การทำงานและความกตัญญู : หน้า 117/128

ตัวเองในวันสิ้นปีเป็นแน่ ทัตถูกตัดแขนข้างซ้ายจน เกือบถึงข้อศอกจากอุบัติเหตุของเขา ขณะที่อุบัติเหตุของผม ทำให้ผม ย้ายห้องทำงานไปใช้ห้องเดิมของที่ ชายซึ่งปล่อยร้างมานาน.... บัญญัติ แห่งการทำงานอย่างเป็นสุขของที่ ชายยังสถิตอยู่บนผนัง ไม่มีการ เคลื่อนย้าย และคงมีผู้จงรักภักดี เวียนมาท่า ความสะอาดอยู่เสมอ มันเป็นการประกาศว่า อย่างน้อยก็ ยังมีคนที่ยังรู้สึกว่า ใครคือเจ้าของ โรงงานที่แท้จริง... ซึ่งคงไม่ใช่ผม... ...จงรักสันติสุข ตั้งมั่นใน หลักศาสนา ให้ความซื่อสัตย์ เป็น หนทางน่ารู้ใจที่สงบ ...ให้น่า ลัลธรรม สติปัญญา การลักบา มาฝึกกายและใจ ง XII ของภาวะความกดที่มันดันชื้นมา คีทัตท่า ให้ผมเชื่อยิ่งขึ้นไปอีก ว่า เขามีคุณธรรมที่รับถ่ายทอดมา จากผู้เป็นพ่ออยู่บ้าง เมื่อผมไปเยี่ยม เขาที่บ้าน ซึ่งเขาพักรักษาตัวหลัง จากออกจากโรงพยาบาลแล้ว “ดาบคมที่ไร้ฝัก ระเบิดที่ ปราศจากสลักนิรภัย ย่อมบังเกิด โทษแก่เจ้าของได้ง่าย ฉันใด ความ ...จงอย่าฉวยโอกาสในความ อ่อนแอของผู้อื่น มันเป็นปรัชญาการทำ งานที่ รู้ความสามารถ หากขาดคุณธรรม เขาเองก็เคยสอนผม แต่ผมลืมไป นาน เพิ่งมีโอกาสรื้อฟื้นก็คราวนี้เอง เป็นตัวกำกับเลียแล้ว ก็อาจน่า เกิด ความเดือดร้อนและอันตรายมาให้ เชื้อสายแห่งการเป็นผู้มีหลัก แก่ตนเองและผู้อื่นได้ง่ายฉันนั้น” เขา ธรรมเป็นที่พึ่งแห่งชีวิตของผู้เป็นพ่อ ทองคำ คมให้ผมฟังอย่างฉาดฉาน แม่กระสายมาถึงคิทัตผู้เป็นลูกอยู่บ้าง บ่งชี้ให้เห็นว่า เขากำลังไขว่คว้าหา ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อุตริโทรหาผม ที่พึ่งซึ่งพ่อของเขาเคยพึ่งมาแล้ว ลูกชายคนโตของผม “มันช่วยให้ ผมได้คิดถึงอะไรอีกตั้งหลายอย่าง คุณอาคงไม่เคยฟังเขาคุย เพราะ เขาบอกผมเองว่า คุณอาไม่เคยสนใจ ...ปิดเทอมนี้ เขาว่าเขาจะบวชภาค ฤดูร้อนอีก ดีนะครับอา ผมรู้สึกว่า ศาสนาช่วยให้เขาเป็นผู้ใหญ่เกินวัย รู้จักคิด รู้จักชีวิตได้ลึกซึ้งกว่า เลียอีก” ผมนิ่ง ไม่รู้จะแสดงความ คิดเห็นอะไรกับสิ่งที่คู่ทัตกำลังพูดถึง อย่างชื่นชม เพราะมันเป็นสิ่งเดียว กันกับสิ่งที่ผมละเลยมาตลอด “ผมเห็นด้วยกับนายพัทนะ ครับอา ว่าความจริงแล้ว โรงงาน มันก็เป็นแค่วิถีทางหนึ่งของการทำ มาหาเลี้ยงชีพเท่านั้น ซึ่งจะว่าไป ที่คนเราจะลงมือทำ เพื่อเลี้ยงชีพได้ ขณะที่ซ่อมเครื่องจักรอยู่เป็นแน่ ไม่ และส่งให้พ่อเขาสร้างเนื้อสร้างตัวได้ แล้วก็ยังมีวิถีทางอีกเยอะแยะมามาย มีใครหรอกที่จะบ้าระห่ำได้ถึงเพียง “หนังสือพวกนั้น” คีทัตโบ้ย นั้น หากไม่มีอะไรดลใจอย่างรุนแรง ไปทางขั้นหนังสือข้างหัวนอน “นาย ...ระเบิดนั่น คงเป็นอารมณ์ชั่ววูบ พัท เขาขนมาให้อ่าน” เขาหมายถึง กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙ 0 กัลยาณมิตร Kalyarea nitra.org ทำไมเราจะต้องมาจำกัดตัวเองว่า ต้องเป็นโรงงานนี้เท่านั้น ถ้าไม่มีก็