ความสัมพันธ์ระหว่างจิตใจและร่างกาย : หน้า 78/128

ข้างชอกข้างใช สายส้มสชธ์ที่กิ้งกันไม่ได้ การแก้ไขปัญหา หรือการสร้างความสมบูรณ์ให้กับสังคม โดยทางสังคมศาสตร์ ต้องเริ่มต้นที่ “ปฐมภูมิ และโดยทางธรรมให้เริ่มต้นที่ “ใจ” แก้ไขและจรรโลงไปในขณะเดียวกัน โคย เกษมสุข ภมร สถิตย์ (ม. 4) ม นุษย์มีความสุขด้วยอารมณ์และจิตใจ ร่างกายเติบ โตได้ด้วยความสมดุลของอาหาร และการทำงานที่ได้สัด ส่วนของทุกๆ ระบบกายใน จึงกล่าวได้ว่าข้างนอก ซางใน เป้นสายสัมพันธ์ที่ทิ้งกันไปได้จริงๆ ทั้งรูปธรรมและนาม ธรรม รูปธรรม เป้นความสัมพันธ์ทีรู้กันได้โดยง่าย เห็นง่าย เพราะส่วนใหญ่มักเป็นเรื่องของสุขภาพที่เกี่ยวเนื่องกับการ รับประทานอาหาร ประเภทของอาหาร การออกกำลังกาย และการพักม่อนที่ได้ผลจริง เช่น การนอนหลับ การได้ ออกไปเดินทางท่องเที่ยว เพราะถ้าหากทุกอย่างที่กล่าวมา นี้สมบูรณ์และสมดุล ร่างกาย สมอง และอารมณ์ของคน นั้นๆ รูปธรรมของคนๆ นั้นย่อมดูดีแต่อารมณ์จะดี และ การพักผ่อนจะมีได้จริง ย่อมขึ้นอยู่กับสภาพจิตใจ คือเมื่อ กัลยาณธตร /๗๖ จิตใจดี อารมณ์ดี ก็นอนหลับสนิท พักผ่อนได้ดี เมื่อพัก- ม่อนได้ดีอารมณ์ก็ดี เบาสบาย ไม่เครียด เมื่อไม่เครียดโรค ภัยไข้เจ็บเช่น ความดันโลหิตไม่ปกติ โรคกระเพาะ โรค ปวดศีรษะ ก็จะไม่ค่อยเข้ามารบกวน ดังนั้น เมื่อมาถึงตรงนี้ท่า ให้มองเห็นได้ว่า รูปธรรม กับนามธรรมที่ดูเหมือนจะเป็นคนละส่วน ไม่เกี่ยวเนื่อง ไม่เกี่ยวข้องกันนั้นท่าจะ “ไม่ใช่” เสียแล้ว ทั้งนี้เพราะตรงจุดที่ละเอียดอ่อนที่สุดของความเป้น รูปธรรม คือการนอนหลับ การพักผ่อนนั้น เกี่ยวเนื่องอย่าง ยิ่ง แทบจะเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับเรื่องของนามธรรมของ จิตใจและอารมณ์ ทำ ให้เดี๋ยวนี้แพทย์ทั่วไป หรือพูดได้เลยว่าทั่วโลก ได้หันมาสนใจเพิ่มประสิทธิภาพในการรักษา ด้วยการแนะ * กรกฎาคม ๒๕๓๙ อ่ า น ต อ ห น 1 ๘ ปี