การสร้างตัวและสวิญญาณกทรัพย์ : หน้า 29/121

ถ้าเป็นสวิญญาณกทรัพย์คนเดียว แหละ เป็นประโยชน์แก่คนมากนัก นั่นเป็นสวิญญาณกทรัพย์เกิดขึ้นใน ตัวเอง มีชื่อมีเสียงแล้ว นั่นเป็น สวิญญาณกทรัพย์ขึ้น ถ้าว่าไม่ฉลาด ไม่รู้จักทรัพย์ อย่างนี้ ก็ไม่สร้างตัวของตัวให้ดีขึ้น ก็ปล่อยไปตามยถากรรม มันก็ใช้ อะไรไม่ได้ ฝีมือไม่มีอะไรสักอย่าง หนึ่ง ฝีมือไม่ดีเลย ก็ไม่หัดเข้า แก้ ไขข้อขัดข้องของตัวเข้า ไม่ขยันทำ ขึ้น ไม่ปรุงคิดค้นให้เฉลียวฉลาดขึ้น เย็บปักถักร้อยไม่เป็นก็มองดูเขาตา หลอไป ไม่เป็นเรื่อง ไม่ทำให้เฉลียว ฉลาดขึ้นในตัวของตัว ไม่ทำ อย่างนี้ คนขี้เกียจคร้าน ไม่รู้จักสมบัติ ของตัว ไม่รู้จักสมบัติมันก็เป็นคน สมบัติเลวๆ ไปทั้งชาติ เป็นสวิญ ญาณกทรัพย์ที่เลวไป ไม่เป็นสวิญ ญาณกทรัพย์ที่ดีไป เพราะฉะนั้น สวิญญาณก ทรัพย์ทั้งสองประการนี้ ในสากล โลกเขาต้องการนักต้องการสวิญญา ณกทรัพย์ที่เยี่ยม หรือทรัพย์ในโลก ก็ต้องการที่เยี่ยมเหมือนกัน เลือก ขึ้นไปๆ จนกระทั่งบัดนี้ ถึงเงินถึง ทองถึงเนื้อเงินเนื้อทองก็เป็นทรัพย์ เหมือนกัน ถึงเนื้อทองก็ยังไม่พอ ถึงเนื้อเพชรเนื้อแก้ว เนื้อเพชรหนัก ขึ้นไปอีกจนกระทั่งถึงจริงจริงเข้าไป โน่น...ถึงแก้วกายสิทธิ์โน่น ถึงแก้ว สารพัดนึก ขึ้นถึงดวงแก้วกายสิทธิ์ โน่น นั่นแหละเป็นสวิญญาณก ท่ามนุษย์ได้เห็น ธรรมกาย มนุษย์คนนั้น ดินชนแล้ว ไม่หลับแล้ว ดันขึ้นแล้ว ไม่หลับแล้ว ท่ามนุษย์ใดยังไม่เห็น ธรรมกาย ยังไม่เป็น ธรรมกาย มนุษย์มั่น ยังหลับอยู่ ทรัพย์อีกชั้นหนึ่ง แก้วกายสิทธิ์นะ นั่นดวงสวิญญาณกทรัพย์ทีเดียว คือ จักรแก้ว ช้างแก้ว ม้าแก้ว ขุนคลัง แก้ว ขุนพลแก้ว แก้วมณี นางแก้ว ๗ ประการเหล่านี้เป็นตัวสวิญญาณก ทรัพย์ทีเดียว เกิดขึ้นในโลก โลก เป็นสุขทีเดียว ปราศจากการไถ การหว่าน รัตนะเหล่านั้นเลี้ยงหมด ทั้งสิ้น นี่เป็นสวิญญาณกทรัพย์แท้ๆ ตัวจริงที่อยู่ในโลก เกิดขึ้นครั้งใด ละก็ แม้ว่าโลกได้รับความเดือดร้อน ไม่สงบสุข อยู่เย็นเป็นสุขไม่มี มีแต่ ทุกข์เป็นเบื้องหน้า พระพุทธเจ้ามา เป็นที่พึ่ง ถ้าพระพุทธเจ้าไม่มีเป็นที่ พึ่ง พระปัจเจกพุทธเจ้าต้องเข้ามา เป็นที่พึ่งของสัตวโลกในยุคนั้น ปราบ ปรามพวกอันตรายให้เบาบางลงไป ให้มนุษย์ได้รับความสุข หากพระ ปัจเจกพุทธเจ้าไม่มา พระเจ้าจักร พรรดิต้องมา มีรัตนะ ๓ มีสวิญ ญาณกทรัพย์มาใช้ทีเดียว สวิญ ญาณกทรัพย์นั้นลึกซึ้ง ดูเป็นของ ตายแต่ว่ากลายเป็นของเป็น เหาะ เหินเดินอากาศได้ทีเดียว นั่นตัว สวิญญาณกทรัพย์ ทรัพย์เหล่านั้น แหละ ในมนุษยโลกใช้สอยอยู่เพียง เท่าใด นี่ที่เรียกว่า อิธ วา หร์ วา ในโลกนี้ ในโลกมนุษย์นี้ หรือใน โลกอื่นๆ ก็มีสวิญญาณกทรัพย์ทั้ง นั้น มีใช้สอยทั้งนั้น หรือว่ารัตนะ อันประณีตในสวรรค์ รัตนะอันใด อันประณีตอยู่ในสวรรค์โน่นแน่ะ เมษายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๙