การลงทุนตักตวงบุญ : หน้า 74/128

ข พระไตรปิฎก พน โดย : แก้วปริยัติ เหงื่อ ความเหนื่อยยากลำบาก ที่ทุ่ม เทลงไปอย่างคุ้มค่า เช่นเดียวกับมนุษย์ทุกผู้คน ถือกำเนิดเกิดมาในโลกนี้ ล้วนมีความ นาที่ดี ย่อมคู่ควรแก่การเหาะปลูก ตั้งใจที่จะลงทุนตักตวงบุญให้มากที่สุด ล็ทรับเมล็ดหันธุหีขที่ดีฉันใด ผู้มีศีล เท่าที่จะมากได้ เพราะเดิมทีเดียวนั้น ย่อมเป็นผู้สมควรรับวัตถุทานจากผู้มี ในหัวใจของทุกคนได้ขาบซึ้งถึงคุณค่า ศรัทธา ฉันนั้น ของบุญอย่างเต็มเปี่ยม แต่เพราะเหตุ ชาวนาที่ชาญฉลาด มีความ ใดเล่าบางคนถึงลืมคุณค่าของบุญไป? ชำนาญในการทำนา เมื่อถึงกาลอัน ท่า ให้ประมาทหลงมัวเมา ตั้งเช่นเก่า ปุณณก!ขตต่ สมควรย่อมตระเตรียมเมล็ดพันธุ์ข้าว ที่ดีเก็บไว้อย่างระมัดระวัง มิให้มดหรือ มอดกัดกิน เมื่อฤดูฝนย่างกรายเข้า คล้ายกับว่าชีวิตเราเกิดเพียงชาติเดียว เท่านั้น โลกมนุษย์ นับว่าเป็นตลาดบุญ ได้เลือกจับจ่ายค้าบุญและบาปกันอย่าง มา ก็ต้องตระเตรียมเครื่องมืออุปกรณ์ ตลาดบาปที่เปิดอย่างเสรีให้หมู่มนุษย์ ล่า หรับคราดไถ ทำนาอย่างพรั่งพร้อม ในทันทีที่ฝนตก เขาย่อมมีความพร้อม ที่จะคราด ไถ เพาะปลูกข้าว และธัญ พืชต่างๆ ได้ แน่นอนเหลือเกิน สิ่ง หนึ่งที่สำคัญที่ขาดไม่ได้ก็คือ สถานที่ หรือพื้นนาจะต้องมีความสมบูรณ์ ไม่ เสรี เหมือนกับการไปเดินจับจ่ายซื้อ ข้าวของในตลาด ในห้าง หรือในซุป- เปอร์มาเก็ตของคนเรานั่นเอง ใครมี ปัญญา ตาดีก็ได้ ตาร้ายก็เสีย แต่จะมี สักกี่คนที่มีความรู้ มีปัญญา มีความ มีวัชชพืช มีการปรับปรุงอย่างดี เมื่อ เข้าใจเห็นซึ้งในคุณค่าของบุญ แล้วตั้ง เป็นเช่นนี้ ชาวนาย่อมหวังได้เลยว่า ใจสั่งสมบุญอย่างต่อเนื่องในโลกมนุษย์ เขาจะต้องได้รับผลผลิตที่สมกับหยาด นี้ คนมีปัญญา ตาดี และมีประสบ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙