การปฏิบัติตามธรรมของพระองค์ : หน้า 24/128

สอนไว้ว่า ความเห็นขอบ ๑, ความ ตลอดสภาวะความเป็นจริงทั้งมวล ดำริขอบ ๑, กล่าววาจาขอบ ๑, ประ- กอบการงานขอบ ๑, หาเลี้ยงชีพโดย ขอบ ๑, ทำความเพียรขอบ ๑, ตั้ง สันทิฏฐิโก แปลว่า ธรรมดาค่าสอนของ พระองค์นั้นไม่เหมือนสิ่งของอื่นๆ ซึ่งคนหนึ่งแลเห็นแล้วขี้ไป อีกคน พฤติได้จะให้ผลไม่เฉพาะแต่ทาง หนึ่งจะแลเห็นได้ด้วยกันอย่างนั้น ธรรม แม้ในทางโลกก็อำนวยผลดี ให้แก่ผู้ปฏิบัติเหมือนกัน ดังนี้ธรรม ที่พระองค์ตรัสสั่งสอนไว้ ได้ชื่อว่า โอปนยิโก เพราะเหตุว่าการปฏิบัติตาม ค่า สอนของพระองค์พบของดี ของ จริง ดังกล่าวมาแล้วนั้น ควรจะ น้อมนำ เอาของดีจริงที่พบแล้วนั้น เข้ามาไว้ในตน คือยิ่งถือปฏิบตเรื่อย ไปไม่ละวางเสีย เห็น ปัตจัตตัง เวทีตัพโพ วิญญูหิ แปลว่า ธรรมของพระองค์นั้น วิญญูชนจะพึงรู้ได้เฉพาะด้วยตนเอง ข้อนี้ก็คล้ายกับสันทิฏฐิโกที่กล่าวข้าง ต้น ต่างแต่ว่าข้อนั้นกล่าวถึงอาการ ส่วนข้อนี้กล่าวถึงอาการรู้ กล่าวคือผู้ปฏิบัติตามธรรมของพระ องค์ จะรู้ว่าธรรมของพระองค์ดีจริง อย่างไร และเมื่อปฏิบัติตามแล้วได้ ผลเป็นอย่างไร ดังนี้ย่อมเกิดจาก การปฏิบัติของตนเอง ด้วยใจของ ตนเอง ผู้อื่นจึงพลอยรู้ด้วยไม่ได้ สติไว้ขอบ ๑, สมาธิขอบ ๑, พิจารณา ดูให้ดีจะเห็นธรรมเหล่านี้ ผู้ใดประ หามิได้ ผู้ใดปฏิบัติตามผู้นั้นจะ เห็นผลได้ด้วยตนเองว่า เป็นอย่างไร มันเป็นรสทางใจ หากใจผู้ปฏิบัติ เขาเยือกเย็นเป็นสุขสักปานใด แม้ อกาลิโก เขาจะเอามาเล่าให้เราฟัง ใจเราก็ ผู้ใดปฏิบัติ ผู้นั้นย่อมได้รับ โดยไม่มีจำกัดเวลาว่ามี จะไม่เย็นอย่างเขา ตามค่าที่เขาเล่า บอกนั้นได้ จะไม่ผิดอะไรกับคน เขตเพียงนั้นเพียงนี้ หนึ่งได้กินแกงขนิดหนึ่งมาเล่าให้ เราฟังว่ามันอร่อยอย่างนั้นอย่างนี้ เอหิปัสสิโก ก็จะไม่ทำให้เราเปิบข้าวเปล่าๆ โดย เพราะเหตุว่าเป็นของดี ของ นึกเอารสแกงที่เขาว่านั้น มาประสบ “สวากขาตธรรม” พระสัทธรรมของพระองค์ แบ่งเป็นหมวดใหญ่ๆ ได้ ๓ หมวด คือ ปริยัติธรรม ๑, ปฏิบัติธรรม ๑, ปฏิเวธธรรม ๑ ปริยัติธรรมนั้นได้แก่ ค่าสั่ง สอนอันเป็นแนวน่า ไปสู่ปฏิบัติธรรม ผลเสมอ ส่วนปฏิบัติธรรมนั้นเป็นค่าสอนที่บ่ง จริง เมื่อผู้ใดปฏิบัตได้แล้ว จึงเป็น วิธีการปฏิบัติโดยตรง ซึ่งจะมีผลส่ง เสมือนสิ่งของที่น่าจะเรียกบอกคนอื่น ให้ถึงปฏิเวธธรรม คือการรู้แจ้งแทง มาดูว่า นี่ ดี จริงอย่างนี้ ให้ได้รสอร่อยอย่างเขาว่านั้นได้ ทํา น ลฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๗