สู่เส้นทางธรรม : หน้า 100/124

๕๘ กัลยา ณ มิตร สู่เส้นทางธรรม วัดพระธรรมกาย, ๒๕๓๒ พิธีอุปสมบทพระธรรมทายาทในอุโบสถ มีพระอุปัชฌาย์ พระกรรมวาจาจารย์ พระอนุสาวนาจารย์ และพระอันดับ เป็นพยานรับรองการบวช ต่อเบื้องพระพักตร์พระปฏิมากรธรรมกาย พระ คือ ตัณหาทำให้เกิด Craving ความอยากอย่างรุนแรง การยึดมั่นถือมั่น “Attachment หรือ "Compounding" คำว่า "Compounding" มีความหมายมากกว่า "Attach- ment" ใน Degree คือ ยึดติดจนแยกกันออกได้ยาก เกือบจะรวมกันเป็นหนึ่ง อรหันต์ไม่มีอุปาทานขันธ์ จึงมีแต่ Physiological Reactions มีแต่ขันธ์ ๕ ที่เป็นไปดำเนิน ไปโดยธรรมชาติ อายตนะและเวทนาของพระอรหันต์จึงเป็นของเย็น ไม่มีความทุกข์ จึง เป็น "สุขัง" เมื่ออุปาทานขันธ์หมดไปแล้ว ภาวะของพระอรหันต์จึงเป็นภาวะของความเป็น อยู่ที่เป็นธรรมขันธ์ หรือธรรมกายเป็นสภาวธรรม หรือปรมัตถสัจจะเช่นเดียวกับนิพพาน ในที่นี้คือ สอุปาทิเสสนิพพาน ดูพระธรรมเทศนาเรื่องอายตนะนิพพาน (๒๔) และคำ อธิบายนิพพานธาตุ ๒ อย่าง ซึ่งกล่าวว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นิพพานธาตุมี ๒ อย่าง คือ สอุปาทิเสสนิพพานธาตุ กับ อนุปาทิเสสนิพพานธาตุ สอุปาทิเสสนิพพานธาตุเป็นไฉน? ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพ อยู่จบพรหมจรรย์แล้ว มีประโยชน์ของตนอันได้บรรลุแล้ว สิ้นเครื่องผูกพันในภพแล้ว หลุด พ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบ ภิกษุนั้นยังมีอินทรีย์ ๕ ดำรงอยู่ เพราะเหตุที่อินทรีย์ ๕ ยังไม่หมด สิ้นไป จึงประสบสิ่งที่พอใจบ้าง ไม่พอใจบ้าง เสวยสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ความสิ้นราคะ โทสะ Kalyanamitra.org