การปฏิบัติธรรมและการเคลื่อนไหวของจิต : หน้า 83/121

ทางและขั้นตอนความละเอียดอ่อนในการปฏิบัติ ดูดวงอาทิตย์กำลังจะขึ้น ภาพเบื้องหน้าศาลา เพราะการเคลื่อนไหวของจิต นอกจากจะไว้แล้ว ปฏิบัติธรรมสวยงามมาก ต้นสนสามใบนับร้อยยืน ยังละเอียดมาก หากทำใจให้เล็กเท่าใจมดก็คงจะ เรียงรายตัดสีท้องฟ้าสีแดงจากพระอาทิตย์ทอแสง มีความแม่นยำมากขึ้น เพราะชีวิตประจำวันเรา อากาศเย็นสบาย ข้าพเจ้าพยายามจำภาพความรู้ วัดการเคลื่อนไหวเป็นมิติที่มีความกว้างยาวเป็น สึกที่ดีไว้เต็มใจ ก่อนกลับเข้าไปปฏิบัติธรรมใหม่ ทุนเป็นนิ้วเป็นอย่างน้อย แต่ทางจิตดูจะใช้หน่วย วัดเป็นไมครอน (๑ ไมครอน-เศษ ๑ ส่วน ๑๐๐๐) เมื่อให้อยู่ตรงกลาง เราจึงมีแนวโน้มจะตั้งเร็วเกิน ไป หรือพลาดไปเพราะเราคิดว่าแค่ ๑ ทุน (เศษ ๑ ส่วน ๘) น่าจะละเอียดพอ แต่ที่จริงควรจะเป็น เศษ ๑ ส่วน ๘๐ เป็นต้น เหตุการณ์ในวันนี้เป็นไปตามปกติ สภาวะ ร่างกายดีขึ้นมาก ความปวดเมื่อยอยู่ตัวและนั่งได้ นานโดยไม่ต้องลุกเช่นช่วง ๑๘.๓๐-๒๑.๐๐ น. ก็นั่ง ต่อกันได้ชั่วโมงครึ่ง สภาวะจิตใจดูจะเริ่มสงบขึ้น แม้จิตอยู่ใน สมาธิได้ไม่นานแต่ค่อนข้างจะละเอียด เรื่องงาน เรื่องบ้านแวบเข้ามาบางช่วง ๔-๕ เรื่อง ผลการปฏิบัติธรรม ช่วงเช้า จิตเข้าสมาธิได้ดีเป็นครั้งแรก ยังมี ความเมื่อยขบอยู่อย่างเดิม จึงออกมาเดินข้างนอก ช่วงที่ดูจะดีทุกครั้งคือช่วงที่ทำวัตรเช้าแล้ว พระ อาจารย์คือหลวงพี่วิชเชสโกกล่าวนำรวมใจเพื่อแผ่ เมตตาเป็นเวลาสั้น ๆ แต่ได้ผลดีมาก ช่วงสาย จิตสงบมาก รู้สึกว่ายังไม่ทันได้ บริกรรมภาวนา “สัมมาอะระหัง” ก็สว่างโพลงขึ้น เช่นทุกครั้ง ความสว่างนี้พอกับดวงจันทร์เต็มดวง ที่เคยเห็นเป็นประจำ จากพื้นความสว่างนี้ เมื่อจิต ซึ่งเข้าตรงกลางก็มีความรู้สึกเหมือนเข้าสู่อุโมงค์ ทุกครั้ง มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เมื่อจิตผ่านเข้าอุโมงค์แล้วเห็น ผู้ชายนั่งในท่าสมาธิ หันหลังให้ ใจคิดว่าคงเป็น ตัวเองแต่ความสว่างไม่พอเหมือนครั้งที่แล้ว แรง สมาธิคงอ่อนจึงมองไม่เห็น ได้พยายามเจาะกลาง ลำตัว ภาพนั้นก็เกิดปฏิภาคนิมิต เป็นภาพซ้อน ขึ้นทับร่าง แต่เลือนรางเหมือนเลื่อนตัวให้ต่ำแล้ว เลือนหายไป ช่วงบ่าย ก่อนปฏิบัติธรรมและก่อนที่หลวงพี่ เมษายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๗๓