การสร้างธรรมกายเจดีย์ : หน้า 61/128

หลังจากพระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพ- ผู้ร่วมสร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ครั้งนี้ ได้ พาน ซึ่งแม้พระเจ้าอโศกมหาราชจะพยา เป็นหนึ่งในจำนวนผู้เข้าพิธีหล่อพระธรรม ยามสร้างเจดีย์ซันมา ก็ไม่อาจสร้างให้เป็น กายประจำ ตัว ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดได้ยากยิ่ง ธรรมกายเจดีย์ได้ เพราะอยู่ในช่วงปลาย ชองความรุ่งเรืองของวิชชาธรรมกายแล้ว จึงเป็นที่แน่นอนว่า ธรรมกายเจดีย์ยังไม่ เคยปรากฏบนพื้นมนุษย์อย่างแน่นอน อย่าง น้อยก็ในช่วงสองพันกว่าปีนี้ และอีกสอง พันห้าร้อยปีข้างหน้า ยิ่งการสร้างธรรมกายเจดีย์จะเป็นไป ได้ต่อเมื่อ ผู้สร้างต้องเป็นผู้เข้าถึงวิชชา กว่าสิ่งใด ๆ ในห้วงจักรวาล และยังได้เป็น หนึ่งในจำนวนเจ้าของพระธรรมกาย ซึ่งมี อยู่เพียงหนึ่งล้านองค์เท่านั้น เป็นเพียง หนึ่งล้านในจำนวนของประชากรโลกทั้งหมด และเป็นหนึ่งในจำนวนทั้งหมดของดวงจิต ดวงวิญญาณโดยตลอดทั้งภพสาม จักรวาล และอนันตจักรวาลอีกด้วย ส่วนค่า ว่า ศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ คือ ธรรมกายอย่างถึงที่สุดด้วยแล้ว การที่ท่าน ความหมายที่ไม่หยุดอยู่เพียงความภูมิใจ แต่ ผู้สร้างจะย้อนกลับมาสร้างอีกครั้งนั้น ย่อม เป็นเวลานานแสนนาน เกินกว่าการเสี่ยง ที่จะรอ ทั้งนี้เพราะเหตุผลและเงื่อนไขของ เวลาดังที่ได้อธิบายไปแล้ว รวมทั้งการหล่อองค์พระธรรมกาย ประจำตัว ที่กำหนดไว้ให้อยู่ล้อมรอบ โดย รอบองค์เจดีย์ ก็เป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยากด้วย เช่นกัน เพราะถ้าไม่มีธรรมกายเจดีย์ก็ ย่อมไม่มีพระธรรมกายประจำ ตัว ทั้งนี้เพราะ เงื่อนไขแห่งความสมบูรณ์ว่า ทั้งสองคือ องค์ธรรมกายเจดีย์ และพระธรรมกายประ จ่าตัวจะต้องเกิดขึ้นและอยู่คู่กันเสมอ ความ เป็น "ธรรมกายเจดีย์" จึงจะถือว่าสมบูรณ์ ค่าว่า ศักดิ์ศรีอันยิ่งใหญ่ ในที่นี้จึง หมายถึง ความน่าภูมิใจที่ได้เกิดมาในยุคสมัย ที่มีการสร้างธรรมกายเจดีย์ ได้เป็นหนึ่งใน หมายความถึง ความสว่างไสวที่เกิดจาก ดวงจิตอันไพบูลย์ด้วยธรรม ด้วยความปิติ โสมนัส อนุโมทนา มุทิตา ที่ส่งทอดกัน ออกไปจากดวงใจถึงดวงใจ ตั้งแต่มนุษย์จน กระทั่งเทวดา พรหม อรูปพรหมทั้งหลาย เลยไกลออกไปถึงพระธรรมกายทั้งหมดทุก พระองค์ในพระนิพพาน เป็นการประกอบ กุศลกิจ กุศลเจตนา ที่ไม่เคยปรากฏมา ก่อนเลยในช่วงเวลานับพัน ๆ ปี และ ละที่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าก็คือ การได้ จําหลักเสาหลักแห่งพระพุทธศาสนา หมาย ถึงวิชชาธรรมกายให้นั้นคง เป็นถาวรวัดกุ อันจะเตือนใจของมนุษย์ในยุคต่อไปได้อีก นาน เท่ากับได้เป็นรังสรรค์ความสงบสุข อันถาวรให้กับจิตใจของมนุษย์ที่จะได้มารู้ เห็น มาเข้าใจ มาเข้าถึงวิชชาธรรมกาย ต่อไปจวบระยะเวลาที่ธรรมกายเจดีย์ยังดำ รงอยู่ ยังไม่พังทลายไป เพราะการเข้าถึง เข้าใจวิชชาธรรมกายนั้น หมายถึงความรู้ อันไพศาล ปัญญาอันกว้างใหญ่ ความสุข ที่มีความหมายเกินกว่าลาภ ยศ สุข สรร เสริญ ความสงบที่เกิดจากความเข้าใจใน เกิด แก่ เจ็บ ตาย และความไม่เที่ยงแท้ ทั้งหลาย ความสบายของใจที่ร่อนหลุดออก ไปจากเครื่องพันธนาการทั้งปวง ขอท่านผู้อ่าน ผู้เป็นกัลยาณมิตรที่ รัก เป็นพี่น้อง เป็นเพื่อนพ้องในสายธรรม เดียวกัน จงมีความเข้าใจ มีปีติโสมนัสใน ความเป็นผู้มีบุญ มีโชค มีลาภ มีความ ศักดิ์สิทธิ์ มีศักดิ์,ศรีในตัวเองให้จงหนัก ขอ ให้สามารถรักษาบุญศักดิ์สิทธิ์อันมหาศาลนี้ ไว้ให้จงนั้น ด้วยการนึกถึงความดี นึกถึง บุญตรงนี้ไว้ให้เสมอ อีกทั้งพาตัวเองและ ครอบครัวให้อยู่เบญจศีล เบญจธรรม เพื่อ ความงอกงามของบุญจะได้ยับทวี รวมทั้ง ให้นั้นใจในบุญนี้ ให้ตรีกระลึกนึกถึงศูนย์ กลางกายอันเป็นแหล่งดำรงอยู่ และส่งมา ให้ของบุญไว้อย่างสม่ำเสมอ เพื่อชีวิตต่อ จากนี้ไปจะได้พบแต่สิ่งดี ได้รับแต่สิ่งดี ได้ สัมผัสแต่สิ่งดี ที่ดีจริงๆ เท่านั้น ส่วนเรื่องเจดีย์กับพระพุทธรูป หรือ พระธรรมกายกับธรรมกายเจดีย์ ขอให้รอ อ่านในฉบับหน้าก็แล้วกันนะคะ เดือนนี้ขอ ให้ทุกท่านท่าใจให้จดจ่ออยู่กับความดีที่ท่า ไปให้เต็มที่ล่วงหน้าไปก่อน ความสว่าง ของใจและบุญ จะได้ทับทวีเดิมที่เติมใจที่ ขยายออกไปตามความสว่างนั้นๆ อย่างไร ละคะ สวัสดีคะ กรกฎาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร