การรู้แจ้งของพระศาสดา : หน้า 16/128

เขมังทิสัง อีกนัยหนึ่งว่า สุนทราน คดดุตา ที่ว่า คัจฉมาโน แปลว่า ไปอยู่สู่แดนอัน สุดโตเพราะอรรถว่าไปสู่ที่โหน ดีที่ เกษมกล่าวคือ นิพพาน คือเมื่อ นั่น ดังเช่นครั้งเมื่อเมืองไพศาลีเกิด ธรรมกายเพ่งเล็งถูกส่วนตกศูนย์ ไข้ทรพิษระบาดไปทั่วเมือง ผู้คน มีอายตนะอีกอย่างหนึ่งที่เรียกว่า ล้มตายกันมากจนหาคนจะเก็บศพ อายตนนิพพานดึงดูดธรรมกายที่ จะฝังไม่ได้ถึงกับปล่อยให้เน่าคาเรือน ตกศูนย์นั้นเข้านิพพานอยู่เนืองนิจ พวกเจ้าลิจฉวีประชุมกัน ให้ไปเชิญ แม้ในขณะมีพระชนม์อยู่ ชื่อว่าไป พระองค์ พระองค์มาถึงฝั่งแม่น้ำ อยู่สู่แดนเกษม ประการหนึ่งเมื่อจะ ข้างหนึ่งเป็นเวลาเย็นแล้ว จึงทรง ที่ว่าพระองค์ทรงรู้แจ้งซึ่งสัตว์โลกทั้ม คือหระองค์ทรงรู้แจ้ง งกรรมเปียที่มา แห่งจิตของสัตว์ทั้งหลาย ดับขันธ์พระองค์เข้าสมาบัติ อาย- ประทับยับยั้งอยู่ ในคืนนั้นเทวดา ตนนิพพานดึงดูดเข้าสู่นิพพานไป ทั้งหลายรู้ว่า รุ่งขึ้นพระศาสดาจะ นี่ก็เรียกว่าไปสู่แดนอันเกษม ซึ่งอยู่ เสด็จข้ามฟากไปสู่นครไพศาลี เห็น ในความหมายว่า ลุคโต สุคโตที่แปลว่า ทรงพระ ว่าที่นั่นอาทูลไปด้วยซากศพ จึง ประชุมกันให้วัสสวลาหกบันดาลให้ ดำเนินงาม หมายถึงว่าเมื่อครั้งจะ ฝนตกลงมากมายจนถึงเป็นกระแส ใช้ว่า หญ้าคาจุ่มน้ำพระพุทธมนต์ อมนุษย์ก็ปลาสนาการไปหมด โรค ภัยก็สงบ ดังนี้ก็ได้ชื่อว่า ลุคโต โลกวิทู แปลว่า รู้แจ้งซึ่งโลก โลก แบ่งออกปืน ๓ คือ สังขารโลก สัตวโลก โอกาสโลก โลกทั้ง ๓ นี้ สมเด็จพระบรมศาสดาทรงรู้แจ้งหมด รู้ถึงความเป็นไปของโลกเหล่านี้โดย ละเอียดด้วย จึงได้พระนามว่า โลกวีทู ค่าว่าโลก หมายความว่าเป็น ที่ก่อแห่งสัตว์ หรือนัยหนึ่งว่าเป็นที่ ก่อผลแห่งสัตว์ ซึ่งว่าเป็นที่ก่อแห่ง สัตว์ ก็คือเป็นที่เกิดที่อยู่แห่งสัตว์ ที่ว่าเป็นที่ก่อผลแห่งสัตว์ก็คือเป็นที่ ซึ่งสัตว์ได้อาศัยก่อกุศล และอกุศล ว่าโดยเฉพาะโลกมนุษย์เป็นที่มนุษย์ อาศัยสร้างบุญ แล้วก็ได้ผลไปบังเกิด ในสวรรค์ หรือบำเพ็ญบารมีแล้วส่ง ผลไปสู่นิพพาน ดั่งเช่นองค์สมเด็จ พระศาสดา ถ้าสร้างบาปแล้วก็เป็น ผลให้ไปเกิดในนรก สังขารโลก คือโลกที่มีอาหาร เป็นปัจจัยปรุงแต่ง ได้แก่ค่า ว่า ทรงพระดำเนินไปโปรดพระปัญจวัค- น้ำพัดซากศพเหล่านั้นไปหมดสิ้น อาหารรัฏฐิติกา สัตว์อยู่ได้เพราะ คีย์ยังป่าธิสิปตนะนั้น ทรงเดินไป ก่อนเวลาที่พระองค์จะเสด็จไปถึง ด้วยย่างพระบาท มีฉัพพรรณรังสี เมื่อพระองค์เสด็จข้ามฟากไปถึงนคร รุ่งโรจน์ จนแม้แต่ว่าสัตว์จตุบททริ- ไพศาลก็สะอาดหมดจดแล้ว พวก บาทที่มาแลเห็นก็งงงันหยุดนิ่งตะลึง เจ้าลิจฉวีถวายอาหารบิณฑบาต ทรง ไปไม่ได้ อย่างนี้เรียกว่า ทรงพระ เจริญพระปริตร และให้พระอานนท์ ดาเนินงาม เอาน้ำพระพุทธมนต์ไปประพรมด้วย อาหารปรนปรือ อาหารแปลว่าประ มวลมาหรือเครื่องปรนปรือ และ แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ๑. กวฬิงการาหาร ๒.ผัสสาหาร ๓. มโนสัญเจตนาหาร ๑.วิญญาณาหาร กวฬิงการาหาร (กพพิงการา กัลยาณมิตร 14 กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙