ทําอหังการ : หน้า 113/128

ทําอหังการ มีไดลงมา ว่าตัวเป็นใหญ่ อวดอ้างมั่งมี ฤๅว่าจันใด นะแก้วฟ้อตา แลเห็นกิ้งก่า ตรัสถามมโหลถ กิ้งก่าตัวนั้น เมื่อนั้นผ่านฟ้า โกรราหุนหัน โอรสทรงธรรมั มันคิดจันใด อย่างนี้ฦๅไร เอาทองที่จ่ายเนื้อนั้น ผูกคอให้มัน ท่า ขวัญกิ้งก่าด้วย é กิ้งก่าได้ทองผ่องศรี ว่าตัวนี้ มังมีเทียมด้วยพระยา จองหองได้ทองอหังการ์ ดีใจหมักหนา เพราะว่าได้ทองปองคะนึง ผ่านฟ้าท้าวมาว่า พึง กิ้งก่าท่า ซึ่ง ดั่งหนึ่งมีทรัพยหมักหนา แต่ก่อนเห็นแล้วลงมา นบน้อมกายา ลงมาบังคมทันที กาพย์ฉบัง ๑๖ บัดนี้จองหองมากมี เห็นท้าวจรลี เมื่อนั้นมโหลถปรีชา รู้ในวิญญา สำคัญว่ามีเหมือนกัน กิ้งก่ามันคิดมีคิ เมื่อนั้นวิเทหทรงธรรม โกรธคือไฟกัลป์ ข้าแต่ลมเด็จทันปี เมื่อวันอัฐมี มันนี้มีได้มังสา คนใช้ให้เบี้ยกิ้งก่า ไม่ได้เนื้อมา ทรงธรรมให้หาคนเลี้ยงมา บัดดลได้คนนั้นมา เคยเลี้ยงกิ้งก่า ผ่านฟ้าตรัสถามทันใด กลัวว่าจะต้องโทษทัน กรกฎาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร ว่า น.สฉบับหน้า