การเป็นกัลยาณมิตรและการให้ : หน้า 52/121

n ลูกจ๋ กรุณาต่อผู้อื่น และการเป็นผู้ให้ แม่ได้ ทำสม่ำเสมอ ได้เลี้ยงดูลูก ๆ ทั้งสามคน ได้สงเคราะห์ญาติและสังคมโดยตลอด ให้ความเมตตากรุณาต่อผู้อื่นไม่เลือก ชั้น และได้ทำหน้าที่ที่ดียิ่งคือเป็น กัลยาณมิตรชักชวนให้ทุก ๆ คนเป็น ผู้ให้ทาน ให้มีความบริสุทธิ์กาย วาจา ามกลางขุนเขาสูงสลับซับซ้อน สงเคราะห์ญาติและผู้มีพระคุณทั้งหลาย ว่า ทำจิตใจให้สงบผ่องใส ให้มีเมตตา เป็นฉากกั้น ตะวันรอนจะลับ ภาพคุณแม่ทั้งโอบอุ้มและจูงลูก ขอบฟ้า คุณแม่นั่งอยู่ริมห้วยที่ ทั้ง ๓ คนและคุณพ่อมาวัดฟังธรรม มีน้ำไหลรินและตกลงเป็นชั้น ๆ ลด ในวันอาทิตย์ ทั้งที่ลูก ๆ ทุกคนก็วิ่ง หลั่นกันไป สวยเหมือนน้ำตกในสรวง เล่นซุกซน และยังได้ทำหน้าที่ชักชวน สวรรค์ท่ามกลางบรรยากาศคืนวันเพ็ญ หมู่ญาติมาปฏิบัติธรรมทุก ๆ อาทิตย์ เดือนสิบสองกำลังจะคืบคลานเข้ามา เวลาผ่านมาหลายปี แต่ภาพเหล่านั้น แม่ประจงจัดกระทงน้อยใหญ่ด้วย ยังจำได้ชัดเจน คุณแม่เคยถามตัวเอง ดอกไม้ของหอม กองพื้นเตรียมไว้จุด อยู่เสมอว่า เราเกิดมาทำไม ท่ามกลาง ไล่ความหนาวเย็น ความเหนื่อยยาก แต่ก็หาคำตอบไม่ได้ ในขณะที่เพลงวันเพ็ญเดือน เมื่อเวลาผ่านมานาน คำตอบทั้งหลาย สิบสองกำลังกระหึ่มท่ามกลางขุนเขา ค่อย ๆ ผุดขึ้นมาให้เห็นทีละน้อย ผุดมา สวย และอากาศเยือกเย็น จิตใจแม่ ให้เห็นจากใจที่ปีติเบิกบานแจ่มใส แม่ เบิกบานสงบนิ่ง ระลึกถึงภาพทั้งหลาย ในอดีตของแม่โผล่เข้ามาในห้วงนึก ทน ลำบากตรากตรำ พร้อมทั้งมีใจผ่องใส ได้พบว่าตัวเองมีความอดทน ภาพตัวแม่เองมีครอบครัว ต้องทำมา อยู่เป็นนิจ ทำให้เกิดความพอดีในทุกๆ อย่างในชีวิตแม่ หากินด้วยความลำบาก เลี้ยงดูลูกที่ เกิดมาทีละคน พากเพียรทำงานหา ในวันนี้ท่ามกลางแสงจันทร์นวล ทรัพย์มาเลี้ยงตัวเองกับลูกๆและทำบุญ แม่คิดถึงลูกจับใจ “ลูกจ๋า” แม่คิดถึง ต้องดิ้นรนอดทนทุกอย่างเพื่อให้ดีทั้ง ลูกที่สุด แม่ผ่านพ้นชีวิตมาได้อย่างไร งานและเป็นแม่ที่ดีของลูก พร้อมทั้งยัง คงเป็นเพราะชีวิตแม่ผูกไว้กับพระ- ต้องทำหน้าที่เป็นภรรยาที่ดีของคุณพ่อ ศาสนา และคำสอนของพระพุทธองค์ ๔๒ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๖ โดย เตือนใจ บำรุงเจริญ และใจ และทำจิตใจให้ผ่องใสโดยการ เจริญสมาธิภาวนา แม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้ เพราะแม่ผูกจิตใจไว้กับพระพุทธองค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เป็นบิดา ของชาวโลกและจักรวาลทั้งหลาย ท่าน ชี้แนะพวกเราไว้ ให้ฝึกฝนตัวเราเอง ให้ดีนะลูก ให้คบเพื่อนดี ศึกษาเล่า เรียนให้รู้ แล้วประกอบอาชีพหาเลี้ยง ตัวเองในทางที่ชอบ เพื่อหาทรัพย์มา เลี้ยงตัวเอง เลี้ยงครอบครัว สงเคราะห์ ญาติ และช่วยสังคมต่อไป และเปลี่ยน จากโลกียทรัพย์ให้เป็นอริยทรัพย์ให้ยิ่งๆ ขึ้นไป เมื่อได้ทำประโยชน์ให้แก่คนอื่น