การเดินทางของชาวบ้าน : หน้า 112/128

บรรดาชาวบ้านนี้นา ลงดาคงคา ให้ตานั้นแดงดั่งแสงไฟ จังบังรังกระเบนสิ้น ชาวบ้านทั้งสิ้นเข้าไป หมาทําทํา ล้น ม้าที่ก่าเข้าไป ตมลนลูบไล ไม่ช้ามาถึงวังใน บังคมจอมไตร ตรงไปยังวังภูมินทรี ท้าวไทวิเทหราชา มือถือจอบเสียมจงสิ้น ท่าเหมือนเคล้น พระองค์ลงราชสาล้นตราแก่ชาวคามา ให้สิ้นทุกคนอย่านาน ม่านฟ้าให้ชลอสระศรี ครั้นถึงยังนิเวศน์สถาน แม้นพระภูบาล สระใหญ่มาใกล้บุรี เลียงคนอึงมี่ โองการตรัสถามคดี บัดนี้ตื่นแตกหนีไป จงทูลเค้ากูลดังนี้ ชลอสระศรี สระศรีที่ในเวียงรัย จงชลอออกไป บัดนี้มาใกล้พารา จะได้รับกันเข้ามา สระใหญ่ไม่เคยเข้ามา ครั้นเห็นพารา เมื่อนั้นท้าววิเทหราชา ได้ฟังวาจา ให้มาตระหนกตกใจ ม่านผ้าซิ่นชมหฤหรรษ์ วิปลาศประหลาดหนีไป คนทั้งนี้ไชร์ ตรัสแก่ลนกโดยพลัน มโหสถกรรรม เอาไว้ไม่อยู่พระพันปี สารพันดีดไว้โดยปอง สระศรีหมี่กลับพงพี ชาวคามวาลี อาจารย์ดีดความไปลอง สอบสวนโดยปอง บัดนี้ได้สระมา ทดลองแก้ไขได้ทุกที แล้วจึงกราบทูลราชา สระในพารา เสนกกราบทูคภูมิ ดูก่อนให้ดี ม่านผ้าจงชลอออกไป ถ้ามีสำเร็จดังจินดา แต่พอรอสระใน ไพร ดีร้ายสระใหญ่ พระองค์อย่าเพิ่งรับมา เกล้ากระหม่อมนี้นา จะได้เข้ามานคร คิดว่าจะลองลีบไป ล้าว่าสมเด็จกรร ตรัสว่าแต่ก่อน จึงแต่งราชสาล้นทันใจ ให้อำมาตย์ไป ปห่อนจะได้ห็นมี ให้ชาวบ้านประจิมพลัน จึงทูลแก่พระพันปั เก่าก่อนไม่มี แล้วบอกข้อความสำ คัญ ให้ชลอลวนขวัญ บัดนี้ลงราชสาล้นไป ทรงธรรม์จะชมพฤกษา ให้ไปชลอสระในไพร เข้ามาเวียงรัย สวนขวัญที่ในพารา ผลไม้นานา จนใจพวกชาวคามา คร่ำคร่าชราล้มตาย ชาวบ้านทั้งหลายล้วนหน้า รับด่าม่านฟ้า ให้ชาวคามาทั้งหลาย ชลอลวนมาถวาย มีช้าชวนล้นเข้าไป ความหมายรับดั่งท้าวไท บ้างเอาตมเคนลูบไล้ บางคนเลาใช ล้าว่ามีชลอลวน ไป สมเด็จจอมไตร ถือไม้เลพรวนชวนเช จะให้ปรับไหมถึงพัน ลางคนท่า? เมาโวเว บางคนโฉเก ชาวบ้านตกใจตัวลั่น รับหมายด้วยพลัน เจ้าเล่ห์ถือจอบเนื้อนล้น ชวนกันเอาไปให้ทุมาร กัลยาณมิตร/A ฦๅภาพนะโ ๒๕๓๙