การพัฒนาจิตใจและการให้อภัย : หน้า 85/128

ชิ ไคดวงใช้ลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก หาก ทําใจใส ๆ ตรีกธรรมะบ่อยๆ มีสติมากๆ ก็จะหมดเรื่องเอง เราจะได้มีแต่ความสบายใจ เหมือนโอวาทของพระเดช พระคุณหลวงพ่อว่า “ให้อภัยเขา เพิ่มความสบายใจเรา” ให้สูงขึ้น" ส่วนความอดทนต่อกิเลส เช่น ลาภ ยศ สรรเสริญ นุ่นตั้งใจว่า หากได้รับค่าชมจะลองทำเฉยๆ คู แต่ยากค่ะ นั่นยิ่งบ้ายออยู่ด้วย นั่นไม่อยากติดในคำชมให้มากค่ะ เพราะหากไม่ได้ค่าขมแล้วจะทุกข์ใจ นอกจากนั้น ถ้าเรา ปล่อยให้ตัวเองติดในคำชมมากเกินไป จะกลายเป็นคนขี้ อิจฉาริษยาได้ง่าย เพราะเราไม่อยากให้ใครไปชื่นชมผู้อื่น นอกจากตัวเองนั่นเอง นุ่นสังเกตว่า เวลารู้สึกอิจฉาใครแล้วใจจะร้อนๆ เป็นทุกข์ใจ หากเราไม่ติดในค่าชม ซึ่งเป็นความจริง เปล่าก็ยังไม่แน่ เราก็ไม่ต้องมานั่งร้อนใจหรอกค่ะ คนคิด ริษยาอิจฉาตาร้อนมักนอนไม่ค่อยหลับ นั่นเคยได้ยินมา อย่างนี้ เมื่อใดที่รู้สึกอย่างนี้ ให้พยายามนามุทิตาจิตมาใช้ คือยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี แผ่ใจให้มันกว้างขึ้น แล้วจะนั่งสมาธิ ดีด้วยนะคะ แถมตัวเราก็เป็นสุขด้วย หากหยาบดีละเอียด ก็ดีตามค่ะ คอนนี้ นุ่นพยายามนึกให้มีสติสอนตัวเอง เวลาไหนนั่งธรรมะดี สติก็มากหน่อย แต่เวลาไหนนั่งไม่ ค่อยดี เวลามีอะไรมากระทบใจสติหายค่ะ โดยเฉพาะ เวลาอารมณ์ไม่ดี เคยได้ยินว่า โทสะมีโทษมาก แต่ทายเร็ว กรกฎาคม ๒๕๓๗ ๘๐ คงจะจริงเวลาโกรธใคร จะรู้สึกอยากท่า อะไรก็ได้ให้หาย แค้นซะหน่อย แต่ต้องพยายามระงับอารมณ์ เพราะหาก ท่า อะไรที่รุนแรงไป นั่นคงรู้สึกผิดและเสียใจ ส่วนมากมัก จะคิดได้ภายหลังว่า ไม่น่าทำเลย เรื่องพวกนี้ หากท่า ใจใสๆ ตรึกธรรมะบ่อยๆ มีสติ มากๆ ก็จะหมดเรื่องเอง เราจะได้มีแต่ความสบายใจ เหมือนโอวาทของพระเดชพระคุณหลวงพ่อว่า "ให้อภัยเขา เพิ่มความสบายใจเรา” ส่วนตัวนั่นเองก็มักจะคิดว่า เหมือน เราจะแพ้เขา แต่เราชนะอำนาจกิเลสคือ โทสะต่างหาก เป็นชัยชนะที่ประเสริฐกว่า อ้อ! แม่คะ วันที่ ๑๒ เดือนนี้ แม่ก็ได้มางานรับประกาศนียบัตร ครบ ๑ ปี น.ร.อภิญญา ด้วยนี่นา งั้นแม่คงทราบว่า พี่เต้ยได้เป็นขวัญใจน.ร.อภิญญา เรา 70 ตกันเองนะคะ ๑๓ คน ช่วยกันลงคะแนน ผู้ที่ได้ จะต้องมีคุณสมบัติ คือ เสียสละ ช่วยเหลือผู้อื่น มีน้ำใจ มีระเบียบวินัย และคุณสมบัติอื่นๆ อีกเยอะแยะ รางวัลใน ความตั้งใจดีก็คือ ดวงแก้ว ขนาด ๓ ซ.ม. ใสมาก พี่เดีย เขาภูมิใจค่ะ นุ่นว่าสงสัยเวลาเห็นดวงแก้วคงยิ่งภูมิใจใหญ่ เลย เพราะเป็นเครื่องหมายท่า ให้ระลึกถึงความดีของพี่เต้ย แล้วเราก็ขอขมาพระอาจารย์ในพิธี ต่อจากนั้นพี่กุ้งก็เป็น ตัวแทนออกไปพูดเรื่องความประทับใจ ก่อนวันที่จะมีพิธี ก็มีการสัมภาษณ์ทีละคน ก็ถาม เกี่ยวกับเป้าหมาย นั่นก็ขอตอกย้ำเป้าหมายกับแม่อีกนะ คะว่า นุ่นตัดสินใจจะอยู่ต่อด้วยตัวนั่นเอง นั่นดีใจค่ะ ที่ แม่ให้นุ่นตัดสินใจเอง เพราะนั่นรู้ว่า ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ เรื่อง ทีเกี่ยวกับชีวิตของนุ่นเอง นุ่นต้องการที่จะเป้นผู้ตัดสินใจ ทั้งหมด ไม่มีใครบังคับได้ ไม่ว่าการตัดสินใจนั้นจะเป็น อย่างไรก็ตาม แม่อาจจะอยากทราบว่า ทำไมนั่นจึงอยาก อยู่ต่อ ทั้งๆ ที่ธรรมะนั้นยังไม่ค่อยก้าวหน้า แต่นุ่นอยาก ลองพยายามให้ถึงที่สุดค่ะ ไม่งั้นก็เหมือนเหยาะ ๆ แหยะๆ ทำอะไรไม่ท่าจริง และหากนั่นพยายามจนถึงที่สุดแล้ว ไม่ ได้ผล นุ่นจะได้ตำหนิตนเองไม่ได้ด้วยค่ะ เพื่อความสบาย ใจของนั่นเอง หากเมื่อไหร่ที่นั่นนั่งธรรมะดี สามารถช่วย ตัวเองได้ นั่นจะได้มีโอกาสท่าน เพื่อผู้อื่นบ้าง บ่อยครั้งที่นุ่นมักจะรู้สึกว่า เวลามองดูป่า ตัวเราเอง กัลยาณมิตร