การเรียนรู้และการเติบโต : หน้า 83/128

ากควงใช้ลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลโ พระเดชพระคุณหลวงพ่อก็ได้ให้ โอวาทไว้ว่า “จงอดทนประหนึ่งลิ้น ในปากของงูพิษ ที่สามารถอยู่ได้ ท่ามกลางกระแสพิษร้าย จงอดทน ประหนึ่งผ้าขี้ริ้วหรือผ้าเช็ดเท้าที่คอย แต่จะทําความสะอาดให้ทุกคน เรื่อยไป จงลดตัวของเราให้ต่า เพื่อที่จะยกจิตใจของเราให้สูงขึ้น” กรกฎาคม ๒๕๓๙ วันแรกที่เพิ่งจะเข้ามาเป็นนักเรียนอภิญญา และแม้ ก่อนหน้านั้นที่ยังเรียนหนังสืออยู่ เมื่อมีโอกาสรู้ว่า เราเกิด มามีหน้าที่ปราบมาร และรู้ดีว่าท่า ไปเพื่ออะไร สำคัญยังไง แต่มันเหมือนไม่ได้ซึมซับเข้าไปอยู่ในใจสักเท่าไหร่ ดอน นั้นส่วนมากไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ใจมันคิดอยู่แค่โตขึ้น เรียนสายไหนดี เราถนัดด้านไหน วิทย์หรือศิลป์ อาทิตย์ หน้าสอบวิชาอะไร ไปเที่ยวที่ไหนดี มีหนังอะไรให้ดูบ้าง ไม่ก็คุยกับเพื่อนเรื่องดาราได้หมด จนไปถึงเรื่องคุณครู ประเภทแหม! ครูโหดจัง ให้ทำรายงานการบ้านเต็มเลย แถมกดคะแนนอีกต่างหาก มันก็คิดอยู่ไม่กี่เรื่อง แต่เรื่อง ธรรมะนี่ไม่ค่อยคิด แม้ตอนได้ยินข่าวว่าเพื่อนๆ เข้ามาเป็น น.ร.อภิญญา แล้วนะ ก็ยังเฉย ไม่เคยจะคิดว่าเป็นหรือไม่เป็นดี ที่ไม่คิด เพราะมันชัวร์ว่า เรียนให้จบก่อน แต่เมื่อได้เข้ามาก็เริ่ม ซึมซับในใจมากขึ้นเรื่อยๆ ว่า สิ่งเหล่านี้มีความหมายกับ ชีวิตมาก เป็นทั้งหมดไม่ใช่ส่วนเดียว เราเกิดมาเพื่อการนี้ อยู่แล้ว เมื่อมองกลับไปก็ไม่เข้าใจว่า เมื่อก่อนทำไมคิดไม่ ได้คิดไม่ถึง ตอนที่จะมาเป็น น.ร.อภิญญามันคิดออกแค่ว่า เส้นทางนี้ดีที่สุดแล้ว ตรงที่สุดแล้ว ตรงกับหน้าที่ของเรา ส่วนเรื่องดียังไง ท่าได้ไหม นึกไม่ออก ไม่เข้าใจ แต่มาถึง ตอนนี้ก็ดีใจว่า แม้ตอนนั้นจะคิดได้แค่นั้น แต่เพราะความ คิดแค่นั้นแหละ ที่ท่าให้เรากล้าตัดสินใจเข้ามา ท่า ให้ แปลกใจในความกล้าของตนเอง และรู้สึกว่า ว่า เรามันไม่ รู้เรื่องจริง ๆ แฮะ ขนาดตอนที่หลวงพ่อบอก อยู่ในเส้นทางนี้ ต้องอดทน ไม่ไข่กัดฟัน แต่ต้องกัดเหงือกทีเดียว นุ่นยังนึกไม่ออกเลยว่า ต้องอดทนกับอะไรบ้าง นอกจากความล่าบาก อะไรบ้างนะที่ท่าให้เราต้องกัดเหงือก นึกไม่ออก อยู่มาครบ ๑ ปี ถึงได้รู้ แต่นั่นว่า ปีหน้านั้นก็ ต้องรู้มากขึ้นอีก และอาจจะหันมามองได้ว่า ท่าไม่ปีที่ แล้วเรานึกไม่ออกนะอีกก็ได้ นั่นจึงจะได้รับรู้ด้วยตนเองว่า สิ่งสำคัญที่เราเข้ามานอกจากการท่าวิชชาแล้วก็คือ การ นึกฝนตนเองก็เป็นเรื่องสำคัญ เพราะหยาบกับละเอียดจะ ต้องควบคู่กันไป การที่จะนึกตนได้ต้องอาศัยความอดทน ปีนั้น นั่นแค่พอได้แนวทางในการนึกเท่านั้นนะคะ ยัง ® © กัลยาณมิตร