ข้อความต้นฉบับในหน้า
จากวันที่พระบรมศาสดาตรัสรู้แล้วได้๙เดือนพอดี
ทั้งเวลา สถานที่และบุคคลมีความบริสุทธิ์บริบูรณ์ โดยมิได้นัดหมายด้วยการสื่อสารภายนอก
เหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการประชุม เพื่อสันดีสุข ธ.พระจันทร์กำลังเสวยฤกษ์มาฆะ เป็นวัน
อย่างแท้จริง พระบรมศาสดาจึงทรงตรึกระลึกถึง
๓.พระภิกษุเหล่านั้นต่างมาประชุมพร้อมกัน
เพ็ญพระจันทร์เต็มดวง เป็นช่วงเวลาโอกาสโลกที่
พิธีมหาสันนิบาตสาวก วางรากฐานความมั่นคง
พระอรหันตสาวกทั้ง ๑,๒๕๐ องค์ ด้วยพระหฤทัย : ดีที่สุด
ชื่นบาน เป็นสุขยิ่ง เพราะว่าพุทธสาวกเหล่านั้น สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงกระทำ
ล้วนแล้วเป็นลูกพระพุทธเจ้า ทรงประทานการบวช
ให้ด้วยพระองค์เอง ด้วยการบวชแบบเอหิภิกขุ : ให้เกิดขึ้นแก่, พระพุทธศาสนา
ชักช้อมหลักการ
และวิธีการเผยแม่พระพุทธศาสนา เพื่อให้พระ
อุปสัมปทา
สมัยพุทธกาล การสื่อสารโทรคมนาคมยัง อรหันต์ทั้ง ๑,๒๕๐ รูปเข้าใจตรงกัน จะได้เกื้อกูล
ไม่เจริญเหมือนสมัยนี้ การนัดหมายติดต่อถึงกัน ประโยชน์สูงสุดแก่ชาวโลก การประชุมครั้งนี้ถือ
ทั่วโลก ด้วยโทรศัพท์หรือโทรสารใด ๆ ยังไม่มี : ว่ายิ่งใหญ่และสำคัญที่สุดของพระพุทธศาสนาใน
การที่จะนัดหมายด้วยจดหมาย หรือส่งบุคคลไป : สมัยพุทธกาล ซึ่งมีพระบรมศาสดาทรงเป็นประธาน
แจ้งข่าวแก่พระอรหันต์ทั้งหลาย ให้มาพร้อมกัน ท่ามกลางมหาลันนิบาตสาวก พระบรมศาสดาได้
ภายในวันขึ้น ๑๕ ค่ำเดือนมาฆะนั้น เป็นสิ่งที่
กระทำได้ยาก แต่ทำไมพระอรหันต์ทุกองค์ ต่าง
มาพร้อมกันราวกับนัดหมาย เพราะว่าพระสัมมา
ชัน
ทรงแสดงพระสัทธรรม “โอวาทปาติโมกข์”
เปรียบเสมือนหัวใจหรือธรรมนูญแห่งพระพุทธ
ศาสนา ซึ่งชาวพุทธทั้งหลายได้ยึดถือเป็นแม่บท
สัมพุทธเจ้าทรงสื่อสารด้วยโทรจิต ตรึกนึกถึงพระ : สำหรับการประพฤติปฏิบัติ เพื่อความพ้นทุกข์ของ
ตนเอง และเป็นแม่บทสำหรับการเผยแผ่พระพุทธ
ทัสสนะของพระอรหันต์ทุกองค์ ซึ่งมีใจหยุดเป็น : ศาสนาบาตราบทุกวันนี้
อริยสาวกม่านทางพระญาณทัสสนะไปจรดญาณ
จุดเดียวกันกลางกายธรรมพระอรหัต ภาพแหง
การตรึกระลึกนึกถึง และพระพุทธประสงค์ของ
พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงไปปรากฎกลางญาณของ
พระอรหันต ทำให้ผู้ทรงอภิญญาเหล่านั้นได้รับ
ทราบพร้อมกัน ด้วยวิธีการดังกล่าวนี้บรรดาพระ
อรทันตสาวกทั้ง®,๒๕๐องค์ไม่ว่าจะอยู่ในทิศทางใด
ใกล้หรือไกลเพียงไหนก็ตาม จึงมาประชุมพร้อม
กันด้วยอานุภาพฤทธิ์กำาลังแห่งอภิญญา นี่แหละ
คือความมหัศจรรย์ลึกท้าของวิชชาพระพุทธศาสนา
ซึ่งเจริญก้าวหน้าเกินกว่าเทคโนโลลีทางโลกจะก้าว
ตามหัน ไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปกี่พันกี่หมื่นปีก็ตาม
มหาสมาคมครั้งนั้นกอปรด้วยความมหัศ
จรรย์ถึง 5 ประการคือ
๑.พระภิกษุที่มาประชุม ล้วนแต่เป็นเอหิ
๒.พระภิกษุเหล่านั้น ล้วนเป็นพระอรหันต์
ภิกขุอุปสัมปทา
ผู้ทรงอภิญญา
b
กัลยาณมิตร
กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙