แม่เฒ่าปะต่อง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2536 ฉบับที่ 4 หน้า 92
หน้าที่ 92 / 121

สรุปเนื้อหา

“ส่วนภาพนี้เป็นแม่เฒ่าปะต่องเช่นกัน อายุ ๖๕ ปีแล้ว ถือว่าเป็นผู้ที่ใส่ห่วงคอที่มีอายุ มากที่สุดในหมู่บ้าน - รถแล่นมาได้เกือบ ๓ ชั่วโมง ไกด์นัก ศึกษาชายบอกว่ากําหนดการวันนี้เราจะไปดู โบราณสถานที่อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร แล้วค้างคืนที่อำเภอแม่สอดจังหวัดตาก แต่ เนื่องจากออกเดินทางสายกว่ากำหนด และ ด้วยระยะทางไปกำแพงเพชรยังไกลอยู่มาก เกรงจะหิว ฉะนั้นจะแวะรับประทานอาหาร กลางวันที่นครสวรรค์ก่อนแทนกำแพงเพชร คนขับรถวิ่งมาจอดรถที่เขาเขียนว่า “จุดจอดรถ 999-VIP คนขับรถเดินเข้าร้าน “น้อยโชคอนันต์” ซึ่งอยู่ก่อนถึงตัวเมือง นครสวรรค์อีกโขอยู่ ครั้งแรกฉันนึกว่าคน ขับรถจอดรถพักเครื่อง และให้ทุกคนได้เข้า ห้องน้ำแทนการใช้ห้องน้ำในรถ พอฉันออกจาก ห้องน้ำจะขึ้นรถ เห็นคนขับกินข้าว จึงเข้าไป ถามว่า เพิ่งทานข้าวเ

หัวข้อประเด็น

- แม่เฒ่าปะต่อง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

“ส่วนภาพนี้เป็นแม่เฒ่าปะต่องเช่นกัน อายุ ๖๕ ปีแล้ว ถือว่าเป็นผู้ที่ใส่ห่วงคอที่มีอายุ มากที่สุดในหมู่บ้าน - รถแล่นมาได้เกือบ ๓ ชั่วโมง ไกด์นัก ศึกษาชายบอกว่ากําหนดการวันนี้เราจะไปดู โบราณสถานที่อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร แล้วค้างคืนที่อำเภอแม่สอดจังหวัดตาก แต่ เนื่องจากออกเดินทางสายกว่ากำหนด และ ด้วยระยะทางไปกำแพงเพชรยังไกลอยู่มาก เกรงจะหิว ฉะนั้นจะแวะรับประทานอาหาร กลางวันที่นครสวรรค์ก่อนแทนกำแพงเพชร คนขับรถวิ่งมาจอดรถที่เขาเขียนว่า “จุดจอดรถ 999-VIP คนขับรถเดินเข้าร้าน “น้อยโชคอนันต์” ซึ่งอยู่ก่อนถึงตัวเมือง นครสวรรค์อีกโขอยู่ ครั้งแรกฉันนึกว่าคน ขับรถจอดรถพักเครื่อง และให้ทุกคนได้เข้า ห้องน้ำแทนการใช้ห้องน้ำในรถ พอฉันออกจาก ห้องน้ำจะขึ้นรถ เห็นคนขับกินข้าว จึงเข้าไป ถามว่า เพิ่งทานข้าวเช้าหรือ เขาว่าเปล่า ทานกลางวัน เดี๋ยวจอดในเมืองลำบาก ฉัน เหลือบตาดูนาฬิกา เอ้อ...เพิ่ง ๑๐.๔๐ น.เอง จึง เดินไปเรียนถามน้าน้อยว่า จะให้ทานกลางวัน ที่นี่เลยหรือ น้าน้อยปรึกษาน้าแหม่ม น้าวันทนี ในที่สุดก็ตกลงว่าทานเสียให้เสร็จๆ ไปเลย พี่ นิภา กุ้งฝอย และฉันจึงชวนกันไปเลือกอาหาร ก็เป็นประเภทข้าวแกงแหละ ตักข้าวราดกับ ๒ อย่าง ๑๕ บาท นักศึกษาบ่นว่าแพง เพราะ คิดว่า ๑๐ บาท กับข้าวนิดเดียว พวกผู้ชาย ทานจุ ๒ จานจึงอิ่ม ฉันก็หม่ำไข่พะโล้อย่าง เดียว ๒ ฟอง เขาก็คิด ๑๕ บาท ฉันก็คิดว่า แพงเหมือนกัน ที่สำคัญเจ้าของร้านเป็นสาววัย ๒๕-๒๖ นอกจากไม่สวยแล้ว ยังพูดจาไม่เอาไหน เสียอีก เล่นเอานักศึกษาบางคนไม่พอใจเลย เดินกลับไปขึ้นรถ ได้ยินเสียงบ่นผ่านหน้าไปว่า “ไม่กินไม่แกนมันละ พูดจาไม่เอาไหน เลย” คนหนึ่งพูด อีกคนก็สนองว่า “เออ ไม่กินก็ได้วะ เรามาซื้อนี่ ไม่ได้ ๔๒ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๖ (บน) พระพุทธรูปในวัด ศรีชุม ในอุทยานประวัติ ศาสตร์ จังหวัดสุโขทัย ขอสักหน่อย พูดจาแว้ด ๆ ไม่น่ามาขายของ เลย” ฉันก็เห็นจริงด้วย แต่ขึ้นไม่กินเดี๋ยวอด เพราะพวกเราไม่ได้เตรียมเสบียงกรังกันมาเลย เลยต้องเจียมตัว แต่ก็ตั้งใจไว้ว่า ถ้าที่บ้าน ขับรถมากันเป็นส่วนตัว จะไม่แวะที่ร้านนี้เป็น อันขาดเขาคงถือว่ารถ VIP ต้องมาจอดอุดหนุน เขาอยู่แล้ว พวกเราเป็นส่วนเกินที่ไม่สำคัญ อะไรกระมัง อย่างไรก็ตามฉันอดเป็นห่วงพวกที่โมโห แล้วเดินขึ้นรถไม่ได้ แต่พอขึ้นรถก็เห็นเขา กินขนมปังสดขนมปังกรอบคุกกี้กันอยู่ มิน่า.... เขาจึงประท้วงไม่ซื้อข้าวแกงกินได้สบายมาก นักศึกษาใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More