ประเภทของอาหาร : หน้า 17/128

หาร) หมายความว่าอาหารที่เป็น คำๆ เช่นค่าข้าว ส่วนละเอียดของ อาหาร คือโอชะ หรือที่เรียกกัน อย่างใหม่ๆ ว่าวิตามินนั้นเข้าไป ปรนปรือร่างกาย จึงเป็นปัจจัยให้ สัตว์ดำรงชีวิตอยู่ได้ สัตว์ทั้งหลาย เช่น ราษฎรสามัญกินหยาบกว่าพระ มหากษัตริย์ พวกเทวดากินอาหาร ละเอียดกว่ามนุษย์ อย่างที่เรียกว่า ทิพย์ ก็คือ โอชะส่วนละเอียดของ อาหาร พวกพรหมละเอียดยิ่งกว่า เทวดาอีก มีจักรพรรดิคอยปรนปรือ มีอาหารหยาบมากและละเอียดต่าง แม้เลยขั้นรูปพรหม อรูปพรหมขึ้น ไป คือถึงขั้นนิพพานก็มีอาหารส่วน ละเอียดไปหล่อเลี้ยงเช่นเดียวกัน กันเป็นพวกๆ เช่น จระเข้กินอาหาร หยาบมาก แม้ก้อนหินหรือสัตว์ตัว ใหญ่ๆ แต่แล้วก็มีโอซะไปหล่อเลี้ยง อาหารละเอียดเป็นที่สุดแต่อยู่นอก ร่างกายมันได้ นกยูงกินแมลงต่างๆ โลกนี้เป็นการสาวหาเหตุผลประกอบ ทั้งตัว สุนัขในแทะกินกระดูกสัตว์ที่ เป็นล่า ตับขั้นไป มิใช่ตำรับตำรา แข็ง ๆ ช้างม้าโคกระบือกินหญ้า โดยตรง แม้ในพวกเทวดากันเองก็ และใบไม้หยาบๆ ก็มีโอชะไปหล่อ มีอาหารละเอียดต่างกันเป็นขั้นๆ ขึ้น เลี้ยงร่างกายมันได้ มนุษย์กินอาหาร ไป ภุมมเทวดามีอาหารหยาบกว่า ละเอียดกว่าสัตว์ที่กล่าวมาเป็นขั้นๆ พวกเทวดาอื่น กัดขึ้นไปขั้นยามา และอื่นๆ ละเอียดยิ่งกว่ากันขึ้นไป ทุกขั้น การกินอาหารของพวกเทวดา มีอาการเหมือนเราฝัน แล้วก็มีความ อิ่มเอิบไปตามระยะเวลา แต่ระยะ เวลานานกว่ามนุษย์ต่างกันเป็นลำดับ ขึ้นไป อาหารเป็นปัจจัยให้เกิดรูป มีโอชะเป็นคำรบ 57 คือ ปฐวี อาโป เตโช วาโย วัณโณ คันโธ รโล โอชา ซึ่งเรียกว่า กลาปรูป คือรูปเกิดจาก อาหารเป็นค่า นี้จำพวกกวหิงกา- ราหาร ๆ ผัสสาหาร ให้แก่ ผัสสะทั้ง 5 คือ ผัสสะทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ ผัสสะแปลว่า ความกระทบ เช่น เมื่อรูปมากระทบตาก็เกิดขึ้นเรียกว่า กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร