พระธรรมกายและความสุข : หน้า 99/124

ส น า ค า ม แ น ว ร ช 2 1 5 5 5 ม ก า ย พระธรรมกาย วัดพระธรรมกาย กายภายในองค์ที่สุด เป็นธาตุธรรมล้วน ๆ เป็นความสุข เป็นนิจจัง สุขัง อัตตา เป็นเป้าหมายแท้จริงของมนุษย์ จากภพทั้งสาม หลุดพ้นแล้วจากกิเลสตัณหาอุปาทาน เป็นอสังขตธรรมอันเดียวกับนิพพาน ไม่มีการเปลี่ยนแปลง คงอยู่ในสภาพเดิมได้ จึงเป็นนิจจัง เพราะไม่ต้องอาศัยปัจจัยปรุงแต่ง จึงเกิดขึ้น ไม่ใช่กระแสแห่งธรรมที่ไหลเนื่องกันไปตามเหตุตามปัจจัยอย่างสังขตธาตุหรือ สังขตธรรม ซึ่งครอบคลุมทุกสิ่งทุกอย่าง นอกจากนิพพานและธรรมกายอรหันต์ พ้นแล้ว จากความทุกข์ทั้งปวง เป็นตัวความสุข ซึ่งไม่ใช่สุขเวทนา เพราะไม่มีเวทนา เช่นเดียกับ ภาวะในนิโรธสมาบัติและนิพพาน ภาวะในนิโรธสมาบัติเรียกว่า "สอุปาทิเสสนิพพาน หรือนิพพานเป็น กายหยาบยังอยู่ จึงมีการรับรู้การเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ของขันธ์ ๕ แต่ผัสสะของขันธ์ ๕ ของพระอรหันต์เป็นผัสสะที่ไม่มีอวิชชา จึงไม่เกิดตัณหาอุปาทาน อุปาทานขันธ์ ๕ ของพระอรหันต์ไม่มี มีแต่ขันธ์ ๕ ที่บริสุทธิ์ เป็นกระบวนการของปฏิกิริยา ลูกโซ่ ซึ่งถ้าจะเทียบขันธ์ ๕ กับทางวิทยาศาสตร์การแพทย์ อายตนะภายนอกกระทบ อายตนะภายใน เกิดวิญญาณเรียกผัสสะ เช่น ถ้าเป็นแสงกระทบตา เกิดจักขุวิญญาณ เกิด เวทนา เกิดสัญญา เกิดสังขาร เกิดมโนวิญญาณ ก็คือกระบวนการที่เรียกว่า "Physiologi- cal Reactions of Organs of Special Sense" กระบวนการเหล่านี้เห็นได้ชัดเจนว่า ไม่มีตัวตน เป็นอนัตตา ส่วนอุปาทานขันธ์ คือการยึดขันธ์ ๕ ด้วยอุปาทานว่าเป็นตัวตน หรือเป็นอัตตา ทำให้เกิดเวทนาที่เป็นตัณหาอุปาทานเป็นทุกข์ ซึ่งตรงกับปฏิกิริยาทาง วิทยาศาสตร์การแพทย์คือ "Passionate Psychological Reaction" มีคำว่า "Passion Kalyanamitra.org กัลยา ณ มิตร ๕๓