การพบกันในห้องส่วนตัว : หน้า 114/128

50% มถือวิสาสะผลักบังตาเข้า ไปในห้องส่วนตัวของ “คีทัต หลายชายกำพร้า ที่อยู่ในความดูแล ของผมตั้งแต่ตัวกะจ้อย...แต่เดี๋ยวนี้ เขาโตแล้ว...หมอนั่นเหลือบตาขึ้น มองผมด้วยแววตาหยาบคาย มือ No ALBERT R. BROCCOLLE FAMKE JANSSEN JOE DON BAKE VIII IX XI XII ฤษ IA III 14 15 16 17 18 cutes. EAN BEAN IZABELLE PETER LAN สามัญอันตราย ทั้งสองของเขายังไม่ละจากนาฬิกา รูปร่างประหลาด คงสนุกกับการ ถอดเครื่องของมันเข้าๆ ออกๆ ตาม เคย เขามองผมพอสาแก่ใจครู่หนึ่ง แล้วจึงเปลี่ยนสีหน้าให้เกลื่อนไปด้วย รอยยิ้ม ลุกขึ้นยืนต้อนรับผมด้วย ท่าทางที่ประดิษฐ์ไว้ดีแล้ว “คุณอามีอุระอะไรกับผมหรือ เปล่าครับ” ผมยิ้มสภาพไม่แพ้เขาเหมือน กัน ก่อนจะปรี่เข้าไปนั่งบนหัวโต๊ะ แทนเก้าอี้ด้านหน้า แล้วเอื้อมมือไป หมายจะหยิบนาฬิกาที่วางไว้มาเจาะ รายละเอียดของความพิสดารเลีย หน่อย แต่เจ้าของห้องไวกว่า เพราะ เขารีบฉวยมันแล้วหมุนตัวกลับวางลง บนชั้นด้านหลัง ซึ่งคราคร่ำด้วย นาฬิกา หลากพันธุ์ ผมหัวเราะ หึ หึ ในลำคอ กล่าวสัพยอกเขาว่า “ขี้หวงจริงหมอนี่ ตั้งแต่เล็ก จนโต ปานนี้ยังไม่หาย” เขาไหวไหล่ไม่ต่อความ แล้ว ขยับขึ้นมานั่งบนโต๊ะเหมือนที่ผมท่า เขาไม่ได้ทำเพื่อเลียนแบบผม เพราะ เรื่อง : ไคร สรณะ ภาพ : ลือพงศ์ ลีลพนัง วัยของเขาไม่ได้อยู่ในช่วงนั้นแล้ว ผมรู้ทันความคิดของเขา จึงค่อย เลื่อนตัวเองลงนั่งบนเก้าอี้อย่างเ กัลยาณมิตร /TOY กุมภาพัแฮ ๒๕๓๙