วิชาอยู่ยงคงกระพัน : หน้า 86/124

วิชาอยู่ยงคงกระพัน รูดโซ่ลุยไฟ มีอาจารย์ท่านหนึ่งมีชื่อทางวิชา เหล่านี้ ท่านทราบว่าหลวงพ่อ ชอบจึงเรียกไปสอนคาถาให้ อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ จะเรียนวิชานี้ได้ มีข้อแม้อยู่ว่า ไม่ว่าจะเดินทางไปไหนมาไหน ไม่ว่าจะรีบเร่งอย่างไรก็ตาม หาก เจอหนาม กระเบื้อง เศษแก้ว | ฯลฯ ที่อาจบาดเท้าผู้คนได้ ก็ให้ เราหยุดเก็บเสียให้หมด เพราะ คนในสมัยก่อนไม่มีรองเท้าใส่กัน เพิ่งจะมามีใส่ไม่กี่ปีนี้เอง ยกเว้น แต่คนที่มีฐานะดีจริง ๆ จึงจะใส่ รองเท้าประจำ เมื่อเดินเท้าเปล่า ก็อาจถูกเศษหนาม กระเบื้อง แก้ว ฯลฯ ตำเท้าเอาได้ ถ้ามี ความจริงใจและสามารถทำได้ อย่างนี้ คาถาบทนี้จึงจะศักดิ์สิทธิ์ หลวงพ่อจึงตั้งใจรักษาสัจจะ ทำ ตามข้อแม้นั้น แล้วต่อมาก็ติดเป็นนิสัย เมื่อ เห็นอะไรที่เป็นอันตรายต่อมือต่อเท้าคน ทั้งหลายแล้ว ต้องเก็บทิ้งหมด และเมื่อนำ วิชานี้มาใช้ก็ปรากฏว่าขลังดี อุปสรรคต่อมหาชนให้เรียบร้อย และยังเป็น นักทำถนนให้คนเดิน พระองค์ทำข้ามภพ ประจำวันทุกวันนี้ คือให้ ระมัดระวังในการทำงาน ในหน้าที่ของเรา ใด ๆ ไม่ให้ไปกระทบกระเทือน งานในอีกหน้าที่หนึ่งด้วย ความคาดไม่ถึง อาจจะ เกิดความเสียหายได้ จึง ต้องรอบคอบมีสติให้มาก ยกตัวอย่างในวัดพระ ธรรมกายนี้ ในวันเสาร์บางวัน จะมีการอบรมประเภท ต่าง ๆ ถ้าเป็นการอบรม เด็กเล็ก จะใช้สถานที่ที่ ศาลาจาตุมหาราชิกาและ ถ้าเป็นเด็กโตจะใช้สภา ธรรมกาย แต่ถ้าจำนวน ไม่มากนัก จะไปอบรม กันที่บัณฑิตสภา หากไม่มีการนัดแนะกัน ก่อนให้ดี คนงานที่มีหน้าที่ตัดหญ้าในวัน ข้ามชาติมา ด้วยอำนาจบุญนั้นไม่ว่า เสาร์ก็ลงมือตัดกันกลางสนาม พระองค์จะเสด็จไปไหน เส้นทางจะกันดาร เทศน์ก็ต้องฟังเทศน์ระคนกับเสียงเครื่องรถ หรือคับคั่งเพียงใด เขาจะทำให้เส้นทาง ตัดหญ้า ไม่รู้เรื่องเป็นแน่ เพราะฉะนั้น ของพระองค์สะดวกสบายเสมอ - ไม่ว่าจะทำงานอยู่หน่วยใดก็ตาม ก็ขอให้นึก แม้จนกระทั่งทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเดิน - สำหรับจรรยาข้อนี้รวมไปถึงความ หรือขี่จักรยานไปไหนก็ตาม ถ้าเห็นอะไร มีสติรอบคอบด้วย เพื่อป้องกันการกระทบ ตกหล่นอยู่บนถนนแม้จะไม่ทิ่มมือทิ่มเท้า กระทั่งกัน ถ้าใครเคยเดินป่าจะเข้าใจได้ง่าย แค่รกหูรกตาก็ทนไม่ได้แล้ว ต้องหยุดรถลง หลวงพ่อเองก็เคยทำผิดพลาดไปโดยไม่ตั้งใจ ไปเก็บ ขอให้พวกเราทำเถิด เพราะจะเป็น คือ เราเดินตามกันเข้าไปในป่าหลายคน บุญติดตัวไป บุญยังไง ยกตัวอย่างผู้มีบุญ หลวงพ่อเดินอยู่ข้างหน้า กิ่งไม้ยาวเกะกะขา บารมีทั้งหลาย หรือในหลวงของเรานี้ ขวางทางอยู่ ก็เอามือดันไป ความที่ไม่ เวลาพระองค์จะเสด็จไปไหน ไม่ว่าจะเป็นที่ ทันดูระยะ พอพ้นตัวกิ่งไม้ก็ตีกลับไปโดน รกกันดารเพียงใดก็ตามจะมีคนทำทางให้ คนข้างหลังพอดี เขาก็เจ็บตัวไป ในปัจจุบัน ท่านไป บุญประเภทนี้เกิดจากการที่ นี้การสัญจรในลักษณะดังกล่าวแทบจะหมด พระองค์ท่านเคยจัดการเก็บทุกอย่างที่เป็น ไปแล้ว แต่ก็เป็นอุทาหรณ์ได้สำหรับชีวิต ผู้มาฟัง ถึงหัวอกของผู้อื่นที่ทำงานอยู่เช่นกัน อาจมี การกระทบกระทั่งกันได้ ให้ระมัดระวังให้ดี อ่านต่อฉบับหน้า ๘๔ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org