การป้องกันและการดูแลบ้านสำหรับผู้ป่วยภูมิแพ้ : หน้า 66/128

ซึ่งซักล้างได้ ไม่ควรไข้นั่น ยาง หรือฟองน้ำ หรือขนนก เพราะใช้ไปแล้วนานๆ จะเป็นที่สะสมนั่นและเชื้อรา หมอนก็ควรมีปลอกห่อหุ้มที่กันนั้นได้ดังกล่าวข้างต้น ผ้าห่ม ควรทำด้วยผ้าเรยอง, ผ้าเดครอน, ผ้า อะครีล่อน, ใยสังเคราะห์ ไม่ควรใช้ผ้าขนสัตว์, ผ้าสัก หลาด, ผ้าฝ้าย หรือผ้าสำลี ที่มีขนปุกปุย ตุ๊กตา ถ้าจะมีไว้ประดับห้อง ควรเป็นตุ๊กตาที่ ทำด้วยพลาสติก, ไม้ หรือโลหะ หรือที่ยัดไส้ด้วยใย ลังเคราะห์ ผ้าม่าน ควรใช้มูล หรือที่ทำด้วยพลาสติก ซึ่ง ถอดมาขัดล้างได้ง่าย เสื้อผ้า ทุกชิ้นต้องใส่ไว้ในตู้ หรือลิ้นชักที่ปิดมิด ชิด และควรมีแต่ที่ว่าเป็น และใช้ประจำวัน เสื้อผ้าที่ ทำด้วยผ้าสำลี หรือผ้าสักหลาด ควรมีถุงพลาสติก ครอบให้มิดชิดขั้นหนึ่งก่อน ตู้เสื้อผ้า ควรปัดนุ่น และเข็ดท่า ความสะอาด ภายในตู้ และลิ้นชักอย่างน้อยเดือนละครั้ง สัตว์เลี้ยง ไม่ควรเลี้ยงสุนัข, แมว หรือนก ใน บ้านที่มีผู้เป็นโรคภูมิแพ้ แม้ว่าผู้ป่วยในขณะนั้นจะยัง ไม่แพ้สัตว์เหล่านั้นก็ตาม เพราะถ้ามีสัตว์เลี้ยงไว้โอกาส ที่จะแพ้ขึ้นมาภายหลังย่อมมีมาก และถ้ามีสัตว์เลี้ยง อยู่แล้วก็ไม่ให้เข้าไปในตัวบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งห้อง นอน เป็นอันขาด การทําความสะอาดห้อง ควรกวาดอย่างน้อย วันละครั้ง และเช็ดพื้นด้วยผ้าเปียกทุกวันภายหลังเมื่อ ได้เปิดห้องเพื่อรับอากาศ และทำความสะอาดประจำว วันแล้ว ถ้าเป็นไปได้ปิดบานประตูและหน้าต่างของ ห้องนอนตลอดเวลาที่ไม่มีคนอยู่ เครื่องปรับอากาศ ขึ้นอยู่กับฐานะเศรษฐกิจ ของผู้ป่วยและความเหมาะสมในแต่ละราย โดยทั่วไป จะได้ผลดีในผู้ป่วยที่แพ้เกสรดอกไม้ในวันที่ลมแรง และจำต้องปิดประตูหน้าต่าง สารเคมีต่าง ๆ ผู้ป่วยควรหลีกเลี่ยงกลิ่นน้ำหอม หรือกลิ่นกับข้าวแรงๆ สเปรย์ใส่ผม กลิ่นน้ำมันรถ, น้ำยาดับกลิ่น, น้ำยาฆ่าเชื้อ ควันบุหรี่ หรือควันธูป โรคภูมิแพ้นั้นเป็นตัวอย่างของโรคอีกโรคหนึ่งแล้ว การรักษาที่ดีที่สุดคือการหลีกเลี่ยงหรือการป้องกันมิให้ เกิดอาการชึ้นนั่นเอง น่าแปลกตรงที่ว่ามีคนไข้หลาย คนที่มิได้ปฏิบัติตนตามคำแนะนำของแพทย์ โดยอาจ จะเบื่อความคิดของตนเอง หรือปฏิบัติตามคำบอกเล่า ของบุคคลอื่นที่มิใช่แพทย์เลียด้วยซ้ำไป จึงทำให้ต้อง ทนเจ็บทนช่วยกันต่อไป ความรู้บางอย่าง แม้ว่ายังไม่เข้าใจในตอนนี้อาจ เป็นเพราะด้วยเหตุใดก็ตามเช่น เราไม่ได้ลงมือศึกษา หรือไม่ได้มาซึ่งความรู้ที่ผู้อื่นศึกษามาแล้วก็ตาม น่าจะ ลองปฏิบัติตามคำแนะนำของท่านผู้รู้ดูก่อน เปรียบเช่นพระเดชพระคุณพระสุธรรมยานเถร ผู้เพียรศึกษาวิชชาธรรมกายแห่งองค์สมเด็จพระสัมมา สัมพุทธเจ้า และมุ่งมั่นเพียงอย่างเดียวในที่สุดแห่งธรรม เสมอมา เพราะท่านตระหนักในคุณค่าแห่งองค์ความรู้ อันเกิดจากแหล่งปัญญาภายในว่า เป็นสิ่งล้ำค่าต่อชีวิต มวลมนุษยชาติยิ่งนัก มีเพียงบางส่วนที่เราอาจเข้าใจได้ แต่มีหมด ทุกส่วนของค่าแนะนำาของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ธัมมชโยที่เราทำได้ นับแต่นี้ไป เมื่อเรายังต้องเวียน ว่ายอยู่ในวัฏฏสงสาร เราคงต้องตอบคำถามให้ตัวเอง ได้ทำตามคำแนะนำของท่านเพื่อมุ่งไปในทาง ความสุขความสำเร็จแห่งชีวิตของเราอย่างเต็มที่เต็ม วา กำลังแล้วหรือยัง กัลยาณมิตร ๖๔ กรกฎาคม ๒๕๓๗