การเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 32/121

มาหรือเปล่า เปล่า ไม่กลับ ไปแล้ว ไม่กลับมามองดูอีกต่อไป แล้วไป เกิดต่อไปอีก เกิดเท่าไรตายเท่านั้น ไม่มีเหลือเลยสักคนเดียว มีเกิดกับ ดับเท่านี้แหละ เมื่อเป็นเช่นนี้ มาพบพุทธ- ศาสนาเช่นนี้ ต้องเข้าถึงธรรมกาย ให้ได้ ถ้าเข้าถึงธรรมกายไม่ได้ เรา ไม่เป็นลาภล้นพ้นประมาณละ เข้า ถึงธรรมกายได้ละก็เป็นลาภล้นพ้น ประมาณทีเดียว มีบาลีเป็นหลัก เป็นฐานชี้ชัดไว้ว่า ตถาคโต โข วา เสฏฐาน อธิวจน์ ธมฺมกาโย อิติปิ ดูกร วาเสฏฐโคตรทั้งหลาย คำว่า ธรรมกาย ธรรมกายเป็นตถาคตโดย แท้ นั่นแน่ะ ธรรมกายนะประเสริฐ เลิศกว่าสวิญญาณกรัตนะ อวิญญา ณกรัตนะ ซึ่งมีในไตรภพ สู้ไม่ได้ เป็นอันขาดทีเดียว เมื่อรู้จักเช่นนี้ เราจะต้องเข้าถึงธรรมกายให้ได้ เมื่อ รตน์ ใจให้แน่แน่ว ท่านส่งเสริมไว้เป็น อเนกประการว่า อิทมปิ พุทเธ ปณีต นี่เป็นรัตนะอันประณีตใน พระพุทธเจ้า เอเตน สจฺเจน สุวตฺถุ โหตุ ด้วยความสัตย์อันนี้ ขอความ สุขสวัสดีจงมี ถ้าว่าใครอยู่กับรัตนะ เช่นนี้ละก็ มีความสวัสดีเรื่อย ปลอดภัยเรื่อยทีเดียว อยู่ในธรรม รัตนะ สังฆรัตนะให้ใส อยู่กับรัตนะ นั่นแหละปลอดภัยทีเดียว ไม่ต้องมี ภัยอีกต่อไปทีเดียว ได้รับความสุข ทีเดียว ไม่ได้รับความทุกข์อีกต่อไป เมื่อรู้จักหลักจริงเช่นนี้ เข้าให้ถึงนา วัดปากน้ำน่ะเขาเข้าถึงกันมากนัก ๑๕๐ กว่าเวลานี้ ทั้งภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา เข้าถึงพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ สังฆรัตนะ ๑๕๐ กว่า ถ้าได้เข้าถึงพุทธรัตนะแล้ว อย่าปล่อยเป็นเด็ดขาด ใจขาด ขาดไป ตาย ตายไป ใจติดอยู่กับ แปรผัน ถึงแม้ว่ากิเลสจะมายั่วปั่น สักเท่าใด ก็อย่าให้เป็นไป ต้องอยู่ ในพุทธรัตนะให้ได้ ให้มั่นอยู่ใน พุทธรัตนะ ให้ใสอยู่ร่ำไปให้ได้ นั่น แหละเอาตัวรอดได้ ที่ได้มาประสบ พุทธศาสนา ที่ได้ชี้แจงแสดงมาตามวาระ พระบาลีในรัตนสูตร ในบาลีใน พระคาถาเบื้องต้นพอสมควรแก่เวลา เอเตน สจจวชเชน ด้วยอำนาจ ความสัตย์ที่ได้อ้างธรรมปฏิบัติตั้งแต่ ต้นจนอวสานนี้ ขอความสุขสวัสดี จงบังเกิดมีแก่ท่านทั้งหลาย บรรดา มาสโมสรในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า สพฺพพุทธานุภาเวน ด้วยอานุภาพ พระพุทธเจ้าทั้งปวง ปิฎกฤตยานุ ภาเวน ด้วยอำนาจปิฎกทั้ง ๓ คือ สุตตันตปิฎก วินัยปิฎก ปรมัตถ ปิฎกทั้ง ๓ ประการนี้ จงดลบันดาล ความสุขสวัสดิ์จงอุบัติบังเกิดมี เป็น เข้าถึงธรรมกายได้ละก็นั่นแหละได้ พุทธรัตนะนั่นแหละเอาตัวรอดได้ละ ปรากฏในขันธ์บรรจบแห่งธานิศรา รัตนะอันประเสริฐแล้ว เข้าถึงยอด รัตนะแล้ว ยอดรัตนะนะ ได้ธรรม สิ่งอื่นไม่มียิ่งกว่านั้นไม่มีหนา ธิบดีทั้งหลาย บรรดามาสโมสรใน เมื่อรู้หลักพระพุทธศาสนา สถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมภาพ กายเบื้องต้นเป็นโคตรภู ได้ลงไปที่ เช่นนี้ละก็ ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็น ชี้แจงแสดงมา พอสมควรแก่เวลา ๓ ๒ เป็นพระโสดา ย่างเข้าเป็นที่ เป็นพระสกทาคา ย่างเข้าเป็นที่ ๔ เป็นพระอนาคา ถ้าย่างเข้าเป็นขั้นที่ ๕ เป็นพระอรหัต ถึงพระอรหัตละ ก็สุขละ ไม่มีเกิดแก่เจ็บตาย เลิศละ ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดในกามภพ รูปภพ อรูปภพ ต่อไป นั่นเป็นที่ สุดทีเดียวรัตนะนั้น เมื่อรู้จักที่สุดเช่นนี้แล้ว ตั้ง ความเพียงเท่านี้ เอว ก็มีด้วยประการฉะนี้ มนุษย์พบพุทธศาสนา เรียกว่าคน สมมุติว่ายุติธรรมิกถาโดยอรรถนิยม มีนัยน์ตาไม่ใช่คนตาบอด แล้วก็ดู รัตนะเป็นด้วย รัตนะนี้เป็นรัตนะ สูงสุด สวิญญาณกรัตนะ อวิญญา ณกรัตนะ ที่มีในไตรภพ กามภพ รูปภพ อรูปภพ ไม่มีสูงสุดเท่า พุทธรัตนะนี้แหละเป็นรัตนะอันสูง สุดแท้ๆ แน่ในใจเช่นนี้แล้วละก็ อย่า ให้ฟันเฟือนไปหนา อย่าให้ยักเยื้อง ๒๒ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๖