พระโพธิสัตว์และห่อเงินทอง : หน้า 95/128

ปณะนั้นมาเป็นของตนแต่เพียงผู้เดียว จึงวางแผน เท่าไร” นำก้อนกรวดมาห่อเหมือนกับห่อเงินทองนั้น แก้ว นําไปวางไว้ด้วยกัน เมื่อทั้งสองคนขึ้นเรือ น้องขายของพระ โพธิสัตว์ จึงแกล้งทำเรือได้โคลงไปโคลงมา แล้ว ขาวประมงจึงบอกว่า “ล้าเป็นคนอื่นเราขาย พันกหาปณะกับอีกเจ็ดมาสก แต่ถ้าท่านต้องการ เราจะขายท่านเพียง เจ็ดมาสกเท่านั้น” พระโพธิสัตว์จึงให้เงินชาวประมงไปเจ็ด คิดจะโยนห่อก้อนกรวดทิ้งแม่น้ำ แต่หยิบผิดกลับ มาสก แล้วว่าปลาตัวนั้นส่งให้กับภรรยา เพื่อนๆ โยนห่อเงินทองลงแม่น้ำไป น้องชายของพระ : ไปทำอาหาร ภรรยาของพระโพธิสัตว์ได้นำปลา โพธิสัตว์เก็บรักษาห่อก้อนกรวดนั้นไว้เป็นอย่างดี ตัวนั้นไปผ่าท้อง เห็นห่อเงินทองตกใจมาก จึงน่า แล้วบอกกับพี่ชายว่า ห่อเงินทองนั้นตกลงแม่น้ำ ห่อเงินทองนั้นไปมอบให้แก่พระโพธิสัตว์ พระโพธิ ไปแล้ว พวกเราจะทําอย่างไรกันดี พระโพธิสัตว์ สัตว์แกะห่อนั้นดูจึงรู้ว่าเป็นห่อเงินของตนที่ตกลง จึงบอกว่า อย่าคิดถึงห่อเงินทองนั้นอีกเลย มัน ไปในแม่น้ำ ขณะที่โดยสารเรือ ตกลงแม่น้ำไปแล้วก็แล้วกันไป พวกเทวดาที่ประจําาอยู่ที่แม่น้ำคงคา ได้รู้ เหตุการณ์ตลอด จึงคิดว่า “พระโพธิสัตว์เป็นผู้มี บุญคุณ ได้อุทิศส่วนบุญให้กับพวกเรา เราจะต้อง ช่วยกันปกป้องรักษาเงินทองของพระโพธิสัตว์นั้น,, จึงบันดาลได้ปลาปากกว้างตัวหนึ่ง กลืนห่อทรัพย์ นั้นเอาไว้ด้วยอ้านาจของตน ฝ่ายน้องชาย เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้ว ก็ คิดว่าตัวเองหลอกพี่ชายได้สำเร็จ น่าห่อที่ตนเก็บ รักษาไว้นั้นมาแกะออกดู จึงรู้ว่าเป็นห่อก้อนกรวด ได้แต่เศร้าโศกเสียใจ หลังจากปล่อยปลา หรือให้อาหารปลาแล้ว บุญในส่วนนั้น เรายังอุทิศให้กับใครๆ ได้อีกมากมาย โดยบุญที่เราได้รับไม่ได้หล่องหายไปไหนเลย แต่กลับจะได้อานิสงส์ในการอุทิศล้านบุญนั้น อีกด้าย ในขณะนั้น พวกชาวประมงได้ไปทอดแห พระโพธิสัตว์จึงคิดด้วยความแปลกใจว่า จับปลาในแม่น้ำคงคา ปลาปากกว้างตัวนั้นก็ไป “เพราะอะไรหนอเราจึงได้ห่อทรัพย์นั้นคืนมา” ติดแหของชาวประมง ด้วยอานุภาพของเทวดา เทวดาประจากแม่น้ำที่เฝ้าดูเหตุการณ์ จึงได้ปรากฏ ประจำแม่น้ำนั้น พวกชาวประมงจึงนำปลาเข้าไป ร่างให้พระโพธิสัตว์เห็น แล้วบอกว่า “เราเป็น ขายในเมือง ชาวบ้านเห็นปลาตัวนั้น จึงสอบถาม เทวดาประจำอยู่ที่แม่น้ำคงคา ท่านได้เคยให้อาหาร ราคา ชาวประมงตอบว่า “ปลาตัวนี้ราคาพัน ที่เหลือแก่ปลาทั้งหลายในแม่น้ำ แล้วอุทิศส่วน กหาปณะกับเจ็ดมาสก” ชาวบ้านพากันมองไปที่ บุญให้แก่เราด้วย เมื่อน้องชายท่านทิ้งห่อเงินนั้น ปลาแล้วหัวเราะเยาะว่า “ปลาอะไรราคาตั้งพัน ลงไปในแม่น้ำ เราจึงดูแลห่อเงินของท่านเอาไว้” กหาปณะ แถมอีกเจ็ดมาสก พวกเราไม่สนใจหรอก” เทวดายังบอกพระโพธิสัตว์อีกว่า “น้องขายของท่าน ชาวประมงจึงนำปลาไปขายที่บ้านของพระ เป็นคนคดโกง คิดจะโกงสมบัติ แม้กระทั่งของพี่ โพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์ถามว่า “ปลาตัวนี้ราคาสัก ขายตัวเอง” แล้วจึงกล่าวเป็นภาษิตขึ้นว่า กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙