การปฏิบัติธรรม : หน้า 16/128

ภิกษุในธรรมวินัยของทระตถาคตเจ้านี่ เป้นผู้รู้ชัดว่า ทุกข์ นี่เหตุเกิดทุกข์ นี่ ความดับทุกข์ นี่ข้อปฏิบัตใหถึงความ ดับทุกข์ รู้ขัดในสัจจธรรมทั้ง ๔ นี่ นี่ทาง ปัญญาโดยปริยายเบื้องสูง ๕ ปัญญาโดยปริยายเบื้องสูง ดังนี้ เอวณหิ โน สิกขิตพพ์ อย่างนี้ คือพระองค์ทรงแนะนำว่า ภิกษุใน อย่างนี้แม้จริงอันเราทั้งหลายควร ธรรมวินัยของพระตถาคตเจ้านี้ เป็น ศึกษา แปลเนื้อความเป็นสยาม ภาษาได้ความดังนี้ เบื้องสูงไปกว่านั้นหรือ ศีลยิ่งน่ะต้อง เห็นศีล ไม่ใช่รู้จักศีล เห็นศีลทีเดียว ศีลโดยปกติล่ารวมกาย วาจา เรียบ ร้อยดีไม่มีโทษ งดเว้นเบญจวิรัติ ๕ ประการ ขาดจากจิตสันดาน บริสุทธิ์ ดุจพระอริยสาวกในธรรมวินัยของ พระศาสดา นี่ศีลตามปกติธรรมดา ไม่ใช่อธิศีล นี่ศีลโดยปริยายเบื้อง ต่า ศีลโดยปริยายเบื้องสูง เหมือน ภิกษุสามเณร กำลังศึกษากันเช่นนี้ ปาฏิโมกข์สังวรศีล สำรวมตามพระ ปาฏิโมกข์เว้นข้อที่พระพุทธเจ้าห้าม ทำตามข้อที่พระองค์ทรงอนุญาต อาจารโคจรสมปนโน ถึงพร้อมด้วย ผู้รู้ชัดว่านี้ทุกข์ นี่เหตุเกิดทุกข์ นี่ ความดับทุกข์ นี่ข้อปฏิบัติให้ถึงความ ดับทุกข์ รู้ขัดในสัจจธรรมทั้ง ๔ นี้ นี่ทางปัญญาโดยปริยายเบื้องสูง ต่อแต่นี้จะ อรรถาธิบายในเรื่อง อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา ลีบเป็นลำดับไป มารยาทเครื่องมาประพฤติ โดย อธิศีล แปลว่า ศีลยิ่ง ศีลยิ่ง เอื้อเฟื้อและโคจร อนุมดุเตสุ วชฺเชสุ ภัยทสฺสีวา เห็นภัยทั้งหลายในโทษ แม้มีประมาณน้อย สมาทายสิกฺขติ ศีลโดยปริยายเบื้องต่า เบื้อง นั้นเป็นไฉน ศีลตามปกติธรรมดา สูง สมาธิโดยปริยายเบื้องต่ำ เบื้อง ที่ได้แสดงมาแล้วโดยปริยายเบื้องต่ำ สูง ปัญญาโดยปริยายเบื้องต่ำ เบื้องสูงนั้นได้แสดงแล้วในสัปดาห์ ก่อนๆ โน้น บัดนี้จักแสดงใน อธิศีล อธิ จิต อธิปัญญา ต่อจาก ศีล สมาธิ ปัญญา โดยปริยายเบื้องต่าเบื้องสูง เป็นลำดับมา อธิศีล แปลว่า ศีลยิ่ง อธิจิต แปลว่า จิตยิ่ง อธิปัญญา แปลว่า ปัญญายิ่ง แปลตามมคธ ภาษาประกอบตามวาระพระบาลีที่ ยกขึ้นไว้ในเบื้องต้นว่า พุทธศาสนิก- คุณทั้งหลาย ถึงพร้อมด้วยความไม่ ประมาท ไม่เลินเล่อ ไม่เผลอตัว ในอันถือมั่นซึ่งศีลยิ่ง ในอันถือมั่น ซึ่งจิตยิ่ง ในอันถือมั่นซึ่งปัญญายิ่ง เบื้องสูง ศีลยิ่งนะ ยิ่งกว่าเบื้องต่ำ ปเทส สมาทานศึกษาอยู่ในสิกขา กัลยาณมิตร /ใ"ไ We กรกฎาคม ๒๕๓๙