ข้อความต้นฉบับในหน้า
ชิากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโล(ไ
ลูกรักของแม่
๑
งานรับประกาศนียบัตร ครบ ปี ของการเป็น
น.ร.อภิญญา แม่ได้มาร่วมงานด้วยแน่นอนอยู่แล้วจะ ขอ
แสดงความยินดีกับความสำเร็จก้าวแรก ซึ่งจะเป็นกำลัง
ผลักดันไปสู่บันไดก้าวต่อไป ขอให้ลูกก้าวต่อไปอย่างอาจ
หาญร่าเริง ดูตัวอย่างมดตัวเล็กๆ ในบทความที่นั่นขอบ
(แม่ก็ชอบเช่นเดียวกัน) มดตัวน้อยกับกำลังใจอันมหาศาล
เกินตัว ย่อมก่อให้เกิดกำลังกายผลักดันเมล็ดข้าวขนาด
จนสําเร็จ
ใหญ่กว่าตัวบินถึงหกเท่าขึ้นบนกําแพงไปสูรูที่อยู่ของมัน
แม้จะถอยกลับมาตั้งหลักใหม่หลายต่อหลาย
ครั้ง แต่มันหาได้เปลี่ยนความตั้งใจของมันแม้แต่น้อย
เพราะมดตัวน้อยนั้นมีเป้าหมายรออยู่ข้างหน้าบวก
กับความตั้งใจจริง และความพยายามที่คิดว่าจะต้องท่าได้
ก่อเกิดเป็นกำลังใจให้กับตัวมันเอง จนท่าได้สำเร็จอย่างที่
ตั้งใจเหมือนนุ่นน้อย (ตัวใหญ่) ของแม่ที่มีความตั้งใจจริง
ที่จะเป็นน.ร.อภิญญาให้ได้ ก็ยังไม่เปลี่ยนความตั้งใจของ
กรกฎาคม ๒๕๓๙
ลูกเลย แม้นว่าลูกจะทนอยู่ต่อไปไม่ได้ แม่ก็ไม่ได้บังคับ
ลูกนะจ้ะ แม่ไม่อาจทนเห็นลูกหล่นลงมาจากกำแพง
เหมือนมดตัวน้อยตัวนั้น ที่ต้องเลี่ยงกับการคาบเมล็ดข้าว
ขนาดใหญ่ มันอาจหล่นลงมาได้ทุกเวลา แถมยังโดน
เมล็ดข้าวทับตัวมันเองซ้ำอีก ถ้าหากไม่ใช่เพราะกำลังใจ
มหาศาลอย่างนั้น เจ้ามดน้อยที่อาจหาญท่าสิ่งที่ใหญ่เกิน
ตัวก็อาจหล่นดุบลงมาได้ทุกเวลา
เห็นมั้ยจะว่า ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ จะมีอะไรที่
ยิ่งใหญ่เกินกว่าใจเป็นไม่มีใจที่คิดว่าทำได้และถ้าได้ทำ แล้ว
ย่อมมองข้ามอุปสรรคเลยไปถึงเป้าหมายได้อย่างสบายๆ
แม้ในทางธรรมก็เช่นเดียวกัน ใจที่มุ่งไปสู่ที่สุดแห่งธรรม
ผ่านองค์พระธรรมกายที่เป็นกองทัพธรรมองค์แล้วองค์เล่า
ผ่านมวลขององค์พระที่ใหญ่โตกว้างขวางมวลแล้วมวลเล่า
เมื่อหันกลับมามองภาพในกลางในทางเดินของใจที่
ผ่านมา อุปสรรคที่เป็นธรรมดา ที่ผ่านมาในระหว่างทางเดิน
ของใจ เป็นเพียงจุดเล็กๆ เมื่อเทียบกับที่สุดแห่งธรรม
กัลยาณมิตร