อกูลช่วยเหลือกัน มีทั้งการให้เงินทอง ทรัพย์สิน วิทยาทาน ธรรมทาน อภัยทาน ทำให้สังคมเป็นสุขในส่วนรวม ในธรรมเหล่านั้น ศีลสัมปทา เป็นไฉน? ความไม่ก้าวล่วงทางกาย ความไม่ก้าว ล่วงทางวาจา ความไม่ก้าวล่วงทั้งกายและวาจานี้ เรียกว่า ศีลสัมปทา แม้ความสำรวมใน ศีลทุกอย่างก็ชื่อว่า ศีลสัมปทา (๔) ศีลก็เช่นกันทำให้ไม่เบียดเบียนตน ไม่เบียดเบียนผู้อื่น เกิดความสงบสุข อาชญากรรมต่าง ๆ ลดน้อยลง ภาวนา ทำให้เกิดประโยชน์ดังได้กล่าวแล้วทั้งในส่วนผิวเผินและส่วนลึกซึ้ง สรุป คือ ทำให้เกิดปัญญา (สุตะ จินตะ ภาวนามยปัญญา) ความทุกข์ยากต่าง ๆ ในสังคมมนุษย์เกิด จากความด้อยพัฒนาในด้านปัญญา ทำให้จนทางกาย อัตคัดขาดแคลนไปทุกอย่าง เพราะ ขาดปัญญาในการทำมาหากินเพื่อให้ได้มาซึ่งปัจจัย ๔ จนทางใจ ทำให้มีความกระหายหิว อยากไม่มีที่สิ้นสุด "ปัญญา" ได้จากการศึกษาวิชาทางโลกเพื่อการเลี้ยงชีพ และการศึกษา ธรรม (4) ตั้งแต่ระดับ ทาน ศีล ภาวนา n ล่าวโดยสรุป ธรรมปฏิบัติทางพุทธศาสนาทั้งในด้านจริยธรรม และสัจธรรม มุ่งเพื่อประโยชน์ตน ประโยชน์ผู้อื่น และเพื่อสืบทอดพุทธศาสนาให้วัฒนา สถาพรตลอดไป การเจริญภาวนานอกจากจะทำให้เกิดความสงบ พบ กับความสุขภายใน มีความเต็มอิ่มอยู่ในใจแล้ว ยังทำให้เกิดปัญญาสามารถ ทำสิ่งต่าง ๆ ให้สำเร็จได้ด้วยดี เหนือประโยชน์สุขส่วนตัวแล้วยังเป็นการ ยังประโยชน์สุขให้กับสังคมในส่วนรวม โดยการเป็นกัลยาณมิตร ชักชวนให้ผู้อื่นได้ประพฤติ ปฏิบัติธรรม พบแสงสว่างแห่งชีวิต ดังคำที่ว่า "ธรรม เป็นดวงประทีป” เมื่อมนุษย์ในสังคม Kalyanamitra.org