การทำงานหนักและการพัฒนาตนเอง : หน้า 84/124

ลัก มีอยู่ปีหนึ่ง หลวงพ่อให้พระธรรม ดังนั้นความหนัก ความยาก ทายาทไปธุดงค์ที่ภูกระดึง พอขึ้นไปถึงยอดภู ลำบากจึงเป็นอุปกรณ์เค้นความสามารถของ ทำท่าเหนื่อยเหมือนจะตายแล้ว หลวงพ่อ เรา ใครที่รักจะหาความก้าวหน้าในชีวิต ทุกครั้งที่ถูกคุณพ่อคุณแม่หรือผู้บังคับบัญชา ใช้ให้ทำงานยากงานหนัก อย่าท้อแท้ไม่รับ งานหรือรับแล้วส่งคืนเด็ดขาด ให้กัดฟัน ทำไป ถ้าติดขัดอะไรให้ถามท่าน งานก็จะ สำเร็จลุล่วงไปได้ ๒. เป็นวิธีที่ผู้บังคับบัญชาใช้เป็น ช่องทางเติมความรู้ความสามารถให้แก่เราผู้ ถามท่านว่า เดินต่ออีกสัก ๑ กิโลเมตรจะได้ หรือไม่ ท่านก็บอกว่าไม่ไหว อยากจะ นอนอยู่ตรงนั้นเอง ก้าวขาก็ไม่ออกแล้ว ชวนเท่าไร ๆ ก็บอกว่าไม่ไหว จนกระทั่ง หลวงพ่อแกล้งพูด "เอ๊ะนั่นงูใช่ไหม?” เท่า นั้นแหละ กระโดดผางเลย มีเรี่ยวมีแรงขึ้น มาอีก นี่ถ้าบอกว่าช้างมา คงวิ่งต่อได้อีก หลายกิโลเมตร ที่เป็นเช่นนั้นเพราะคนเรา ส่วนมากเวลาเหนื่อยเข้าหน่อย ช่างลำบากยากเย็นเกินความสามารถเสีย ผู้บังคับบัญชามอบให้ แล้ว แต่ที่แท้ไม่เป็นความจริงเลย เพราะ ถ้าไปโดนงานหนัก ๆ ยาก ๆ เข้า จะเห็น ว่าเมื่อใช้ความเพียรฝ่าฟันอุปสรรคต่าง ๆ ไป ได้แล้ว ก็ไม่มีอะไรเกินความสามารถของ เรา ก็คิดว่า เป็นลูกน้อง การที่แข็งใจรับงานหนักงานยากที่ นับว่าเป็นต้นทาง แห่งความเจริญของเราเอง เพราะก่อนที่ ผู้บังคับบัญชาจะใช้ใครทำอะไรย่อมสังเกต หน่วยก้านไว้แล้ว จึงมอบงานหนัก ๆ ยาก ๆ ให้ทำ จริง ๆ แล้วเขาตั้งใจฝึกเราขึ้นมาเพื่อ ให้งานเสร็จสิ้นอย่างดี เราจึงได้รับความรู้ และมีความสามารถพิเศษ ที่ผู้อื่นซึ่งไม่เคย ถูกใช้ให้ทำงานหนักไม่มีโอกาสได้รับ อย่างนี้ถ้าพูดภาษาพระ ก็เรียกว่า ครูบาอาจารย์ให้งานยาก ๆ มาเพื่อเป็นการ เติมบุญให้ ดังนั้นถ้าอยากได้บุญละก็อย่า ไปปฏิเสธงานยาก เพราะเมื่อเราทำไปแล้ว ถ้าครูบาอาจารย์เขาเห็นว่าไม่ไหว เขาก็จะ เติมบุญคือสอนงานให้จนทำได้ เพราะฉะนั้น เมื่อมีปัญหาถ้าหากว่าแก้ไขได้ก็ให้แก้ไป แต่ถ้าแก้ไม่ได้ให้มาหาครูบาอาจารย์ ท่านจะ ชี้ทางแก้ไขให้เป็นช่อง ๆ เราทำตามไปก็ แล้วกัน เพราะนั่นเป็นการเพิ่มค เป็นการเติมบุญให้เรา มความสามารถ ในทางโลกก็เช่นกัน เมื่ออยู่บังคับ บัญชาให้งานมา แม้จะยากก็ให้กัดฟันรับเอา ไว้ ค่อย ๆ ทำไป แล้วความสามารถในตัว จะถูกเค้นออกมาเอง ถ้าสุดความสามารถ จริง ๆ ท่านก็จะหาอุปกรณ์ให้เองในที่สุด ๘๒ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org