ผลของกรรมและการทำบุญ : หน้า 70/128

แม่ของป่าเสียใจพร่ำเพ้อด่าทอเหมือนคนวิกลจริตเป็นเดือนๆ เวลา นั้นป่าไม่เข้าใจความรู้สึกของแม่ แต่คิดว่าแม่คงเสียใจเจ็บปวดมาก จนนิสัยเสียกลายเป็นคนละคนจนวันตาย เคยใจเย็นกลายเป็นขี้ โมโห บ่นเก่ง เคยอ่อนหวาน พูดไพเราะกลายเป็นคนปากจัด เพราะฉะนั้นใครที่เคยสร้างบาปกรรมท่า ให้คนอื่นเจ็บปวด ก็ ควรมีโรคภัยที่ทำให้ตนเองเจ็บปวด จึงเป็นการสมควร แต่โรคเบาๆ ทวานเท่าที่เห็น ไม่มีอาการเจ็บปวดที่ไหน จึงยังสงสัยอยู่ มาเชื่อ สนิทเอาก็เวลานี้ เพราะตนเองเกิดเป็นโรคนี้ขึ้นมา จึงพบว่าถ้า ปล่อยให้น้ำตาลในเลือดขึ้นสูง บริเวณเนื้อตรงปากช่องอวัยวะเพศ จะแตกปริเหมือนปากเราที่แตกในฤดูหนาว มีอาการเจ็บๆ แสบๆ ที่แย่ที่สุดคือจะคันมาก เรียกว่าคันชนิดสุดฤทธิ์สุดเดช พอเกาไป ก็เป็นแผล อาการเจ็บแสบก็เพิ่มหนักขึ้น ทีนี้แหละเลยทิ้งใจทีเดียว ว่าคนเคยมีเวรกาเมฯในชาติใดก็ตาม พอกรรมมาทันก็ให้ผล ลมควรต่อเหตุ เมื่อใช้อวัยวะส่วนไหนท่า ความชั่ว ความทุกข์ก็เกิด จากอวัยวะส่วนนั้น ทั้งที่ป่าเล่าให้คุณฟัง ด้วยเหตุนี้พอป่าเห็นใครจะทำบาปทำชั่ว ป่าจึงรู้สึกหวาดเสียว แทน ห้ามได้ก็จะริบห้าม ป่าไม่ได้พูดนะคะ นี่เรื่องจริง ใครคิด จะทำบาปอะไรๆ หยุดเถอะค่ะ หยุดตั้งแต่ในความคิดทีเดียว แล้วมันจะหยุดออกมาถึงวาจาและการกระทำ ทางกาย เราทำ แต่ ความดี ท่า แต่บุญกุศลไว้ปลอดภัยกว่า ปลอดภัยทั้งชาตินี้ที่กระทำ และปลอดภัยไปถึงชาติหน้าๆ ยังเป็นหนทางให้เลิกเวียนว่ายตาย เกิดได้ในที่สุด เรื่องที่ลองเรื่องกรรมเวรข้ามชาติเนี่ยป้าจะน่า เรื่องเด็กสาวชื่อ มาลิ แซ่จิว มาเล่าให้ฟัง เมื่อเดือนก่อนต้นเดือนเมษา ๒๕๓๙ หนู มาร้องไห้มาพบป่า บอกว่าคุณพ่อเส้นโลหิตในสมองแตกไม่รู้สึก ตัว อยู่ในห้องไอซียูที่โรงพยาบาล มาลิไม่อยากให้พ่อตาย จะทำ อย่างไรดี ป่าก็ปลอบไปตรงๆ ว่า ความตายนั้นเป็นเรื่องหนีไม่พ้น เรา ทุกคนต้องตายทั้งนั้น จะไม่อยากให้ตนเองหรือใครๆ ตาย ทำ ไม่ สำเร็จหรอก พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีบุญบารมีที่ยิ่งใหญ่ล้นพ้น ก็ ยังต้องเสด็จดับขันธปรินิพพาน เมื่อพ่อไม่ได้เจ็บป่วยหรือมี อุบัติเหตุอะไรมาก่อน อยู่ดีๆ ก็เป็นขึ้นมาเองกะทันหัน แสดงว่ามี กรรมอะไรบางอย่างตามมาทันแล้ว วีธีดีที่สุดในตอนนี้ขอให้มาลี สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ท่าน ท่านจะรู้สึกตัวหรือไม่ก็ตาม ให้มาลิไปบอกท่านที่หูว่าจะสร้างพระจารึกชื่อพ่อ ป้าชี้แจงว่าที่ให้ ไปบอก เพราะพ่อจะไม่รู้เรื่องก็เฉพาะกายมนุษย์ แต่กายละเอียด ข้างในไม่ได้ป่วยด้วยย่อมรู้เรื่อง เมื่ออนุโมทนาบุญที่ลูกทำให้ และ กัลยาณมิตร (1) กรกฎาคม ๒๕๓๙ บาปที่ตามทันไม่หนักมาก อาการป่วย อาจจะหาย แต่ถ้าไม่หายต้องถึงคราว ตายเสียแล้ว ก็ยังได้บุญสร้างองค์พระ ติดตัวไป ป้าก็แนะนำ ไปแล้วก็ลืมเรื่องหนู มาลิไปเสียสนิท ปลายเดือนพฤษภาคม หนูมาลิพบป้าอีกครั้ง เล่าว่า "พอป่า แนะนำ หนูก็ไปท่า ตาม ท่า บุญสร้าง พระจารึกชื่อให้พ่อเรียบร้อยแล้ว ก็ เป็นเรื่องแปลก อาการของพ่อก็ดีขึ้น เรื่อยๆ ค่ะ กระทั้งรู้สึกตัว และหมอ ให้กลับบ้านได้ นี่อยู่เป็นปกติมาได้ หลายอาทิตยแล้ว อยู่ๆ เมื่อวันก่อนนี้ เองกลับมีอาการไม่ดีขึ้นมา ต้องส่ง เข้าไอซียูที่โรงพยาบาลอีกแล้ว แต่ คราวนี้ไม่หนักเท่าคราวก่อน ยังมีลดดี พูดกันรู้เรื่อง หนูจะช่วยพ่อยังไงได้อีก คะป้า” ป้ากำลังจนแต้มอยู่ก็พอติคนที่มา กับหนูมาลี บอกว่า “มาลิเขาฝันแปลก ไม่รู้เป็นเรื่องจริงรึเปล่า” แล้วทันไป บอกเด็กสาวว่า “เล่าให้คุณป้าฟังซิ มาลิแย้งว่า เธอฝันอยู่ทุกคืน ไม่ อยากจะเชื่อ ป้าก็บอกว่า ฝันบางเรื่อง ก็เป็นเรื่องจริงเพราะเทวดาบันดาลบ้าง กรรมบันดาลให้ฝันบ้าง เมื่อถามเวลา ที่ฝัน เธอว่าประมาณเกือบดี ๙ ป้าก็ พูดว่า น่าจะเป็นเรื่องจริง ขอให้เล่า เรื่องให้ฟัง ๗ มาลิเล่าว่าเธอไปอยู่ในเหตุการณ์ หนึ่ง เวลาใด สถานที่ไหนเธอไม่ทราบ ที่นั่นมีคุณพ่อของเธออยู่ด้วย บ้านที่ เธอกับคุณพ่ออยู่เป็นบ้านใหญ่ ครอบ ครัวมีผู้คนมาก มีบ่าวไพร่หลายคน มี ฐานะดีมาก เหตุการณ์ที่เธอเห็นขณะ นั้นเป็นเรื่องค่อนข้างโหดร้าย เธอไม่ ทราบว่าคนรับใช้ที่เป็นสตรีผู้หนึ่งทํา